Właściwości farmakokinetyczne
Lewocetyryzyna

Charakterystyka farmakokinetyki lewocetyryzyny

Lewocetyryzyna wykazuje farmakokinetykę liniową, niezależną od dawki i czasu, z małą zmiennością osobniczą. Profil farmakokinetyczny jest taki sam zarówno w przypadku podania samego enancjomeru, jak i w przypadku podania racemicznej cetyryzyny. Podczas procesów wchłaniania i eliminacji nie dochodzi do odwrócenia chiralności.^{1 2}

Wchłanianie

Po podaniu doustnym lewocetyryzyna jest wchłaniana szybko i w znacznym stopniu. U dorosłych maksymalne stężenie w osoczu występuje około 0,9 godziny po podaniu. Stan stacjonarny jest osiągany po dwóch dniach stosowania.³ Stężenia maksymalne wynoszą zwykle 270 ng/ml po jednorazowym podaniu oraz 308 ng/ml po wielokrotnym podaniu dawki 5 mg.⁴

Stopień wchłaniania nie zależy od dawki ani od przyjmowania pokarmu, jednakże pokarm wpływa na wartość maksymalnego stężenia leku i opóźnia jego osiągnięcie.^{5 1}

Dystrybucja

Brak jest dostępnych danych dotyczących dystrybucji tkankowej lewocetyryzyny u ludzi oraz jej przenikania przez barierę krew-mózg. W badaniach na szczurach i psach zaobserwowano, że największe stężenia leku występują w nerkach i wątrobie, natomiast najmniejsze w ośrodkowym układzie nerwowym.^{1 6}

U ludzi lewocetyryzyna w 90% wiąże się z białkami osocza. Dystrybucja lewocetyryzyny jest ograniczona, ponieważ jej objętość dystrybucji wynosi 0,4 l/kg.^{7 8}

Metabolizm

Lewocetyryzyna podlega metabolizmowi w niewielkim stopniu – u ludzi mniej niż 14% dawki jest metabolizowane. Z tego powodu różnice wynikające z polimorfizmu genetycznego czy jednoczesnego przyjmowania inhibitorów enzymatycznych można uznać za mało istotne klinicznie.^{2 4}

Szlaki metaboliczne lewocetyryzyny obejmują:

• utlenianie pierścienia aromatycznego
• N- i O-dealkilację
• sprzęganie z tauryną⁹

Reakcje dealkilacji przebiegają głównie z udziałem cytochromu CYP 3A4, natomiast utlenianie pierścienia aromatycznego zachodzi przy udziale licznych i/lub niezidentyfikowanych izoform CYP.¹⁰

Lewocetyryzyna w stężeniach znacznie większych niż stężenia maksymalne występujące po podaniu dawki doustnej 5 mg nie wykazuje wpływu na aktywność izoenzymów CYP 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4.¹¹ Ze względu na słaby metabolizm oraz brak możliwości hamowania procesów metabolicznych, interakcje lewocetyryzyny z innymi substancjami są mało prawdopodobne.¹²

Eliminacja

Okres półtrwania w osoczu u osób dorosłych wynosi 7,9 ± 1,9 godziny.¹ Średni pozorny całkowity klirens wynosi 0,63 ml/min/kg masy ciała.¹³

Lewocetyryzyna i jej metabolity są wydalane głównie przez nerki – średnio 85,4% dawki. Z kałem wydalane jest tylko 12,9% dawki.⁵ Proces wydalania zachodzi zarówno poprzez przesączanie kłębuszkowe, jak i aktywne wydzielanie kanalikowe.¹¹

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

Pozorny klirens lewocetyryzyny z organizmu zależy od klirensu kreatyniny.¹ Dlatego u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek zaleca się dostosowanie odstępów pomiędzy dawkami lewocetyryzyny w zależności od klirensu kreatyniny.²

U osób ze schyłkową niewydolnością nerek z bezmoczem całkowity klirens leku jest zmniejszony o około 80% w porównaniu z osobami zdrowymi.⁴ Ilość lewocetyryzyny usunięta w czasie standardowego czterogodzinnego zabiegu hemodializy wynosiła mniej niż 10%.<sup data-drug="Contrahist Allergy" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Ilość lewocetyryzyny usunięta w czasie standardowego czterogodzinnego zabiegu hemodializy wynosiła 5

Dzieci i młodzież

Farmakokinetykę lewocetyryzyny oceniano u dzieci w wieku od 6 do 11 lat, o masie ciała 20-40 kg, po podaniu pojedynczej dawki 5 mg. Wykazano, że wartości C_max i AUC były około 2-krotnie większe niż u zdrowych dorosłych ochotników. Średnie stężenie maksymalne (C_max) wynosiło 450 ng/ml i było osiągane średnio po 1,2 godziny.¹⁴

Po uwzględnieniu masy ciała całkowity klirens był o 30% większy, a okres półtrwania o 24% krótszy u dzieci niż u osób dorosłych.⁸

Badania farmakokinetyczne nie były prowadzone u dzieci w wieku poniżej 6 lat, jednakże retrospektywna analiza farmakokinetyczna populacyjna objęła 323 pacjentów (181 dzieci w wieku 1-5 lat, 18 dzieci w wieku 6-11 lat oraz 124 dorosłych w wieku 18-55 lat), którzy otrzymywali pojedyncze lub wielokrotne dawki lewocetyryzyny w zakresie od 1,25 mg do 30 mg.⁴ Analiza ta wykazała, że podanie dawki 1,25 mg raz na dobę dzieciom w wieku od 6 miesięcy do 5 lat pozwala uzyskać stężenia w osoczu podobne do tych, jakie występują u dorosłych otrzymujących dawkę 5 mg raz na dobę.⁹

Pacjenci w podeszłym wieku

Dane dotyczące farmakokinetyki u osób w podeszłym wieku są ograniczone. W badaniu, w którym podawano wielokrotnie doustnie lewocetyrzynę w dawce 30 mg raz na dobę przez 6 dni u 9 osób w wieku 65-74 lat, całkowity klirens był o około 33% mniejszy w porównaniu z młodszymi dorosłymi.¹⁰

Wykazano, że dyspozycja cetyryzyny (racematu) jest zależna bardziej od czynności nerek niż od wieku. Zależność ta dotyczy również lewocetyryzyny, ponieważ zarówno lewocetyryzyna, jak i cetyryzyna są wydalane głównie przez nerki.³ Dlatego u pacjentów w podeszłym wieku dawkę lewocetyryzyny należy dostosować do stanu czynności nerek.¹¹

Płeć

W badaniu farmakokinetycznym przeprowadzonym u 77 pacjentów (40 mężczyzn, 37 kobiet) oceniano wpływ płci na właściwości farmakokinetyczne lewocetyryzyny. Stwierdzono, że okres półtrwania był nieznacznie krótszy u kobiet (7,08 ± 1,72 godziny) niż u mężczyzn (8,62 ± 1,84 godziny).¹³

Klirens po podaniu doustnym dawki dostosowanej do masy ciała u kobiet (0,67 ± 0,16 ml/min/kg mc.) okazał się być porównywalny z obserwowanym u mężczyzn (0,59 ± 0,12 ml/min/kg mc.).⁵ U kobiet i mężczyzn z prawidłową czynnością nerek stosuje się takie same dawki dobowe, z takimi samymi odstępami między kolejnymi dawkami.¹⁵

Rasa

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ rasy na farmakokinetykę lewocetyryzyny. Biorąc pod uwagę fakt, że lewocetyryzyna jest wydalana głównie przez nerki, a nie istnieją istotne różnice rasowe w klirensie kreatyniny, nie przewiduje się występowania różnic farmakokinetycznych lewocetyryzyny zależnych od rasy.⁸ Nie obserwowano związanych z rasą różnic w kinetyce cetyryzyny (racematu).¹³

Zaburzenia czynności wątroby

Farmakokinetyka lewocetyryzyny nie była badana u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Natomiast u pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby (wątrobowokomórkowa, cholestatyczna lub żółciowa marskość wątroby), którym podawano 10 lub 20 mg racemicznego związku cetyryzyny w pojedynczej dawce, stwierdzono wydłużenie okresu półtrwania o 50% oraz zmniejszenie klirensu o 40% w porównaniu z osobami zdrowymi.^{1 4}

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne

Wpływ lewocetyryzyny na reakcje skórne wywołane przez histaminę nie jest związany ze stężeniem leku w osoczu.^{1 5}

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych lewocetyryzyny