Przedawkowanie
Allospes 300 mg

Przedawkowanie leku Allospes

Przedawkowanie allopurynolu, substancji czynnej leku Allospes (dostępnego w dawkach 100 mg i 300 mg), może prowadzić do różnych objawów klinicznych, choć większość przypadków przedawkowania charakteryzuje się względnie łagodnym przebiegiem. Istotne jest jednak dokładne zapoznanie się z możliwymi konsekwencjami oraz właściwym postępowaniem w takich sytuacjach.¹

Objawy podmiotowe i przedmiotowe przedawkowania

W literaturze medycznej opisano przypadki przyjęcia znacznych dawek allopurynolu – nawet do 22,5 g – które przebiegały bez wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Jednakże u pacjentów, którzy przedawkowali lek, mogą wystąpić określone objawy kliniczne.²

Udokumentowano przypadek pacjenta, który przyjął jednorazowo 20 g allopurynolu, co spowodowało wystąpienie następujących objawów:³

Szczególne niebezpieczeństwa związane z przedawkowaniem

Wchłonięcie dużych dawek allopurynolu prowadzi do znacznego zmniejszenia aktywności oksydazy ksantynowej – enzymu, na który działa allopurynol. W większości przypadków ten efekt farmakodynamiczny nie wywołuje szkodliwych następstw, jeśli pacjent przyjmuje wyłącznie allopurynol.⁴

Szczególne niebezpieczeństwo istnieje jednak w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków, zwłaszcza:⁵

• 6-merkaptopuryny – lek immunosupresyjny stosowany m.in. w leczeniu białaczek i chorób autoimmunologicznych, którego metabolizm jest zależny od oksydazy ksantynowej
• Azatiopryny – lek immunosupresyjny, będący prolekiem 6-merkaptopuryny, stosowany w transplantologii i chorobach autoimmunologicznych

W takich przypadkach inhibicja oksydazy ksantynowej przez przedawkowany allopurynol może prowadzić do kumulacji tych leków i ich toksycznych metabolitów, co stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania allopurynolu zaleca się następujące postępowanie:⁶

1. Odpowiednie nawodnienie organizmu – zapewnienie właściwej podaży płynów ma kluczowe znaczenie, gdyż:
   • Wspomaga utrzymanie optymalnej diurezy
   • Przyspiesza wydalanie allopurynolu i jego metabolitów z organizmu
   • Zmniejsza ryzyko odkładania się kryształów ksantyny w drogach moczowych
2. Leczenie objawowe i podtrzymujące – w zależności od występujących objawów, np.:
   • Leki przeciwwymiotne przy uporczywych nudnościach i wymiotach
   • Wyrównanie zaburzeń elektrolitowych w przypadku nasilonej biegunki
3. Hemodializa – w ciężkich przypadkach lub u pacjentów z niewydolnością nerek może być konieczne zastosowanie hemodializy w celu usunięcia allopurynolu i jego metabolitów z organizmu
4. Szczególna uwaga u pacjentów jednocześnie stosujących 6-merkaptopurynę lub azatioprynę – w tych przypadkach może być konieczna modyfikacja dawkowania tych leków lub czasowe ich odstawienie

W udokumentowanym przypadku pacjenta, który przyjął 20 g allopurynolu, po zastosowaniu ogólnego leczenia podtrzymującego pacjent powrócił do zdrowia bez długotrwałych powikłań.⁷