frakcja wyrzutowa
Frakcja wyrzutowa (EF, ejection fraction) to kluczowy parametr echokardiograficzny oceniający funkcję skurczową serca. Określa ona stosunek objętości krwi wyrzucanej przez komorę w czasie skurczu (objętość wyrzutowa) do całkowitej objętości krwi wypełniającej komorę pod koniec rozkurczu (objętość końcoworozkurczowa). Frakcja wyrzutowa wyrażana jest w procentach.
Prawidłowa wartość frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) u zdrowych osób wynosi zwykle 50-70%. Wartości poniżej 50% sugerują upośledzoną funkcję skurczową, przy czym wyróżnia się niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową (HFrEF) dla wartości <40%, z łagodnie obniżoną frakcją wyrzutową (HFmrEF) dla wartości 40-49% oraz z zachowaną frakcją wyrzutową (HFpEF) dla wartości ≥50%.
Ocena frakcji wyrzutowej ma fundamentalne znaczenie w diagnostyce, stratyfikacji ryzyka, ustalaniu rokowania oraz wyborze terapii w wielu chorobach sercowo-naczyniowych, szczególnie w niewydolności serca, kardiomiopatii, po zawale mięśnia sercowego czy w wadach zastawkowych. Pomiar EF może być dokonywany za pomocą echokardiografii (metoda Simpsona, metoda Teichholza), rezonansu magnetycznego serca, wentrykulografii radioizotopowej lub tomografii komputerowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Empagliflozyna – Działania niepożądane
Empagliflozyna, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz niewydolności serca, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 15 582 pacjentów, z czego 10 004 otrzymywało lek. Częstość działań niepożądanych była zbliżona do placebo, z wyjątkiem hipoglikemii, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny. W badaniach EMPEROR-Reduced i EMPEROR-Preserved u pacjentów z niewydolnością serca najczęstszym działaniem niepożądanym było zmniejszenie objętości płynów (11,4% przy empagliflozynie 10 mg vs 9,7% placebo). Ryzyko hipoglikemii wzrastało zwłaszcza przy skojarzeniu z insuliną MDI (do 41,3% dla dawki 25 mg empagliflozyny). Ponadto, empagliflozyna zwiększa częstość zakażeń narządów płciowych (4,0% dla 10 mg i 3,9% dla 25 mg vs 1,0% placebo), częściej u kobiet, oraz zakażeń dróg moczowych (7,0-8,8% vs 7,2% placebo). Obserwowano także przejściowe zwiększenie stężenia kreatyniny i spadek eGFR, które stabilizowały się podczas terapii lub po jej zakończeniu. Wzrost lipidów w surowicy obejmował cholesterol całkowity (4,9-5,7%), HDL (3,3-3,6%), LDL (9,5-10,0%) oraz trójglicerydy (9,2-9,9%).
cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cukrzyca typu 2, cukrzycowa kwasica ketonowa, częstomocz, dyzuria, EGFR, empagliflozyna, frakcja wyrzutowa, hematokryt, hipoglikemia, insulina podstawowa, kandydoza pochwy, lek przeciwcukrzycowy, linagliptyna, martwicze zapalenie powięzi krocza, metformina, niewydolność serca, nykturia, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre uszkodzenie nerek, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, posocznica moczopochodna, stężenie kreatyniny, stężenie lipidów, świąd uogólniony, trójglicerydy, wielomocz, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zakażenie narządów płciowych, zapalenie pochwy, zapalenie żołędzi, zaparcie, zgorzel Fourniera, zmniejszenie objętości płynów, zwiększone oddawanie moczu