Właściwości farmakokinetyczne
Noradrenalina

Właściwości farmakokinetyczne noradrenaliny

Noradrenalina występuje w dwóch stereoizomerach, przy czym preparaty farmaceutyczne zawierają biologicznie aktywny L-izomer. Substancja ta charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi obejmującymi wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację.^{1 2 3 4 5 6}

Wchłanianie

Wchłanianie noradrenaliny zależy od drogi podania. Po podaniu doustnym substancja jest szybko inaktywowana w przewodzie pokarmowym, co prowadzi do bardzo słabego wchłaniania przez układ pokarmowy. Wchłanianie po podaniu podskórnym jest również słabe.^{7 8 9}

Po podaniu dożylnym, które jest preferowaną drogą aplikacji, noradrenalina wywołuje szybką odpowiedź farmakologiczną. Stabilne stężenie w osoczu uzyskuje się w ciągu 5–10 minut od rozpoczęcia wlewu ciągłego. U ludzi fizjologiczne stężenie noradrenaliny w osoczu wynosi od 167 do 220 pg/ml (średnia wartość: 203 ±10 pg/ml).¹⁰

Okres półtrwania

Po podaniu dożylnym okres półtrwania noradrenaliny w osoczu jest bardzo krótki i wynosi około 1-2 minuty. Tak krótki czas wynika z szybkiego metabolizmu i wychwytu komórkowego.^{11 12 13}

Dystrybucja

Noradrenalina jest szybko usuwana z osocza poprzez komórkowy wychwyt zwrotny i metabolizm. Istotną cechą tej substancji jest to, że nie przenika ona łatwo przez barierę krew-mózg, co wpływa na jej profil działania ograniczający bezpośredni wpływ na ośrodkowy układ nerwowy.^{14 15 16 17}

Metabolizm

Metabolizm noradrenaliny odbywa się głównie na dwa sposoby:

• Metylacja przez katecholo-O-metylotransferazę (COMT)
• Deaminacja przez monoaminooksydazę (MAO)

^{18 19 20 21 22}

W wyniku obu tych procesów metabolicznych powstaje kilka metabolitów. Metabolitem końcowym obu reakcji jest kwas 4-hydroksy-3-metoksymigdałowy (wcześniej znany jako kwas wanilinomigdałowy, VMA). Metabolitami pośrednimi są normetanefryna i kwas 3,4-dihydroksymigdałowy.^{23 24 25}

Metabolizm noradrenaliny przebiega również alternatywnym szlakiem, gdzie następuje rozkład w kaskadzie reakcji utleniania i deaminacji do postaci 3,4-dihydroksyfenyloglikolu, który z kolei jest metylowany przez COMT do postaci 3-metoksy-4-hydroksyfenyloetylenoglikolu (MOPEG albo MHPG).²⁶

W wątrobie noradrenalina ulega szybkiej inaktywacji do różnych metabolitów. Pierwszy etap rozkładu może być katalizowany przez jeden z enzymów monoaminooksydazy (MAO) albo przez katecholo-O-metylotransferazę (COMT). Następnie rozkład może przebiegać na kilka sposobów, a główne produkty końcowe są biologicznie nieaktywne i wydalane w moczu.²⁷

Eliminacja

Noradrenalina jest wydalana głównie w postaci metabolitów sprzężonych z kwasem glukuronowym lub siarkowym w moczu. Do 16% podanej dożylnie dawki noradrenaliny jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem wraz z metylowanymi i deaminowanymi metabolitami w postaci wolnej i sprzężonej.^{28 29 30 31}

Część metabolitów noradrenaliny może również występować w formie glikolowej, która może być sprzężona z odpowiednimi siarczanami i glukuronidami.³²

Metabolity noradrenaliny są wydalane z moczem głównie jako koniugaty siarczanowe i w mniejszym stopniu jako koniugaty glukuronidowe. Jedynie bardzo mała ilość noradrenaliny jest wydalana w postaci niezmienionej. Szybkość wydalania może być znacznie zwiększona u pacjentów z guzami chromochłonnymi.³³

Modyfikacje farmakokinetyki

Interesujące jest to, że dodanie noradrenaliny do roztworu lidokainy (jak w preparacie Lignocainum 2% c. Noradrenalino 0,00125% WZF) ogranicza szybkość wchłaniania lidokainy z tkanek do krwioobiegu. Dzięki temu wydłuża się czas działania lidokainy oraz zmniejsza jej stężenie w surowicy, co pozwala na zastosowanie większej dawki tego środka znieczulającego.³⁴

Farmakokinetyka w populacji pediatrycznej

Brak jest dostępnych danych z badań farmakokinetycznych noradrenaliny w populacji dzieci i młodzieży.^{35 36 37}