Interakcje
Sunitynib

Interakcje substancji z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Sunitynib jest substancją aktywną, której interakcje z innymi lekami mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych, co należy uwzględnić przy stosowaniu leku u pacjentów pediatrycznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące interakcji sunitynibu z różnymi grupami leków oraz zalecenia dotyczące postępowania w przypadku konieczności równoczesnego stosowania.¹

Produkty lecznicze, które mogą zwiększać stężenie sunitynibu w osoczu

Wpływ inhibitorów CYP3A4

Równoczesne podanie jednorazowej dawki sunitynibu z silnym inhibitorem CYP3A4, ketokonazolem, powodowało u zdrowych ochotników znaczący wzrost wartości farmakokinetycznych sunitynibu. Zaobserwowano zwiększenie maksymalnego stężenia sunitynibu i jego głównego metabolitu (Cmax) o 49% oraz zwiększenie pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC0-∞) o 51%.²

Podawanie sunitynibu jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 może wiązać się ze zwiększeniem stężenia sunitynibu w organizmie. Do silnych inhibitorów CYP3A4 należą m.in.:

• Rytonawir
• Itrakonazol
• Erytromycyna
• Klarytromycyna
• Sok grejpfrutowy³

Z tego względu zaleca się unikanie jednoczesnego podawania sunitynibu z inhibitorami CYP3A4. Alternatywnie, należy rozważyć wybranie do leczenia skojarzonego innego produktu o minimalnym działaniu hamującym CYP3A4 lub bez takiego działania.⁴

Jeżeli jednoczesne stosowanie z inhibitorem CYP3A4 jest konieczne, może zaistnieć potrzeba zmniejszenia dawki sunitynibu:

• do minimum 37,5 mg na dobę w przypadku GIST i MRCC (nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego i rak nerkowokomórkowy)
• do 25 mg na dobę w przypadku pNET (nowotwory neuroendokrynne trzustki)⁵

Decyzję o modyfikacji dawki należy podejmować na podstawie dokładnie monitorowanej tolerancji leku przez pacjenta.

Wpływ inhibitorów białka oporności raka piersi (BCRP)

Dane kliniczne dotyczące interakcji między sunitynibem a inhibitorami BCRP (ang. breast cancer resistance protein) są ograniczone. Z tego powodu nie można wykluczyć możliwości występowania interakcji między sunitynibem a innymi inhibitorami BCRP.⁶

Produkty lecznicze, które mogą zmniejszać stężenie sunitynibu w osoczu

Wpływ induktorów CYP3A4

Badania wykazały, że równoczesne podanie jednorazowej dawki sunitynibu z induktorem CYP3A4, ryfampicyną, powodowało u zdrowych ochotników istotną redukcję parametrów farmakokinetycznych. Zaobserwowano zmniejszenie wartości Cmax o 23% i AUC0-∞ o 46% dla kompleksu [sunitynib + podstawowy metabolit].⁷

Podawanie sunitynibu z silnymi induktorami CYP3A4 może prowadzić do zmniejszenia stężenia sunitynibu, co potencjalnie obniża jego skuteczność. Do silnych induktorów CYP3A4 należą m.in.:

• Deksametazon
• Fenytoina
• Karbamazepina
• Ryfampicyna
• Fenobarbital
• Preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca (Hypericum perforatum)⁸

Z tego względu zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania sunitynibu z induktorami CYP3A4. Alternatywnie należy rozważyć wybranie do leczenia skojarzonego innego produktu leczniczego o minimalnym działaniu indukującym CYP3A4 lub bez takiego działania.⁹

Jeżeli jednoczesne stosowanie z induktorem CYP3A4 jest konieczne, może zaistnieć potrzeba stopniowego zwiększania dawki sunitynibu, za każdym razem o 12,5 mg, do następujących dawek maksymalnych:

• 87,5 mg na dobę w przypadku GIST i MRCC
• 62,5 mg na dobę w przypadku pNET¹⁰

Decyzję o modyfikacji dawki należy podejmować na podstawie dokładnie monitorowanej tolerancji leku przez pacjenta.

Interakcje z alkoholem

Brak jest szczegółowych badań klinicznych oceniających interakcje sunitynibu z alkoholem. Jednakże, biorąc pod uwagę profil metabolizmu sunitynibu, głównie przez układ enzymatyczny CYP3A4, spożywanie alkoholu może potencjalnie wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo leczenia.

Alkohol może zmieniać aktywność enzymów wątrobowych, co może wpływać na metabolizm sunitynibu. Ponadto u pacjentów onkologicznych alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane sunitynibu, takie jak:

• Zmęczenie i osłabienie
• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka)
• Hepatotoksyczność
• Zwiększone ryzyko krwawień

Z uwagi na brak jednoznacznych danych i potencjalne zwiększenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, zaleca się ostrożność i ograniczenie spożycia alkoholu podczas leczenia sunitynibem.

Tabela interakcji sunitynibu z innymi lekami

Inne istotne interakcje

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu sunitynibu z innymi lekami, które mogą wpływać na układ sercowo-naczyniowy, zważywszy na potencjalne działania niepożądane sunitynibu w postaci nadciśnienia tętniczego, wydłużenia odstępu QT czy niewydolności serca.¹¹

Sunitynib, poprzez swoje działanie antyproliferacyjne, może potencjalnie wpływać na gojenie ran. Należy rozważyć czasowe przerwanie terapii sunitynibem u pacjentów poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym.

Dodatkowo, ze względu na potencjalne działanie mielosupresyjne sunitynibu, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami wykazującymi działanie mielosupresyjne, jak niektóre chemioterapeutyki.

Zalecenia dla praktyki klinicznej

Mając na uwadze powyższe interakcje, zaleca się:

• Dokładne zebranie wywiadu dotyczącego wszystkich stosowanych przez pacjenta leków, suplementów i produktów ziołowych przed włączeniem sunitynibu
• Unikanie, jeśli to możliwe, jednoczesnego stosowania leków będących silnymi inhibitorami lub induktorami CYP3A4
• Regularne monitorowanie działań niepożądanych sunitynibu podczas leczenia skojarzonego
• Dostosowywanie dawki sunitynibu zgodnie z przedstawionymi zaleceniami, gdy jednoczesne stosowanie leków wchodzących w interakcje jest konieczne
• Edukację pacjenta odnośnie unikania spożywania soku grejpfrutowego i preparatów zawierających dziurawiec podczas terapii sunitynibem
• Ograniczenie spożycia alkoholu podczas leczenia¹²