objaw negatywny
Objaw negatywny (inaczej objaw ubytkowy) to termin kliniczny odnoszący się do braku lub osłabienia normalnej funkcji lub reakcji organizmu, które powinny być obecne w prawidłowych warunkach. W przeciwieństwie do objawów pozytywnych (wytwórczych), które wskazują na pojawienie się nowych, nieprawidłowych zjawisk, objawy negatywne oznaczają deficyt lub zanik prawidłowych funkcji.
W psychiatrii objawy negatywne są charakterystyczne dla niektórych zaburzeń psychicznych, szczególnie dla schizofrenii. Obejmują one: spłycenie afektu, alogie (zubożenie mowy), awolicję (brak motywacji), anhedonię (niezdolność do odczuwania przyjemności) oraz wycofanie społeczne. Stanowią one istotne wyzwanie terapeutyczne, gdyż często gorzej odpowiadają na farmakoterapię niż objawy pozytywne.
W neurologii objawy negatywne mogą wskazywać na uszkodzenie określonych struktur mózgowych lub dróg nerwowych. Przykładami są porażenia, niedowłady, zaburzenia czucia, ubytki pola widzenia czy afazje. Diagnostyka różnicowa objawów negatywnych wymaga dokładnego badania neurologicznego oraz często zastosowania badań obrazowych, takich jak MRI czy TK.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperidone Grindeks 3 mg
Rysperydon, substancja czynna leku Risperidone Grindeks, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o mechanizmie działania polegającym na antagonizmie receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2, z dodatkowym powinowactwem do receptorów alfa1-adrenergicznych i histaminergicznych H1, bez wpływu na receptory cholinergiczne. W badaniach klinicznych potwierdzono jego skuteczność w leczeniu schizofrenii (dawki 2-16 mg/dobę), gdzie wykazał poprawę objawów pozytywnych i negatywnych ocenianych skalami PANSS i BPRS oraz wydłużenie okresu remisji w porównaniu z haloperydolem. W terapii epizodów maniakalnych w zaburzeniach dwubiegunowych typu I (1-6 mg/dobę) rysperydon znacząco redukował objawy manii według skali YMRS, z utrzymaniem efektu w fazie podtrzymującej. Ponadto, w leczeniu behawioralnych i psychologicznych objawów demencji (BPSD) u osób starszych (0,5-4 mg/dobę) wykazano istotną skuteczność w redukcji agresji i pobudzenia, niezależnie od stopnia zaawansowania otępienia i jego typu.
9-hydroksyrysperydon, aktywność motoryczna, antagonista monoaminergiczny, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, działanie pozapiramidowe niepożądane, funkcja intelektualna, haloperydol, karbamazepina, katalepsja, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lek przeciwpsychotyczny, neuroleptyk klasyczny, objaw negatywny, objaw wytwórczy schizofrenii, otępienie mieszane, otępienie naczyniowe, otępienie umiarkowane, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, schizofrenia, skala Nisongera, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, stabilizator nastroju, upośledzenie psychiczne, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie zachowania, zaburzenie zdolności uczenia się