afta

Afta (łac. aphtha) to niewielka, owalna lub okrągła nadżerka błony śluzowej, otoczona rumieniowym rąbkiem zapalnym. Najczęściej występuje w jamie ustnej (afty nawracające, łac. aphthae recurrentes), ale może pojawiać się również na błonach śluzowych narządów płciowych.

Etiologia aft nie jest jednoznacznie określona, ale wśród czynników wywołujących wymienia się: predyspozycje genetyczne, zaburzenia immunologiczne, niedobory witamin (zwłaszcza B12, kwasu foliowego, żelaza), urazy mechaniczne, stres, alergie pokarmowe oraz niektóre choroby ogólnoustrojowe jak choroba Leśniowskiego-Crohna czy celiakia.

Afty charakteryzują się dużą bolesnością, co może utrudniać mówienie, jedzenie i picie. Zmiany zwykle goją się samoistnie w ciągu 7-14 dni bez pozostawienia blizny. W leczeniu stosuje się preparaty miejscowo znieczulające, przeciwzapalne i przyspieszające gojenie. W ciężkich przypadkach nawracających aft rozważa się terapię ogólnoustrojową kortykosteroidami lub lekami immunomodulującymi.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl