Interakcje
Kandesartan
Kandesartan cyleksetyl, jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, heparyną oraz innymi lekami podwyższającymi stężenie potasu, co wymaga monitorowania poziomu potasu, zwłaszcza u pacjentów z dysfunkcją nerek. Jednoczesne stosowanie kandesartanu z preparatami litu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia litu i jego toksyczności. Ponadto, kojarzenie AIIRA z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym selektywnymi inhibitorami COX-2 i ASA w dawce >3 g/dobę, może osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy oraz zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek i hiperkaliemii, co wymaga ostrożności, odpowiedniego nawodnienia i monitorowania funkcji nerek. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez łączenie AIIRA z inhibitorami ACE lub aliskirenem jest niezalecana z powodu zwiększonego ryzyka niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek.
- Interakcje substancji z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Interakcje z lekami wpływającymi na gospodarkę potasową
- Interakcje z preparatami litu
- Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi
- Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
- Interakcje z lekami wpływającymi na CYP3A4
- Interakcje z takrolimusem i inhibitorami mTOR
- Interakcje z cyklosporyną
- Interakcje z symwastatyną
- Interakcje z grejpfrutem i sokiem grejpfrutowym
- Interakcje z dantrolanem
- Interakcje substancji z alkoholem
Interakcje substancji z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Kandesartan cyleksetyl jest substancją czynną z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA), stosowaną głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Ze względu na swój mechanizm działania, kandesartan może wchodzić w interakcje z wieloma innymi produktami leczniczymi, co może mieć istotne znaczenie kliniczne.1
Interakcje z lekami wpływającymi na gospodarkę potasową
Jednoczesne stosowanie kandesartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, substytutami soli zawierającymi potas lub innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu (np. heparyną) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. W takich przypadkach zaleca się kontrolowanie stężenia potasu, szczególnie u pacjentów z już istniejącymi zaburzeniami czynności nerek.23
Interakcje z preparatami litu
Odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności obserwowano podczas jednoczesnego stosowania preparatów litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE). Podobne działanie może wystąpić podczas jednoczesnego stosowania kandesartanu z lekami zawierającymi lit. Z tego powodu jednoczesne stosowanie kandesartanu z preparatami litu nie jest zalecane. Jeśli takie leczenie skojarzone jest niezbędne, konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia litu w surowicy.45
Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi
Podczas jednoczesnego stosowania leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II, w tym kandesartanu, z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) może wystąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego. Dotyczy to zwłaszcza selektywnych inhibitorów COX-2, kwasu acetylosalicylowego (w dawce >3 g na dobę) oraz nieselektywnych NLPZ.6
Jednoczesne stosowanie kandesartanu z NLPZ może również prowadzić do zwiększenia ryzyka pogorszenia czynności nerek, w tym możliwości wystąpienia ostrej niewydolności nerek, a także do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z wcześniejszym zaburzeniem czynności nerek. Terapię skojarzoną należy stosować ostrożnie, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Pacjentów należy odpowiednio nawodnić i rozważyć kontrolowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz okresowo w trakcie terapii.78
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
Dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (takich jak kandesartan) lub aliskirenu wiąże się z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek) w porównaniu z zastosowaniem pojedynczego produktu działającego na układ RAA.910
Interakcje z lekami wpływającymi na CYP3A4
W przypadku preparatów złożonych zawierających kandesartan i amlodypinę, istotne są interakcje związane z amlodypiną, która jest metabolizowana przez izoenzym CYP3A4.1112
Interakcje z takrolimusem i inhibitorami mTOR
W przypadku jednoczesnego podawania amlodypiny (składnik preparatów złożonych z kandesartanem) i takrolimusu istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi. Mechanizm farmakokinetyczny tej interakcji nie jest w pełni poznany. W celu uniknięcia toksycznego działania takrolimusu, podawanie amlodypiny pacjentom leczonym takrolimusem wymaga kontrolowania stężenia takrolimusu we krwi i w razie konieczności dostosowania dawki takrolimusu.13
Podobnie, inhibitory mTOR (kinazy ssaczego celu rapamycyny), takie jak syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus, są substratami CYP3A. Amlodypina będąc słabym inhibitorem CYP3A4, może zwiększać stężenie inhibitorów mTOR podczas jednoczesnego stosowania.1415
Interakcje z cyklosporyną
Nie przeprowadzono badań interakcji cyklosporyny z amlodypiną u zdrowych ochotników, z wyjątkiem pacjentów po przeszczepieniu nerki, u których obserwowano zmienne zwiększenie minimalnego stężenia cyklosporyny (średnio o 0-40%). Zaleca się monitorowanie stężenia cyklosporyny u pacjentów po przeszczepieniu nerki przyjmujących amlodypinę i w razie konieczności zmniejszanie dawki cyklosporyny.16
Interakcje z symwastatyną
Jednoczesne, wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg i symwastatyny w dawce 80 mg powodowało znaczące zwiększenie narażenia na symwastatynę (o 77%) w porównaniu z symwastatyną podawaną w monoterapii. Z tego względu u pacjentów przyjmujących amlodypinę należy zmniejszyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę.1718
Interakcje z grejpfrutem i sokiem grejpfrutowym
Nie zaleca się stosowania amlodypiny (składnik preparatów złożonych z kandesartanem) z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, ponieważ u niektórych pacjentów może się zwiększać biodostępność amlodypiny, co prowadzi do nasilenia działania obniżającego ciśnienie tętnicze.1920
Interakcje z dantrolanem
U zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową, powiązane z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą i w leczeniu hipertermii złośliwej.21
Interakcje substancji z alkoholem
Interakcje kandesartanu cyleksetylu z alkoholem nie zostały szczegółowo zbadane. Jednakże, ze względu na właściwości farmakologiczne kandesartanu jako leku przeciwnadciśnieniowego, spożywanie alkoholu podczas terapii tym lekiem może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego, co może objawiać się nadmiernym spadkiem ciśnienia tętniczego, zawrotami głowy, a nawet omdleniami.22
W przypadku preparatów złożonych zawierających kandesartan z hydrochlorotiazydem, alkohol może nasilać niedociśnienie ortostatyczne. Ten efekt jest wynikiem działania rozszerzającego naczynia krwionośne zarówno alkoholu, jak i składników leku.
Należy zachować szczególną ostrożność i unikać spożywania alkoholu podczas stosowania leków zawierających kandesartan, zwłaszcza na początku terapii lub po zwiększeniu dawki, a także u osób w podeszłym wieku, które są bardziej podatne na działanie hipotensyjne.
| Lek/substancja | Rodzaj interakcji | Poziom ważności interakcji | Opis interakcji i zalecenia |
|---|---|---|---|
| Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas | Farmakokinetyczna/farmakodynamiczna | Wysoki | Zwiększone ryzyko hiperkaliemii. Należy kontrolować stężenie potasu w surowicy. |
| Heparyna | Farmakodynamiczna | Średni | Zwiększone ryzyko hiperkaliemii. Monitorowanie stężenia potasu w surowicy. |
| Preparaty litu | Farmakokinetyczna | Wysoki | Zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności. Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane. Jeśli konieczne, ścisłe monitorowanie stężenia litu. |
| NLPZ (selektywne inhibitory COX-2, ASA >3g/dobę, nieselektywne NLPZ) | Farmakodynamiczna | Wysoki | Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego kandesartanu, zwiększone ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. Stosować ostrożnie, nawadniać pacjenta, monitorować funkcję nerek. |
| Inhibitory ACE, inne AIIRA, aliskiren | Farmakodynamiczna | Wysoki | Podwójna blokada układu RAA zwiększa ryzyko hipotensji, hiperkaliemii i niewydolności nerek. Nie zaleca się. |
| Silne inhibitory CYP3A4 (w przypadku łączenia z amlodypiną) | Farmakokinetyczna | Wysoki | Znaczne zwiększenie stężenia amlodypiny, ryzyko niedociśnienia. Konieczna obserwacja kliniczna i ewentualne dostosowanie dawki. |
| Induktory CYP3A4 (w przypadku łączenia z amlodypiną) | Farmakokinetyczna | Średni | Zmniejszenie stężenia amlodypiny. Monitorowanie ciśnienia krwi, ewentualna modyfikacja dawki. |
| Takrolimus (w przypadku łączenia z amlodypiną) | Farmakokinetyczna | Wysoki | Zwiększenie stężenia takrolimusu we krwi. Monitorowanie stężenia takrolimusu i dostosowanie dawki. |
| Inhibitory mTOR (w przypadku łączenia z amlodypiną) | Farmakokinetyczna | Średni | Zwiększenie narażenia na inhibitory mTOR. Należy monitorować pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych inhibitorów mTOR. |
| Cyklosporyna (w przypadku łączenia z amlodypiną) | Farmakokinetyczna | Średni | Zwiększenie stężenia cyklosporyny. Monitorowanie stężenia cyklosporyny, ewentualne zmniejszenie dawki. |
| Symwastatyna (w przypadku łączenia z amlodypiną) | Farmakokinetyczna | Wysoki | Zwiększenie narażenia na symwastatynę o 77%. Ograniczenie dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. |
| Grejpfrut i sok grejpfrutowy (w przypadku łączenia z amlodypiną) | Farmakokinetyczna | Średni | Zwiększenie biodostępności amlodypiny, nasilenie efektu hipotensyjnego. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania. |
| Dantrolen (w przypadku łączenia z amlodypiną) | Farmakodynamiczna | Wysoki | Ryzyko hiperkaliemii, migotania komór i zapaści krążeniowej. Unikać jednoczesnego stosowania. |
| Alkohol | Farmakodynamiczna | Średni | Nasilenie działania hipotensyjnego, ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii. |
2324
Brak istotnych interakcji klinicznych
W badaniach farmakokinetycznych nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji między kandesartanem a następującymi substancjami:
- hydrochlorotiazyd
- warfaryna
- digoksyna
- doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol, lewonorgestrel)
- glibenklamid
- nifedypina
- enalapryl
25
Badania interakcji u dzieci i młodzieży
Badania dotyczące interakcji kandesartanu były prowadzone jedynie u pacjentów dorosłych, brak danych na temat specyficznych interakcji u dzieci i młodzieży.2627
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania