pierwotne nadciśnienie tętnicze
Wskazanie

Pierwotne nadciśnienie tętnicze (samoistne) to choroba przewlekła charakteryzująca się podwyższonym ciśnieniem tętniczym krwi, bez uchwytnej przyczyny organicznej. Stanowi około 90-95% wszystkich przypadków nadciśnienia tętniczego. Rozpoznanie stawia się, gdy wartości ciśnienia skurczowego są równe lub wyższe niż 140 mmHg i/lub ciśnienia rozkurczowego równe lub wyższe niż 90 mmHg, stwierdzone podczas co najmniej dwóch różnych wizyt lekarskich.

W leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego w Polsce stosuje się kilka grup leków. Najczęściej wykorzystywane to: inhibitory konwertazy angiotensyny (np. Prestarium, Enarenal, Tritace), antagoniści receptora angiotensyny II (np. Lorista, Cozaar, Micardis), beta-adrenolityki (np. Betaloc ZOK, Bisocard, Concor), antagoniści wapnia (np. Amlozek, Norvasc, Amlonor) oraz diuretyki tiazydowe i tiazydopodobne (np. Indapen, Tertensif, Diuresin).

Największym wyzwaniem w leczeniu pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym jest uzyskanie dobrej kontroli ciśnienia tętniczego, która często wymaga stosowania politerapii (połączenia kilku leków). Dodatkowo istotnym problemem jest nieprzestrzeganie zaleceń terapeutycznych przez pacjentów – szacuje się, że nawet 50% chorych nie przyjmuje regularnie przepisanych leków. Trudności sprawia także modyfikacja stylu życia pacjentów, która jest niezbędnym elementem kompleksowego leczenia (ograniczenie spożycia soli, redukcja masy ciała, regularna aktywność fizyczna, ograniczenie spożycia alkoholu).

Kolejnym wyzwaniem jest leczenie pacjentów z nadciśnieniem opornym, które nie poddaje się standardowej terapii mimo stosowania trzech leków hipotensyjnych w optymalnych dawkach, w tym diuretyku. W takich przypadkach niezbędna jest szczegółowa diagnostyka w kierunku wtórnych przyczyn nadciśnienia oraz rozważenie zaawansowanych metod terapeutycznych, takich jak denerwacja tętnic nerkowych czy stymulacja baroreceptorów szyjnych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 02.05.2026
  2. www.leksykon.com.pl