Glioma
Epidemiologia
Glejaki stanowią około 81% złośliwych nowotworów mózgu, z częstością występowania od 4,67 do 7,4 przypadków na 100 000 osób rocznie, przy czym w USA odnotowuje się około 6 przypadków na 100 000 osób. Glejaki występują częściej u mężczyzn (ASIR 8,8) niż u kobiet (ASIR 6,1), a ich zapadalność jest najwyższa u osób powyżej 65 roku życia oraz u dzieci poniżej 12 lat. Najczęstszym podtypem jest glejak wielopostaciowy (glioblastoma, GBM), stanowiący 47,7% przypadków, z częstością 3,21 na 100 000 osób. Czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na wysokie dawki promieniowania jonizującego oraz mutacje genetyczne w zespołach dziedzicznych, takich jak zespół Li-Fraumeni czy nerwiakowłókniakowatość. Epidemiologia glejaków różni się geograficznie, z najwyższą zapadalnością w krajach zachodnich (np. USA 4,9-6,0/100 000, Europa 3,0-4,8/100 000) i niższą w Azji (0,59/100 000) oraz Iranie (1,71/100 000). W ostatnich dekadach zapadalność pozostaje stabilna, natomiast przeżywalność pacjentów wzrosła, zwłaszcza w krajach takich jak Norwegia.
Epidemiologia glejaka
Glejaki stanowią najczęstsze pierwotne guzy wewnątrzczaszkowe, reprezentując około 81% złośliwych nowotworów mózgu. Pomimo stosunkowo rzadkiego występowania, powodują znaczną śmiertelność i chorobowość. Mogą wystąpić w dowolnym miejscu ośrodkowego układu nerwowego, ale przede wszystkim pojawiają się w mózgu i powstają w tkance glejowej. 12
Ogólna częstość występowania glejaków (skorygowana względem wieku populacji) waha się od 4,67 do 7,4 przypadków na 100 000 osób. W Stanach Zjednoczonych odnotowuje się około 6 przypadków glejaków na 100 000 osób rocznie, co stanowi 25% wszystkich nowo zdiagnozowanych guzów mózgu. 134
Ogólny współczynnik zapadalności skorygowany względem wieku (ASIR) dla glejaków potwierdzonych histologicznie wynosił 7,4 (95% CI: 7,3-7,6) i był wyższy u mężczyzn (8,8; 95% CI: 8,5-9,1) niż u kobiet (6,1; 95% CI: 5,9-6,4). Częstość występowania glejaków pozostawała stabilna w czasie, podczas gdy przeżywalność pacjentów wzrosła w ciągu ostatnich 20 lat w Norwegii. 4
Różnice demograficzne w epidemiologii glejaka
Glejaki występują częściej u mężczyzn niż u kobiet, z wyraźną przewagą płci męskiej. Jak pokazują dane, zapadalność na glejaki jest 1,6 razy wyższa u mężczyzn niż u kobiet. 567
Pacjenci we wszystkich grupach wiekowych mogą rozwinąć glejaka, jednak częstość występowania różni się znacząco w zależności od wieku. Glejaki najczęściej diagnozowane są u osób dorosłych powyżej 65 roku życia oraz u dzieci poniżej 12 roku życia. Mediana wieku w momencie diagnozy wynosi około 35 lat dla glejaków niskiego stopnia złośliwości, co jest młodszym wiekiem niż w przypadku złośliwych glejaków. 89
Istnieją również istotne różnice etniczne w epidemiologii glejaków. Osoby rasy kaukaskiej mają najwyższy wskaźnik zachorowalności na glejaki, dwukrotnie wyższy w porównaniu z osobami pochodzenia afroamerykańskiego czy afrykańskiego. Przedstawiciele rasy latynoskiej i azjatyckiej również mają niższe prawdopodobieństwo rozwoju glejaka. Rozpowszechnienie w Europie i Ameryce Północnej wynosi 3-4 na 100 000, podczas gdy w Azji jest to 0,59 na 100 000. 7610
Typy glejaków i ich epidemiologia
Glejakom można przypisać różne podtypy histologiczne, z których każdy ma inną częstość występowania. Glejak wielopostaciowy (glioblastoma, GBM) jest najczęstszym typem glejaka, stanowiąc 47,7% wszystkich przypadków. GBM ma częstość występowania 3,21 na 100 000 osób i stanowi około 45% wszystkich glejaków. 112
W badaniu przeprowadzonym w 7 głównych rynkach światowych (7MM, obejmujących Stany Zjednoczone, Niemcy, Francję, Włochy, Hiszpanię, Wielką Brytanię i Japonię), całkowita liczba nowych przypadków glejaka wynosiła około 47 000 w 2022 roku. Stany Zjednoczone odnotowały najwyższą liczbę przypadków, około 19 000, stanowiąc największą pulę pacjentów. 12
Wśród krajów europejskich, Niemcy odnotowały najwyższą liczbę przypadków glejaka, tj. około 25% wśród krajów UE4 i Wielkiej Brytanii, następnie Francja, podczas gdy Hiszpania miała najmniejszą liczbę przypadków w 2022 roku. 13
W podziale na stopnie złośliwości, glejaki stopnia IV (glioblastoma) stanowiły największą liczbę nowych przypadków, następnie glejaki stopnia II, podczas gdy glejaki stopnia I miały najmniejszą liczbę przypadków. W 7MM około 67% udziału pacjentów przypisywane jest GBM, natomiast guzy skąpodrzewiasto-gwiaździste stanowiły najmniejszy udział wśród wszystkich podtypów glejaka w 2022 roku. 13
Glejaki pnia mózgu stanowią 10-20% wszystkich guzów ośrodkowego układu nerwowego u dzieci. Występują częściej u dzieci niż u dorosłych, z około 500 pediatrycznymi i 300 dorosłymi przypadkami zgłaszanymi rocznie w Stanach Zjednoczonych. 14
Czynniki ryzyka glejaków
Większość glejaków występuje u pacjentów bez istotnych czynników ryzyka, jednak zidentyfikowano kilka czynników zwiększających ryzyko rozwoju tych nowotworów. 3
Czynniki genetyczne i dziedziczne
Około 5% glejaków można sklasyfikować jako rodzinne i związane z zespołami dziedzicznymi. Do najważniejszych należą: 5
- Zespół Li-Fraumeni – charakteryzujący się mutacjami w genie p53 i zwiększonym ryzykiem wysokozłośliwych glejaków gwiaździstych typu dzikiego IDH 311
- Zespół Turcota 10
- Nerwiakowłókniakowatość typu 1 i 2 – predysponująca pacjentów odpowiednio do gwiaździaków i wyściółczaków 3
- Stwardnienie guzowate – związane z podwyściółkowymi olbrzymiokomórkowymi gwiaździakami 3
- Zespół Lyncha 11
Ostatnie badania skupiały się na identyfikacji polimorfizmów zarodkowych związanych z ryzykiem glejaka oraz wykorzystaniu markerów molekularnych do klasyfikacji guzów glejowych na bardziej jednorodne grupy. Dotychczas zidentyfikowano 25 loci ryzyka glejaka i odkryto kilka rzadkich dziedzicznych mutacji, które mogą powodować glejaka w niektórych rodzinach. 1516
Czynniki środowiskowe
Jak dotąd tylko dwa stosunkowo rzadkie czynniki wykazano jako jednoznacznie wpływające na ryzyko glejaka: 15
- Ekspozycja na wysokie dawki promieniowania jonizującego – pozostaje jedynym potwierdzonym środowiskowym czynnikiem ryzyka związanym z glejakiem 517
- Odziedziczone mutacje wysoko penetrujących genów związanych z rzadkimi zespołami 15
Czynniki zawodowe mogą również odgrywać rolę w etiologii glejaków. Badanie Upper Midwest Health Study wykazało związek między pracą jako inżynierowie lub rzeźnicy i pracownicy mięsni a zwiększonym ryzykiem glejaka, chociaż autorzy wskazują, że istotne związki mogą być spowodowane przypadkiem ze względu na wielokrotne porównania. 18
Czynniki immunologiczne
Interesujące jest, że astma i inne choroby alergiczne zmniejszają ryzyko glejaka, a to ochronne skojarzenie zostało potwierdzone dla glioblastoma przez obiektywne dowody z polimorfizmów zarodkowych związanych z astmą. Badania kohortowe czynników immunologicznych i ryzyka glejaka są prowadzone w celu walidacji wyników badań kliniczno-kontrolnych. 19
Dowody wskazują na niższe ryzyko glejaka wśród osób z chorobami alergicznymi i wysokimi poziomami IgE w surowicy, co sugeruje rolę układu odpornościowego w patogenezie tych nowotworów. 20
Nadzór i monitorowanie glejaków
Nadzór nad częstością występowania i przeżywalnością guzów ośrodkowego układu nerwowego jest niezbędny do monitorowania obciążenia chorobą i zmian epidemiologicznych oraz do alokacji zasobów opieki zdrowotnej. 4
Rejestry i systemy nadzoru
Wiele różnych organizacji śledzi częstość występowania glejaków. Można to zrobić za pomocą danych zebranych poprzez rządowy nadzór nad rakiem (np. stanowe lub krajowe rejestry nowotworów) lub poprzez wykorzystanie dokumentacji systemów opieki zdrowotnej. 1
Do najważniejszych rejestrów i systemów nadzoru należą:
- Surveillance, Epidemiology, and End Results (SEER) Program – dostarcza dane o nowych przypadkach, zgonach i przeżywalności w czasie 21
- Central Brain Tumor Registry of the United States (CBTRUS) – dostępny pod adresem http://www.CBTRUS.org 20
- Brain Tumor Epidemiology Consortium (BTEC) – utworzony w celu koordynacji badań i identyfikacji potencjalnych genetycznych i środowiskowych czynników ryzyka 1520
- GLIOGENE – badanie genetycznych podstaw rodzinnych glejaków 20
Jednak w wielu krajach rozwijających się dokładna częstość występowania tych guzów jest trudna do określenia z powodu braku rejestru danych, takiego jak CBTRUS. Zrozumienie trendu pomaga opiekunom we wczesnym wykrywaniu i leczeniu glejaka, a badania wskazują na wzrost liczby pacjentów z glejakiem w ostatnich latach. 22
Obrazowanie i nadzór pooperacyjny
Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) po leczeniu jest integralną częścią opieki nad pacjentami z glejakami o wysokim stopniu złośliwości, jednak interpretacja pooperacyjnego MRI jest często wyzwaniem ze względu na nakładające się wyniki obrazowania między progresją guza a efektami chemioradioterapii (CRT). 23
Badania wykazały, że dodanie parametrów perfuzji do konwencjonalnego obrazowania MRI z kontrastem poprawiło zgodność między radiologami w interpretacji klinicznej obrazowania pooperacyjnego MRI glejaków o wysokim stopniu złośliwości. Parametry perfuzji nie są jeszcze powszechnie uwzględniane w ocenie, częściowo z powodu postrzeganego braku standaryzacji i walidacji, ale badania wykazały, że są one wartościowe w ocenie pooperacyjnej glejaków o wysokim stopniu złośliwości. 2324
Częstotliwość i czas trwania nadzoru obrazowego u dzieci i młodzieży z glejakami o niskim stopniu złośliwości (pLGGs) ma na celu wczesne wykrycie nawrotu lub progresji. Mimo że nadzór nad pLGGs jest rutynowo wykonywany, nie jest on jeszcze znormalizowany. Badania wykazały, że na nadzór wpływa kilka kluczowych czynników, takich jak wiek, zakres resekcji, lokalizacja guza, typ histologiczny i szczególne cechy molekularne. 25
Jednak retrospektywne badanie z University of Missouri School of Medicine i MU Health Care wykazało, że pacjenci, którzy przeszli obrazowanie nadzorcze po operacji, nie mieli lepszych wyników niż pacjenci, którzy nie mieli obrazowania i powrócili, gdy odczuwali objawy nawrotu. Wyniki wskazują, że dla tej populacji pacjentów, wynik był równoważny, niezależnie od tego, czy mieli nadzór, czy pojawili się, gdy mieli objawy. Mniej testów nadzorczych pacjentów może poprawić wygodę pacjentów, zmniejszyć koszty i złagodzić niepokój przed obrazowaniem. 26
Nowe trendy w nadzorze epidemiologicznym glejaków
Ostatnie postępy w dziedzinie nadzoru epidemiologicznego glejaków obejmują rozwój zaawansowanych technologii obrazowania i sztucznej inteligencji, które mogą znacznie poprawić diagnozę i monitorowanie tych nowotworów. 13
Zaawansowane techniki obrazowania
Nowsze techniki obrazowania, takie jak spektroskopia rezonansu magnetycznego (MRS) i obrazowanie pozytonowej tomografii emisyjnej (PET), mogą poprawić potencjał diagnostyczny, a tym samym zwiększyć wskaźnik diagnozy i leczenia w nadchodzących latach, ponieważ istnieją wyzwania w rozróżnianiu między guzami pierwotnymi a przerzutami i masami OUN za pomocą konwencjonalnego MRI. 13
DSC-MRI z korekcją wycieku i normalizacją względnego przepływu krwi w istocie białej całego mózgu (rCBV) jest solidną i niezawodną techniką do nadzoru pooperacyjnego glejaka. Dodatkowo, wielokrotne badania DSC-MRI i radiomika DSC-MRI wspierana przez sztuczną inteligencję (AI) wydają się przewyższać radiologa w dokładności raportowania i minimalizacji błędów klasyfikacji. 27
Sztuczna inteligencja w monitorowaniu glejaków
Narzędzie AI wykorzystujące uczenie temporalne znacznie przewyższa tradycyjne metody w przewidywaniu nawrotu glejaka dziecięcego, osiągając 75% do 89% dokładności. Model uczenia temporalnego przewidywał nawrót glejaka o niskim lub wysokim stopniu złośliwości w ciągu jednego roku po leczeniu z dokładnością 75% do 89%, znacznie przewyższając przewidywania z pojedynczego obrazu, które oscylowały na poziomie około 50%. Dokładność poprawiała się, gdy wykorzystywano więcej obrazów po leczeniu. 28
Wiele dzieci z glejakiem przechodzi częste MRI mózgu ze względu na nieprzewidywalne wzorce nawrotu, ale głębokie uczenie może pomóc poprawić spersonalizowane monitorowanie. Badacze przestrzegają jednak, że potrzebna jest dalsza walidacja w dodatkowych warunkach przed zastosowaniem klinicznym i planują rozpocząć badania kliniczne, aby określić, czy przewidywania ryzyka oparte na AI mogą poprawić opiekę poprzez zmniejszenie obrazowania u pacjentów z niskim ryzykiem lub oferowanie wczesnych terapii ukierunkowanych osobom z wysokim ryzykiem. 2829
Czynniki prognostyczne w glejakach
Najbardziej przekonujące czynniki prognostyczne dla glioblastoma to zakres resekcji guza, wiek w momencie diagnozy i stan sprawności według skali Karnofsky’ego. 30
Demograficzne i kliniczne czynniki prognostyczne
Wiek jest jednym z najsilniejszych czynników prognostycznych w glejakach. Starszy wiek w momencie diagnozy jest związany z gorszym rokowaniem. W badaniu przeprowadzonym na 514 przypadkach olbrzymiokomórkowego glioblastoma (GCG), lepsze wyniki przeżycia były związane z młodszym wiekiem, płcią żeńską, wcześniejszym stadium, guzem po lewej stronie, zajęciem pnia mózgu lub płata czołowego oraz chirurgicznymi lub niechirurgicznymi opcjami leczenia. 31
Analiza danych SEER wykazała, że wiek, rasa, lokalizacja guza, wielkość guza i leczenie zostały zidentyfikowane jako niezależne czynniki prognostyczne w analizach wieloczynnikowych dla pacjentów z glioblastoma. Pacjenci z GBM, którzy byli młodsi (≤65 lat), przeszli operację lub radioterapię, mogą odnieść większe korzyści z schematów chemioterapeutycznych. 32
Badania nad glejakiem móżdżku wykazały, że młody wiek, gwiaździak włosowatokomórkowy, guzy o niskim stopniu złośliwości i guzy ograniczone mogą znacznie wydłużyć czas przeżycia pacjentów z glejakiem móżdżku, podczas gdy glioblastoma móżdżku może znacznie skrócić czas przeżycia pacjentów. 33
Przeżywalność i wyniki leczenia
Wskaźniki przeżycia dla dorosłych pacjentów z pierwotnym guzem mózgu wynoszą 72,5% przez pięć lat. Wskaźnik pięcioletniego względnego przeżycia dla osób w wieku 40+ lat wynosi 21% dla guzów złośliwych i 90,3% dla guzów niezłośliwych. 34
Współczynniki przeżycia dla glejaka stopnia I-IV wykazały zmniejszające się przeżycie wraz ze wzrostem stopnia. Glejaki stopnia I-IV wykazały dużą różnorodność pod względem kilku cech demograficznych i klinicznych, podkreślając znaczenie indywidualnie dostosowanych metod leczenia choroby i wsparcia. 35
W przypadku glioblastoma przeżycie jest słabe, z około 40% przeżyciem w pierwszym roku po diagnozie i 17% w drugim roku. Rokowanie w glioblastoma jest niezwykle złe. Nawet przy leczeniu, glioblastoma nawraca u prawie wszystkich pacjentów. Mediana przeżycia wynosi 15 miesięcy, a wskaźnik pięcioletniego przeżycia wynosi 5%. 1136
Różnice geograficzne w epidemiologii glejaka
Epidemiologia glejaka różni się między krajami z powodu różnic w czynnikach takich jak predyspozycje genetyczne, ekspozycje środowiskowe, czynniki żywieniowe i stylu życia, dostęp do opieki zdrowotnej oraz praktyki wczesnego wykrywania. 37
Różnice między regionami świata
Według Cleveland Clinic, w Stanach Zjednoczonych co roku diagnozuje się około 80 000 osób z pierwotnymi guzami mózgu. Z nich 25% to glejaki, co daje 20 000 nowych przypadków glejaka rocznie. 37
W Iranie całkowity wskaźnik zapadalności na złośliwe glejaki skorygowany względem wieku w ciągu 9-letniego okresu wynosił 1,71 na 100 000 osób, co jest niższe niż wskaźniki w krajach rozwiniętych. Najczęstszą histologią złośliwych glejaków był glioblastoma (81,4%). W latach 2009-2012 zaobserwowano znaczny wzrost częstości występowania złośliwych glejaków. 38
| Region | Częstość występowania (na 100 000 osób) | Uwagi |
|---|---|---|
| Stany Zjednoczone | 4,9-6,0 | Najwyższa liczba przypadków wśród 7MM |
| Europa | 3,0-4,8 | Najwyższa częstość w Niemczech wśród krajów UE4 |
| Azja | 0,59 | Znacznie niższa niż w krajach zachodnich |
| Iran | 1,71 | Niższa niż w krajach rozwiniętych |
W Maroku, według niektórych regionalnych badań akademickich, glioblastoma stanowi 47,6% złośliwości guzów wewnątrzczaszkowych z częstością 0,94% (0,48% w 2016 r. i 1,37% w 2017 r.) we wszystkich nowotworach. Mediana wieku w badaniu wynosiła 60,6 lat, co jest zgodne z międzynarodowymi publikacjami, a stosunek płci męskiej do żeńskiej wynosił 2,18, co jest większe niż to, co zostało udokumentowane w regionalnej i globalnej literaturze. 39
W Nigerii, występowanie GBM jest słabo udokumentowane. Może to być przypisane brakom rejestrów nowotworów, zgonom przedoperacyjnym z powodu nieleczonych, objawowych, dużych guzów z powodu przekonań kulturowych i religijnych oraz ograniczonej diagnozie neuropatologicznej wynikającej z braku neuropatologów lub patologów ogólnych zaznajomionych z diagnozą choroby. Istnieją jednak nowsze doniesienia sugerujące stopniowy wzrost diagnoz GBM wśród Nigeryjczyków. 40
Trendy w czasie i nadzór międzynarodowy
Wiele analiz badało wskaźniki zapadalności na glejaka, aby ocenić, czy wskaźniki rosną. Wyniki tych badań ogólnie wykazały, że zapadalność na glejaka ogółem i podtypy glejaka jest dość stabilna w badanych okresach czasu. 1
Używając modeli statystycznych do analizy, skorygowane względem wieku wskaźniki nowych przypadków raka mózgu i innych nowotworów układu nerwowego spadały średnio o 1,0% rocznie w latach 2013-2022. Skorygowane względem wieku wskaźniki zgonów były stabilne w latach 2014-2023. 21
Niektóre badania kliniczno-kontrolne zgłosiły zwiększone ryzyko glejaka związane z używaniem telefonów komórkowych. Badanie analizowało roczne standaryzowane wiekowo wskaźniki zapadalności na glejaka u mężczyzn i kobiet w wieku 20-79 lat w krajach nordyckich w latach 1979-2008. Nie zaobserwowano wyraźnej zmiany trendu w wskaźnikach zapadalności na glejaka w dorosłej populacji krajów nordyckich w tym okresie. Wyniki tego badania są zgodne albo z brakiem jakiegokolwiek związku między używaniem telefonów komórkowych a ryzykiem glejaka, albo z niższymi ryzykami niż zgłaszane w niektórych badaniach kliniczno-kontrolnych, albo z dłuższymi okresami indukcji niż obecnie badane. 41
Wyzwania i przyszłe kierunki w nadzorze epidemiologicznym
Pomimo ogromnej ewolucji wiedzy w technikach molekularnych i obrazowania, istnieje brak dowodów dotyczących optymalnego obrazowania nadzorczego u pacjentów z glejakami o niskim stopniu złośliwości (pLGGs). Jak wykazano w przeglądzie systematycznym, mimo że jest to rutynowa praktyka, nadzór poprzez neuroobrazowanie różni się i nie ma znormalizowanego podejścia, a żadne międzynarodowo przyjęte wytyczne nie są dostępne. 42
Standaryzacja metod w nadzorze epidemiologicznym
Jednym z ważnych ustaleń przeglądu systematycznego jest znacząca zmienność w definicjach całkowitej resekcji guza (GTR) i subtotalnej resekcji. Ten problem reprezentuje niezaspokojone zapotrzebowanie krajowego rejestru nowotworów dla kraju. Jednolity system raportowania z pojedynczym systemem klasyfikacji jest pilnie potrzebny, aby uniknąć tego zamieszania. 4344
Najczęściej badanym czynnikiem predykcyjnym nawrotu/wznowy w publikacjach uwzględnionych w przeglądzie był zakres resekcji. GTR wydaje się być związane z niższym prawdopodobieństwem nawrotu. Drugim najczęściej badanym czynnikiem była lokalizacja guza. Móżdżkowe pLGGs wykazały niższe prawdopodobieństwo nawrotu w porównaniu z pLGGs pozamóżdżkowymi, zwłaszcza w przypadku GTR. Podobnie, młodszy wiek w momencie diagnozy był skorelowany ze zwiększonym prawdopodobieństwem progresji lub nawrotu. 44
Odnośnie do protokołów nadzoru, badacze proponują wykonanie od sześciu do dziewięciu skanów MRI w przedziale czasowym od okresu pooperacyjnego do 5-10 lat. 44
Nowe podejścia i inicjatywy
Genetycznie zmodyfikowane komórki szpiku kostnego, które uwalniają prozapalny białko interleukina-2 (GEMys-IL2s), mogą znacząco opóźnić złośliwą progresję glejaka i znacznie poprawić ogólne przeżycie u myszy z glejakiem o niskim stopniu złośliwości. Zespół wykazał, że zwiększona ekspresja IL2 była związana z wzmocnionym przemieszczaniem się i aktywacją cytotoksycznych komórek T i NK w mikrośrodowisku guza. 4546
Ten rodzaj technologii pozwala na przeprogramowanie mikrośrodowiska guza w spersonalizowany sposób, wykorzystując komórki mieloidalne jako potencjalne czynniki terapeutyczne do dostarczania i rekonstytucji deficytowych czynników prozapalnych przed i podczas ewolucji guza. 46
Clarivate Epidemiology opracowuje prognozy epidemiologiczne dla 16 populacji pacjentów z glejakiem, w tym zdiagnozowanych nowych przypadków glejaka, zdiagnozowanych nowych przypadków glejaka gwiaździstego, zdiagnozowanych nowych przypadków skąpodrzewiaka i skąpodrzewiakowatego gwiaździaka, oraz innych podtypów. Te prognozy dostarczają cennych informacji na temat tego, jak trendy demograficzne, takie jak starzenie się populacji i poprawa oczekiwanej długości życia, wpłyną na epidemiologię glejaka w okresie prognozy. 47
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.