wykwit skórny
Wykwit skórny to każda zmiana patologiczna na skórze, która stanowi istotny element diagnostyczny w dermatologii. Wykwity pierwotne powstają na skórze niezmienionej chorobowo i obejmują m.in. plamy, grudki, guzki, pęcherzyki, pęcherze i krosty. Wykwity wtórne rozwijają się w miejscu wcześniej istniejących zmian pierwotnych i zaliczamy do nich nadżerki, owrzodzenia, szczeliny, rozpadliny, strupy oraz blizny.
Prawidłowe rozpoznanie morfologii wykwitów skórnych ma kluczowe znaczenie dla postawienia właściwej diagnozy dermatologicznej. Różne jednostki chorobowe charakteryzują się specyficznymi typami wykwitów, np. ospa wietrzna objawia się obecnością pęcherzyków, łuszczyca – charakterystycznych grudek pokrytych srebrzystą łuską, a rumień wielopostaciowy – zmianami tarczowatymi.
W ocenie wykwitów skórnych należy uwzględnić ich lokalizację, rozmieszczenie, kolor, kształt, wielkość oraz ewolucję zmian w czasie. Często dopiero kompleksowa analiza morfologii wykwitów, ich rozmieszczenia na skórze oraz danych z wywiadu pozwala na postawienie prawidłowego rozpoznania. W trudnych przypadkach pomocne mogą być badania dodatkowe, takie jak biopsja skóry z badaniem histopatologicznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Epiduo 0,1% + 2,5%
Epiduo to żel zawierający 0,1% adapalenu (1 mg/g) oraz 2,5% benzoilu nadtlenku (25 mg/g), przeznaczony do miejscowego leczenia trądziku pospolitego u pacjentów od 9 roku życia. Preparat jest wskazany w leczeniu zmian takich jak zaskórniki (otwarte i zamknięte), grudki oraz krostki, szczególnie w przypadkach łagodnego do umiarkowanego nasilenia trądziku, gdy monoterapia miejscowa okazała się nieskuteczna. Adapalen działa przeciwzapalnie i normalizuje rogowacenie naskórka, natomiast benzoil nadtlenek wykazuje działanie przeciwbakteryjne wobec Cutibacterium acnes, co pozwala na kompleksowe oddziaływanie na patomechanizmy trądziku. Żel umożliwia łatwą i precyzyjną aplikację, nie pozostawiając tłustej warstwy, co jest korzystne dla pacjentów z trądzikiem.
Cutibacterium acnes, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, glikol propylenowy, grudka, krostka, mechanizm patogenetyczny, podrażnienie skóry, Propionibacterium acnes, rogowacenie naskórka, stan zapalny, terapia skojarzona, trądzik grudkowy, trądzik krostkowy, trądzik pospolity, trądzik zaskórnikowy, treść ropna, wykwit skórny, zaskórnik, zmiany trądzikowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril/Amlodipine Krka 4 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Perindopril/Amlodipine Krka, zawierający peryndopryl (w formie soli z tert-butyloaminą) oraz amlodypinę (w formie bezylanu), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wynikają z charakterystyki obu substancji czynnych stosowanych oddzielnie. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, senność, parestezje), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szumy uszne), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze), układu oddechowego (kaszel, duszność), pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), skóry (świąd, wysypka, wykwity), mięśniowo-szkieletowego (obrzęk stawów, kurcze mięśni) oraz ogólnych zaburzeń (zmęczenie, astenia, obrzęk). Częstość występowania tych działań jest klasyfikowana według standardów MedDRA, z najczęstszymi objawami pojawiającymi się u ≥1/100 do <1/10 pacjentów, szczególnie przy dawce 4 mg peryndoprylu i 10 mg amlodypiny.
agranulocytoza, amlodypina, astenia, biegunka, duszność, dysgeuzja, dyspepsja, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, kurcz mięśniowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawowy, parestezja, peryndopryl, podwójne widzenie, reakcja skórna, rumień, świąd, szum uszny, wykwit polekowy, wykwit skórny, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie