Dawkowanie i sposób podawania
Tenofowir dizoproksyl
Tenofowir dizoproksyl jest stosowany w terapii zakażenia HIV w dawce standardowej 245 mg (odpowiadającej 300,6 mg w postaci bursztynianu lub fumaranu) podawanej raz na dobę w formie tabletki powlekanej. W preparatach złożonych z efawirenzem (600 mg) i emtrycytabiną (200 mg) dawka tenofowiru pozostaje niezmieniona. U pacjentów o masie ciała ≥50 kg stosujących jednocześnie ryfampicynę zaleca się zwiększenie dawki efawirenzu do 800 mg/dobę. Pominięcie dawki wymaga przyjęcia leku w ciągu 12 godzin lub pominięcia dawki, jeśli czas przekracza 12 godzin. Wymioty w ciągu 1 godziny od podania wskazują na konieczność powtórzenia dawki. Preparaty złożone nie są zalecane u pacjentów z klirensem kreatyniny <50 ml/min ze względu na konieczność modyfikacji dawkowania, co wymaga stosowania pojedynczych składników. U pacjentów z lekką niewydolnością wątroby (Child-Pugh A) stosuje się standardową dawkę z monitorowaniem działań niepożądanych, zwłaszcza neurologicznych, a u osób starszych nie jest wymagana modyfikacja dawki, choć zalecana jest ostrożność.
Dawkowanie i sposób podawania tenofowiru dizoproksyl
Tenofowir dizoproksyl, jako składnik złożonych preparatów przeciwretrowirusowych, jest substancją stosowaną w leczeniu zakażenia HIV. Prawidłowe dawkowanie tej substancji jest kluczowym elementem skutecznej terapii przeciwwirusowej. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania tenofowiru dizoproksylu w preparatach złożonych oraz istotne zagadnienia, które należy wziąć pod uwagę podczas wywiadu medycznego z pacjentem.1 2
Dawkowanie u dorosłych
Standardowa dawka tenofowiru dizoproksylu w preparatach złożonych wynosi 245 mg, co odpowiada 300,6 mg tenofowiru dizoproksylu w postaci bursztynianu lub fumaranu. Preparat podawany jest w formie tabletki powlekanej raz na dobę.3 4
W przypadku preparatów złożonych zawierających tenofowir dizoproksyl w połączeniu z emtrycytabiną i efawirenzem, stosuje się następujące dawki:5 6
- Efawirenz: 600 mg
- Emtrycytabina: 200 mg
- Tenofowir dizoproksyl: 245 mg
7
Dawkowanie w szczególnych przypadkach
Podczas wywiadu medycznego należy zwrócić szczególną uwagę na czynniki mogące wpływać na modyfikację dawkowania tenofowiru dizoproksylu:8
Przy jednoczesnym stosowaniu leków induktorów CYP450
W przypadku gdy pacjent o masie ciała 50 kg lub większej przyjmuje jednocześnie preparat zawierający tenofowir dizoproksyl z ryfampicyną, należy rozważyć podawanie dodatkowej dawki efawirenzu (składnika preparatu złożonego) wynoszącej 200 mg na dobę (dawka całkowita efawirenzu 800 mg).9 10
Postępowanie w przypadku pominięcia dawki
W przypadku pominięcia dawki preparatu zawierającego tenofowir dizoproksyl, należy zastosować następujące zasady:11
- Jeśli od zwykłej pory przyjmowania dawki minęło mniej niż 12 godzin: pacjent powinien jak najszybciej przyjąć lek i powrócić do zwykłego schematu dawkowania.
- Jeśli minęło więcej niż 12 godzin i zbliża się czas przyjęcia następnej dawki: pacjent nie powinien przyjmować pominiętej dawki, tylko powrócić do zwykłego schematu dawkowania.
12 13
Postępowanie w przypadku wymiotów
W sytuacji wystąpienia wymiotów po przyjęciu preparatu zawierającego tenofowir dizoproksyl, należy zastosować następujące zasady:14
- Jeśli wymioty wystąpiły w ciągu 1 godziny od przyjęcia leku: pacjent powinien przyjąć dodatkową tabletkę.
- Jeśli wymioty wystąpiły po upływie więcej niż 1 godziny od przyjęcia leku: nie jest konieczne przyjmowanie drugiej dawki.
15 16
Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów
Zaburzenia czynności nerek
Nie zaleca się stosowania produktów złożonych zawierających tenofowir dizoproksyl (takich jak Emtricitabine + Tenofovir disoproxil lub Efavirenz + Emtricitabine + Tenofovir disoproxil) u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min).17 18
Wynika to z faktu, że u tych pacjentów konieczna jest modyfikacja przerwy między podaniem dawki emtrycytabiny a podaniem dawki tenofowiru dizoproksylu, czego nie można osiągnąć stosując tabletkę złożoną. W takich przypadkach należy rozważyć stosowanie pojedynczych składników w odpowiednio dostosowanych dawkach.19
Zaburzenia czynności wątroby
Pacjenci z lekkimi zaburzeniami czynności wątroby (grupa A w skali Childa-Pugha-Turcotte’a, CPT) mogą być leczeni zwykle zalecaną dawką produktów złożonych zawierających tenofowir dizoproksyl.20 21
Pacjentów należy jednak uważnie obserwować ze względu na potencjalne działania niepożądane, szczególnie zależne od efawirenzu objawy dotyczące układu nerwowego. Nie badano farmakokinetyki produktów złożonych zawierających tenofowir dizoproksyl u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.22
Pacjenci w podeszłym wieku
Należy zachować ostrożność, podając produkt leczniczy zawierający tenofowir dizoproksyl pacjentom w podeszłym wieku. Modyfikacja dawki nie jest jednak konieczna.23 24 25
Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktów złożonych zawierających tenofowir dizoproksyl u dzieci w wieku poniżej 18 lat. W przypadku preparatów zawierających wyłącznie emtrycytabinę i tenofowir dizoproksyl, mogą one być stosowane u młodzieży w wieku od 12 lat i starszej, o masie ciała co najmniej 35 kg.26 27 28
Sposób podawania
Tabletki zawierające tenofowir dizoproksyl należy połykać w całości, popijając wodą, raz na dobę.29 30 31
Zalecenia dotyczące przyjmowania z posiłkiem
W przypadku produktów złożonych zawierających tenofowir dizoproksyl w połączeniu z efawirenzem, zaleca się ich przyjmowanie na czczo, ponieważ pokarm może zwiększać narażenie na efawirenz, co może prowadzić do zwiększenia częstości występowania działań niepożądanych.32 33
Warto jednak zauważyć, że narażenie na tenofowir (AUC) będzie o około 30% mniejsze po podaniu produktu zawierającego efawirenz, emtrycytabinę i tenofowir dizoproksyl na czczo w porównaniu z podaniem podczas posiłku samego tenofowiru dizoproksylu. Znaczenie kliniczne tego zjawiska nie zostało jasno określone, ale u pacjentów ze zmniejszeniem wiremii oczekuje się, że jego wpływ będzie ograniczony.34 35
Pora przyjmowania leku
W celu poprawy tolerancji efawirenzu (składnika preparatów złożonych z tenofowirem dizoproksylem), ze względu na działania niepożądane dotyczące układu nerwowego, zaleca się przyjmowanie leku przed snem.36 37 38
Tabela dawkowania tenofowiru dizoproksylu w różnych grupach pacjentów
| Grupa pacjentów | Dawkowanie tenofowiru dizoproksylu | Szczególne zalecenia |
|---|---|---|
| Dorośli | 245 mg (jedna tabletka) raz na dobę | Przyjmować o stałej porze dnia, najlepiej przed snem |
| Młodzież (12-18 lat) ≥35 kg | 245 mg (jedna tabletka) raz na dobę* | Dotyczy tylko preparatów bez efawirenzu |
| Pacjenci stosujący jednocześnie ryfampicynę (≥50 kg) | 245 mg (jedna tabletka) raz na dobę + dodatkowa dawka 200 mg efawirenzu | Łączna dawka efawirenzu wynosi 800 mg |
| Pacjenci z lekką niewydolnością wątroby (grupa A w skali Child-Pugh) | 245 mg (jedna tabletka) raz na dobę | Ścisłe monitorowanie działań niepożądanych, zwłaszcza neurologicznych |
| Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CrCl ≥50 ml/min) | 245 mg (jedna tabletka) raz na dobę | Monitorowanie czynności nerek |
| Pacjenci z umiarkowanymi/ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCl <50 ml/min) | Nie zaleca się stosowania preparatów złożonych | Konieczne stosowanie pojedynczych składników z dostosowaniem dawki |
| Osoby w podeszłym wieku | 245 mg (jedna tabletka) raz na dobę | Zachować ostrożność, brak konieczności modyfikacji dawki |
* W przypadku preparatów złożonych zawierających efawirenz, emtrycytabinę i tenofowir dizoproksyl, nie określono bezpieczeństwa i skuteczności u osób poniżej 18 lat.
Postępowanie w przypadku przerwania leczenia
Gdy wskazane jest przerwanie leczenia produktem zawierającym tenofowir dizoproksyl lub gdy konieczna jest modyfikacja dawki, należy wziąć pod uwagę:39
- Długi okres półtrwania efawirenzu
- Długi wewnątrzkomórkowy okres półtrwania emtrycytabiny i tenofowiru
Ze względu na wymienione wyżej parametry oraz kwestie dotyczące rozwoju oporności, należy zapoznać się z wytycznymi leczenia HIV, biorąc pod uwagę również powód przerwania podawania leku.40 41
Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów zakażonych jednocześnie wirusem HIV i HBV. W przypadku przerwania stosowania produktu zawierającego tenofowir dizoproksyl u tych pacjentów, należy ich ściśle kontrolować w celu wykrycia objawów zaostrzenia zapalenia wątroby.42 43 44
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania