Właściwości farmakodynamiczne
Lamotrygina

Lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC N03AX09), działa jako napięciowo-zależny bloker kanałów sodowych, hamując powtarzające się wyładowania neuronów oraz uwalnianie glutaminianu, co tłumaczy jej skuteczność w terapii padaczki. W zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych mechanizm działania nie jest w pełni poznany, jednak przypuszcza się, że również wiąże się z modulacją kanałów sodowych. Badania kliniczne wykazały, że lamotrygina w dawkach do 400 mg/dobę nie wpływa istotnie na funkcje poznawcze ani koordynację ruchową, w przeciwieństwie do innych leków przeciwpadaczkowych (fenytoina 1000 mg, karbamazepina 600 mg) czy anksjolityków (diazepam 10 mg). Ponadto, lamotrygina nie wykazuje klinicznie istotnego wpływu na odstęp QT w EKG, co potwierdza jej korzystny profil kardiologiczny.

Właściwości farmakodynamiczne lamotryginy

Lamotrygina, będąca lekiem przeciwpadaczkowym o szerokim spektrum działania, wykazuje również skuteczność w terapii zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Została sklasyfikowana do grupy farmakoterapeutycznej innych leków przeciwpadaczkowych, a jej kod ATC to N03AX09.12

Mechanizm działania

Badania farmakologiczne wskazują, że lamotrygina działa jako zależny od stosowania i napięcia bloker kanałów sodowych bramkowanych napięciem. Jej działanie polega na hamowaniu powtarzających się z dużą częstością wyładowań neuronów oraz blokowaniu uwalniania glutaminianu – neuroprzekaźnika odgrywającego kluczową rolę w powstawaniu napadów padaczkowych. Te właściwości najprawdopodobniej determinują przeciwpadaczkowy efekt lamotryginy.34

W przypadku zaburzeń afektywnych dwubiegunowych mechanizm działania leczniczego lamotryginy nie został jeszcze w pełni wyjaśniony. Przypuszcza się jednak, że istotne znaczenie ma tutaj interakcja substancji z kanałami sodowymi bramkowanymi napięciem.56

Działanie farmakodynamiczne

Wpływ lamotryginy na ośrodkowy układ nerwowy oceniono w licznych badaniach klinicznych. W badaniu z udziałem zdrowych ochotników wykazano, że lamotrygina w dawce 240 mg nie powodowała istotnych zmian w porównaniu z placebo. W przeciwieństwie do niej, inne leki przeciwpadaczkowe i anksjolityczne, takie jak fenytoina w dawce 1000 mg czy diazepam w dawce 10 mg, znacząco zaburzały precyzyjną koordynację wzrokowo-słuchową, ruchy gałek ocznych, nasilały zaburzenia równowagi ciała oraz wywierały subiektywne działanie uspokajające.78

W innym badaniu porównawczym pojedyncza dawka doustna karbamazepiny wynosząca 600 mg powodowała istotne zaburzenia precyzyjnej koordynacji wzrokowo-słuchowej i ruchów gałek ocznych, nasilała zaburzenia równowagi oraz zwiększała częstość akcji serca. Natomiast lamotrygina w dawkach 150 mg i 300 mg nie wykazywała takich efektów, a wyniki były porównywalne z placebo.910

Wpływ na przewodzenie impulsów elektrycznych w sercu

Bardzo istotnym aspektem profilu bezpieczeństwa lamotryginy jest jej wpływ na układ sercowo-naczyniowy. W badaniu z udziałem zdrowych dorosłych ochotników oceniano oddziaływanie powtarzanych dawek lamotryginy (do 400 mg/dobę) na przewodzenie impulsów elektrycznych w sercu przy użyciu 12-odprowadzeniowego EKG. Badanie to nie wykazało istotnego klinicznie wpływu lamotryginy na odstęp QT w porównaniu z placebo.111213

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo

Skuteczność w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych

Skuteczność lamotryginy w zapobieganiu występowaniu epizodów zaburzeń nastroju u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi typu I została oceniona w dwóch kluczowych badaniach klinicznych.1415

Pierwsze badanie, SCAB2003, było wieloośrodkowym, randomizowanym, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym placebo i litem badaniem, które miało na celu ocenę skuteczności stałej dawki lamotryginy w długoterminowym zapobieganiu nawrotom objawów epizodów depresji i/lub manii u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową typu I. Kryterium włączenia do tego badania stanowił ostatnio przebyty lub obecnie występujący ciężki epizod depresyjny.1617

Po ustabilizowaniu nastroju przez zastosowanie lamotryginy w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym, pacjentów losowo przydzielano do jednej z pięciu grup terapeutycznych: leczonej lamotryginą (50, 200, 400 mg/dobę), leczonej litem (stężenie w surowicy od 0,8 do 1,1 mmol/l) lub leczonej placebo. Okres obserwacji wynosił maksymalnie 76 tygodni (18 miesięcy). Głównym punktem końcowym był czas do interwencji z powodu wystąpienia epizodu zaburzeń nastroju (TIME), gdzie interwencja polegała na zastosowaniu dodatkowej farmakoterapii lub leczenia elektrowstrząsami.1819

Drugie badanie, SCAB2006, miało podobny protokół do badania SCAB2003, ale różniło się zastosowaniem zmiennej dawki lamotryginy (od 100 do 400 mg/dobę) oraz włączeniem pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi typu I, u których ostatnio wystąpił lub obecnie występuje epizod manii.2021

Wyniki badań klinicznych w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych

Analizy pomocnicze z obu badań wykazały, że u pacjentów leczonych lamotryginą czas do momentu wystąpienia pierwszego epizodu depresyjnego był istotnie dłuższy niż u pacjentów przyjmujących placebo. Natomiast różnica w czasie do wystąpienia epizodu maniakalnego/hipomaniakalnego lub epizodów mieszanych między poszczególnymi grupami terapeutycznymi nie była istotna statystycznie.2223

Należy podkreślić, że skuteczność lamotryginy stosowanej w połączeniu z lekami stabilizującymi nastrój nie została dotychczas dokładnie przebadana.2425

Badanie Kryterium włączenia Grupa leczenia Bez interwencji (wartość współczynnika, wartość p w teście log rank) Bez depresji (wartość współczynnika, wartość p w teście log rank) Bez manii (wartość współczynnika, wartość p w teście log rank)
SCAB2003 Zaburzenia afektywne dwubiegunowe typu I, ciężki epizod depresyjny Lamotrygina 0,22; 0,004 0,51; 0,047 0,70; 0,339
Lit 0,21; 0,006 0,46; 0,209 0,86; 0,026
Placebo 0,12; – 0,41; – 0,67; –
SCAB2006 Zaburzenia afektywne dwubiegunowe typu I, ciężki epizod maniakalny Lamotrygina 0,17; 0,023 0,82; 0,015 0,53; 0,280
Lit 0,24; 0,006 0,71; 0,167 0,64; 0,006
Placebo 0,04; – 0,40; – 0,37; –

26
27
28
29

Skuteczność lamotryginy u dzieci i młodzieży

Dzieci w wieku od 1 do 24 miesięcy

Skuteczność i bezpieczeństwo lamotryginy w leczeniu skojarzonym napadów częściowych u pacjentów pediatrycznych w wieku od 1 do 24 miesięcy oceniono w niewielkim, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu z odstawieniem leku. Badanie obejmowało 177 pacjentów, u których zastosowano schemat zwiększania dawki podobny do tego stosowanego u dzieci w wieku 2-12 lat.3031

Ze względu na to, że najmniejszą dostępną dawką lamotryginy są tabletki 2 mg, standardowy schemat dawkowania w niektórych przypadkach wymagał modyfikacji (np. podawanie tabletki 2 mg co drugi dzień, gdy obliczona dawka dobowa wynosiła mniej niż 2 mg). Na końcu drugiego tygodnia zwiększania dawki badano stężenie leku w surowicy i odpowiednio zmniejszano dawkę lub wstrzymywano jej zwiększanie, jeśli stężenie przekraczało 0,41 μg/ml (oczekiwane stężenie u dorosłych w tym punkcie czasowym badania). U niektórych pacjentów konieczne było zmniejszenie dawki nawet o 90%.3233

Spośród wszystkich pacjentów, 38 osób, które odpowiedziały na leczenie (redukcja częstości napadów o >40%), randomizowano do grupy placebo lub grupy kontynuującej leczenie lamotryginą. Odsetek niepowodzeń terapeutycznych wynosił 84% (16/19 pacjentów) w grupie placebo i 58% (11/19 pacjentów) w grupie otrzymującej lamotryginę. Różnica ta nie osiągnęła jednak istotności statystycznej (26,3%, CI95% -2,6% <> 50,2%, p=0,07).3435

Łącznie 256 pacjentów w wieku od 1 do 24 miesięcy życia otrzymywało lamotryginę w dawkach od 1 do 15 mg/kg/dobę przez okres do 72 tygodni. Profil bezpieczeństwa u dzieci w wieku od 1 miesiąca do 2 lat był podobny do obserwowanego u starszych dzieci, z wyjątkiem częstszego występowania klinicznie istotnego nasilenia objawów napadów padaczkowych (≥50%) u dzieci poniżej 2 lat (26%) w porównaniu do dzieci starszych (14%).3637

Zespół Lennox-Gastaut

Należy zaznaczyć, że brak jest danych dotyczących stosowania lamotryginy w monoterapii w napadach związanych z zespołem Lennox-Gastaut.3839

Zapobieganie epizodom zaburzeń nastroju u dzieci i młodzieży

Przeprowadzono wieloośrodkowe, randomizowane, prowadzone metodą podwójnej ślepej próby w grupach równoległych, kontrolowane placebo badanie z odstawieniem leku, oceniające skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lamotryginy o natychmiastowym uwalnianiu jako dodatkowego leczenia podtrzymującego w celu opóźnienia wystąpienia epizodów zaburzeń nastroju. Badanie objęło dzieci i młodzież w wieku 10-17 lat, u których zdiagnozowano zaburzenia afektywne dwubiegunowe typu I i u których doszło do ustąpienia lub poprawy objawów podczas leczenia lamotryginą w skojarzeniu z jednocześnie stosowanymi lekami przeciwpsychotycznymi lub innymi lekami stabilizującymi nastrój.4041

Wyniki analizy skuteczności, gdzie głównym punktem końcowym był czas do momentu wystąpienia epizodu zaburzeń nastroju (TOBE), nie osiągnęły znamienności statystycznej (p=0,0717), co oznacza, że skuteczność lamotryginy w tej grupie pacjentów nie została potwierdzona.4243

Co istotne, w badaniu bezpieczeństwa stosowania leku odnotowano więcej zgłoszeń zachowań samobójczych u pacjentów stosujących lamotryginę: 5% (4 pacjentów) w grupie otrzymującej lamotryginę w porównaniu do 0 w grupie placebo, co stanowi ważną informację z punktu widzenia bezpieczeństwa pediatrycznego zastosowania leku.4445

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl