Dawkowanie i sposób podawania
Lamotrygina

Lamotrygina jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym w monoterapii oraz leczeniu skojarzonym padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Dawkowanie wymaga indywidualizacji w zależności od wieku pacjenta, współistniejącej farmakoterapii (szczególnie obecności walproinianu lub induktorów glukuronidacji) oraz stanu czynnościowego wątroby i nerek. U dorosłych i młodzieży ≥13 lat dawki początkowe wahają się od 12,5 mg/dobę (z walproinianem) do 50 mg/dobę (z induktorami glukuronidacji), z dawką podtrzymującą od 100 do 400 mg/dobę, dostosowywaną co 1-2 tygodnie. U dzieci 2-12 lat dawkowanie jest wyrażone w mg/kg masy ciała, z dawkami początkowymi od 0,15 do 0,6 mg/kg/dobę i dawkami podtrzymującymi do 15 mg/kg/dobę (maksymalnie 400 mg/dobę). Szczególną ostrożność należy zachować przy ponownym rozpoczynaniu terapii po przerwie, aby uniknąć ryzyka ciężkiej wysypki skórnej, stosując stopniowe zwiększanie dawki, zwłaszcza jeśli przerwa przekracza 5 okresów półtrwania leku.

  1. Dawkowanie i sposób podawania lamotryginy
    1. Sposób podawania
    2. Ponowne rozpoczynanie leczenia
  2. Dawkowanie w leczeniu padaczki
    1. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i powyżej
    2. Dzieci i młodzież w wieku 2 do 12 lat
    3. Dzieci w wieku poniżej 2 lat
  3. Dawkowanie w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych
    1. Dorośli w wieku 18 lat i powyżej
    2. Dostosowanie dawki po odstawieniu lub dodaniu innych leków
    3. Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat – zaburzenia afektywne dwubiegunowe
  4. Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
    1. Pacjentki stosujące hormonalne środki antykoncepcyjne
    2. Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
    3. Zaburzenia czynności nerek
    4. Zaburzenia czynności wątroby
  5. Tabela dawkowania lamotryginy
    1. Stosowanie z atazanawirem/rytonawirem oraz lopinawirem/rytonawirem
    2. Kolejne rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania lamotryginy

Lamotrygina jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym padaczki oraz w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych. Prawidłowe dawkowanie tego leku ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii oraz minimalizacji ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie ciężkiej wysypki skórnej.1

Sposób podawania

Lamotrygina podawana jest doustnie. Tabletki należy połykać w całości, nie należy ich żuć ani rozkruszać. Jest to szczególnie istotne ze względu na właściwe wchłanianie leku.1 W przypadku, gdy obliczona dawka lamotryginy nie odpowiada liczbie całych tabletek (np. w leczeniu dzieci z padaczką lub pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby), należy podawać dawkę odpowiadającą mniejszej ilości całych tabletek.2

Ponowne rozpoczynanie leczenia

Przy ponownym rozpoczynaniu leczenia lamotryginą u pacjentów, którzy przerwali jej stosowanie z jakiegokolwiek powodu, należy zachować szczególną ostrożność i ocenić potrzebę stopniowego zwiększania dawki do dawki podtrzymującej. Jest to spowodowane ryzykiem poważnej wysypki skórnej, które jest związane z dużymi początkowymi dawkami leku i szybszym niż zalecane zwiększaniem dawki.3

Im dłuższa przerwa od ostatniej dawki, tym bardziej dokładnie należy rozważyć konieczność stopniowego zwiększania dawki. Jeśli czas od odstawienia lamotryginy jest dłuższy niż 5 okresów półtrwania, dawka lamotryginy powinna być stopniowo zwiększana zgodnie z odpowiednim schematem.4

Zaleca się, aby nie wprowadzać ponownie lamotryginy u pacjentów, którzy przerwali jej stosowanie z powodu wysypki związanej z leczeniem, chyba że potencjalne korzyści ze stosowania leku wyraźnie przeważają nad ryzykiem.5

Dawkowanie w leczeniu padaczki

Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i powyżej

Schemat dawkowania lamotryginy u dorosłych i młodzieży w wieku 13 lat i powyżej zależy od tego, czy lek jest stosowany w monoterapii, czy w skojarzeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, a w szczególności czy pacjent przyjmuje jednocześnie walproinian (inhibitor glukuronidacji lamotryginy) lub leki indukujące glukuronidację lamotryginy.6

W przypadku monoterapii zaleca się następujący schemat dawkowania:7

  • Tydzień 1 + 2: 25 mg/dobę (raz na dobę)
  • Tydzień 3 + 4: 50 mg/dobę (raz na dobę)
  • Zwykle stosowana dawka podtrzymująca: 100-200 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

8

W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę dobową należy zwiększać maksymalnie o 50-100 mg co 1-2 tygodnie, do uzyskania pożądanej odpowiedzi. U niektórych pacjentów dla uzyskania pożądanej odpowiedzi może być wymagane podanie 500 mg/dobę.9

W przypadku leczenia skojarzonego z walproinianem (inhibitor glukuronidacji lamotryginy), niezależnie od przyjmowania innych leków:10

  • Tydzień 1 + 2: 12,5 mg/dobę (podawane jako 25 mg co drugi dzień)
  • Tydzień 3 + 4: 25 mg/dobę (raz na dobę)
  • Zwykle stosowana dawka podtrzymująca: 100-200 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

11

W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę dobową należy zwiększać maksymalnie o 25-50 mg co 1-2 tygodnie, aż do uzyskania pożądanej odpowiedzi.12

W przypadku leczenia skojarzonego BEZ walproinianu i Z induktorami glukuronidacji lamotryginy (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, prymidon, ryfampicyna, lopinawir/rytonawir):13

  • Tydzień 1 + 2: 50 mg/dobę (raz na dobę)
  • Tydzień 3 + 4: 100 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)
  • Zwykle stosowana dawka podtrzymująca: 200-400 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)

14

W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę dobową należy zwiększać maksymalnie o 100 mg co 1-2 tygodnie, do uzyskania pożądanej odpowiedzi. U niektórych pacjentów dla uzyskania żądanej odpowiedzi na leczenie wymagane było podanie 700 mg/dobę.15

W przypadku leczenia skojarzonego BEZ walproinianu i BEZ induktorów glukuronidacji lamotryginy:16

  • Tydzień 1 + 2: 25 mg/dobę (raz na dobę)
  • Tydzień 3 + 4: 50 mg/dobę (raz na dobę)
  • Zwykle stosowana dawka podtrzymująca: 100-200 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

17

W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę dobową należy zwiększać maksymalnie o 50-100 mg co 1-2 tygodnie, aż do uzyskania pożądanej odpowiedzi.18

Dzieci i młodzież w wieku 2 do 12 lat

U dzieci i młodzieży w wieku 2-12 lat schemat dawkowania powinien uwzględniać masę ciała dziecka. Dawki są wyrażone w mg/kg masy ciała na dobę.19

W przypadku monoterapii (w leczeniu typowych napadów nieświadomości):20

  • Tydzień 1 + 2: 0,3 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
  • Tydzień 3 + 4: 0,6 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
  • Zwykle stosowana dawka podtrzymująca: 1-15 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

21

W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę dobową należy zwiększać maksymalnie o 0,6 mg/kg/dobę co 1-2 tygodnie, aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi, z maksymalną dawką podtrzymującą 200 mg na dobę.22

W przypadku leczenia skojarzonego z walproinianem, niezależnie od przyjmowania innych leków:23

  • Tydzień 1 + 2: 0,15 mg/kg/dobę (raz na dobę)
  • Tydzień 3 + 4: 0,3 mg/kg/dobę (raz na dobę)
  • Zwykle stosowana dawka podtrzymująca: 1-5 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

24

W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę należy zwiększać maksymalnie o 0,3 mg/kg/dobę co 1-2 tygodnie, aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi, z maksymalną dawką podtrzymującą 200 mg/dobę.25

W przypadku leczenia skojarzonego BEZ walproinianu i Z induktorami glukuronidacji lamotryginy:26

  • Tydzień 1 + 2: 0,6 mg/kg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)
  • Tydzień 3 + 4: 1,2 mg/kg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)
  • Zwykle stosowana dawka podtrzymująca: 5-15 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

27

W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę należy zwiększać maksymalnie o 1,2 mg/kg/dobę co 1-2 tygodnie, aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi, z maksymalną dawką podtrzymującą 400 mg/dobę.28

W przypadku leczenia skojarzonego BEZ walproinianu i BEZ induktorów glukuronidacji lamotryginy:29

  • Tydzień 1 + 2: 0,3 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
  • Tydzień 3 + 4: 0,6 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
  • Zwykle stosowana dawka podtrzymująca: 1-10 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

30

W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę należy zwiększać maksymalnie o 0,6 mg/kg/dobę co 1-2 tygodnie, aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi, z maksymalną dawką podtrzymującą 200 mg/dobę.31

W celu uzyskania pewności, że dawka terapeutyczna jest właściwie dobrana, masa ciała dziecka powinna być kontrolowana, a dawka ponownie przeliczona, jeśli w masie ciała nastąpią zmiany. Jest prawdopodobne, że pacjenci w wieku od 2 do 6 lat będą wymagali dawki podtrzymującej w górnej granicy zaleconego zakresu dawek.32

Dzieci w wieku poniżej 2 lat

Istnieją ograniczone dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania lamotryginy w leczeniu skojarzonym napadów częściowych u dzieci w wieku od 1 miesiąca do 2 lat. Brak danych dotyczących dzieci w wieku poniżej 1 miesiąca. Dlatego też lamotrygina nie jest zalecana u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Jeśli jednak w oparciu o potrzebę kliniczną podjęta zostanie decyzja o zastosowaniu leczenia, należy zapoznać się z dodatkowymi informacjami w Charakterystyce Produktu Leczniczego.33

Dawkowanie w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych

Dorośli w wieku 18 lat i powyżej

Zalecany schemat zwiększania dawki i dawki podtrzymujące u pacjentów dorosłych w wieku 18 lat i powyżej zależy od tego, czy lamotrygina jest stosowana w monoterapii, czy w skojarzeniu z innymi lekami i czy pacjent przyjmuje jednocześnie walproinian lub leki indukujące glukuronidację lamotryginy.34

W przypadku monoterapii LUB leczenia skojarzonego BEZ walproinianu i BEZ induktorów glukuronidacji lamotryginy:35

  • Tygodnie 1 + 2: 25 mg/dobę (raz na dobę)
  • Tygodnie 3 + 4: 50 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
  • Tydzień 5: 100 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
  • Tydzień 6: 200 mg/dobę – zwykle stosowana dawka dla uzyskania optymalnej odpowiedzi (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

36

Dawki w zakresie 100-400 mg/dobę stosowano w badaniach klinicznych.37

W przypadku leczenia skojarzonego Z walproinianem:38

  • Tygodnie 1 + 2: 12,5 mg/dobę (podawane jako 25 mg co drugi dzień)
  • Tygodnie 3 + 4: 25 mg/dobę (raz na dobę)
  • Tydzień 5: 50 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
  • Tydzień 6: 100 mg/dobę – zwykle stosowana dawka dla uzyskania optymalnej odpowiedzi (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

39

Maksymalna dawka 200 mg/dobę może być stosowana w zależności od odpowiedzi klinicznej.40

W przypadku leczenia skojarzonego BEZ walproinianu i Z induktorami glukuronidacji lamotryginy:41

  • Tygodnie 1 + 2: 50 mg/dobę (raz na dobę)
  • Tygodnie 3 + 4: 100 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)
  • Tydzień 5: 200 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)
  • Tydzień 6: 300 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)

42

W razie konieczności, dawka może być zwiększona do dawki docelowej 400 mg/dobę w 7. tygodniu leczenia w celu uzyskania optymalnej odpowiedzi (w dwóch dawkach podzielonych).43

Dostosowanie dawki po odstawieniu lub dodaniu innych leków

W przypadku odstawienia jednocześnie stosowanych leków lub dodania nowych leków u pacjentów leczonych lamotryginą z powodu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, należy odpowiednio dostosować dawkowanie lamotryginy. Szczegółowe informacje na ten temat są dostępne w tabelach w charakterystyce produktu leczniczego.44

Badania kliniczne nie wykazały zwiększenia częstości, stopnia nasilenia wrażliwości lub działań niepożądanych po nagłym odstawieniu lamotryginy w porównaniu z grupą placebo. Dlatego u tych pacjentów można odstawić lamotryginę bez stopniowego zmniejszania dawki.45

Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat – zaburzenia afektywne dwubiegunowe

Lamotrygina nie jest zalecana do stosowania u dzieci w wieku poniżej 18 roku życia, ponieważ w przeprowadzonym randomizowanym badaniu z odstawieniem leku wykazano brak zmiennej skuteczności oraz zgłoszono zwiększoną liczbę zachowań samobójczych.46

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjentki stosujące hormonalne środki antykoncepcyjne

Stosowanie jednocześnie etynyloestradiolu i lewonorgestrelu (30 µg/150 µg) powodowało około dwukrotne zwiększenie klirensu lamotryginy, co skutkuje zmniejszeniem stężenia lamotryginy. Po dostosowaniu dawki, większe podtrzymujące dawki lamotryginy (nawet podwojone) mogą być konieczne do uzyskania maksymalnej odpowiedzi terapeutycznej.47

W tygodniu przerwy w przyjmowaniu hormonalnych środków antykoncepcyjnych, obserwowane jest dwukrotne zwiększenie stężenia lamotryginy. Nie można wykluczyć działań niepożądanych związanych z dawką. Dlatego należy rozważyć stosowanie antykoncepcji nie wymagającej tygodniowej przerwy w stosowaniu tabletek, jako leczenia pierwszego rzutu (np. ciągła antykoncepcja hormonalna lub inne metody antykoncepcyjne niehormonalne).48

Szczegóły dotyczące dostosowania dawkowania w przypadku rozpoczynania i przerywania stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych u pacjentek leczonych lamotryginą są szczegółowo opisane w charakterystyce produktu leczniczego.49

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u osób w podeszłym wieku. Farmakokinetyka lamotryginy w tej grupie wiekowej nie różni się znacząco w porównaniu z młodszą grupą wiekową.50

Zaburzenia czynności nerek

Należy zachować ostrożność podczas stosowania lamotryginy u pacjentów z niewydolnością nerek. U pacjentów ze schyłkowym stadium niewydolności nerek początkowe dawki lamotryginy należy dostosować na podstawie dawkowania u pacjentów poddanych leczeniu skojarzonemu; zmniejszenie dawek podtrzymujących może być skuteczne u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek.51

Zaburzenia czynności wątroby

Dawka początkowa, dawka na etapie zwiększania i dawka podtrzymująca powinny być zmniejszone o 50% u pacjentów z umiarkowanym (stopień B wg klasyfikacji Child-Pugh) i o 75% u pacjentów z ciężkim (stopień C wg klasyfikacji Child-Pugh) zaburzeniem czynności wątroby. Zwiększanie dawek i dawki podtrzymujące powinny być dostosowywane zgodnie do reakcji klinicznej na leczenie.52

Tabela dawkowania lamotryginy

Poniżej przedstawiono podsumowanie schematów dawkowania lamotryginy w różnych wskazaniach i grupach pacjentów.

Grupa pacjentów Schemat terapii Tydzień 1+2 Tydzień 3+4 Dawka podtrzymująca
Dorośli i młodzież ≥13 lat (padaczka) Monoterapia 25 mg/dobę 50 mg/dobę 100-200 mg/dobę*
Z walproinianem 12,5 mg/dobę** 25 mg/dobę 100-200 mg/dobę*
Bez walproinianu, z induktorami glukuronidacji 50 mg/dobę 100 mg/dobę 200-400 mg/dobę*
Bez walproinianu, bez induktorów glukuronidacji 25 mg/dobę 50 mg/dobę 100-200 mg/dobę*
Dzieci 2-12 lat (padaczka) Monoterapia (napady nieświadomości) 0,3 mg/kg/dobę 0,6 mg/kg/dobę 1-15 mg/kg/dobę* (max 200 mg/dobę)
Z walproinianem 0,15 mg/kg/dobę 0,3 mg/kg/dobę 1-5 mg/kg/dobę* (max 200 mg/dobę)
Bez walproinianu, z induktorami glukuronidacji 0,6 mg/kg/dobę 1,2 mg/kg/dobę 5-15 mg/kg/dobę* (max 400 mg/dobę)
Bez walproinianu, bez induktorów glukuronidacji 0,3 mg/kg/dobę 0,6 mg/kg/dobę 1-10 mg/kg/dobę* (max 200 mg/dobę)
Dorośli ≥18 lat (zaburzenia afektywne dwubiegunowe) Monoterapia lub bez walproinianu, bez induktorów glukuronidacji 25 mg/dobę 50 mg/dobę 200 mg/dobę*** (100-400 mg/dobę)
Z walproinianem 12,5 mg/dobę** 25 mg/dobę 100 mg/dobę*** (max 200 mg/dobę)
Bez walproinianu, z induktorami glukuronidacji 50 mg/dobę 100 mg/dobę 300-400 mg/dobę***

* Dawka podtrzymująca powinna być dostosowana w zależności od odpowiedzi klinicznej.

** Podawane jako 25 mg co drugi dzień.

*** Dawka zwiększana stopniowo w tygodniach 5 i 6 do dawki podtrzymującej.

Stosowanie z atazanawirem/rytonawirem oraz lopinawirem/rytonawirem

Włączenie lamotryginy do istniejącej terapii atazanawirem/rytonawirem lub lopinawirem/rytonawirem nie powinno wymagać modyfikacji zalecanego schematu zwiększania dawki lamotryginy.53

U pacjentów stosujących dawki podtrzymujące lamotryginy, którzy nie otrzymują induktorów glukuronidacji, konieczne może być zwiększenie dawki lamotryginy w przypadku dodania atazanawiru/rytonawiru lub lopinawiru/rytonawiru, lub zmniejszenie dawki w przypadku odstawienia tych leków. Należy prowadzić kontrolę stężenia lamotryginy w osoczu przed i w okresie 2 tygodni po dodaniu lub odstawieniu tych leków, w celu ustalenia potrzeby zmiany dawki lamotryginy.54

Szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania w różnych populacjach pacjentów oraz przy stosowaniu różnych schematów leczenia są dostępne w Charakterystyce Produktu Leczniczego dla lamotryginy.55

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl