Właściwości farmakokinetyczne
Jod

Jod wykazuje złożone właściwości farmakokinetyczne zależne od drogi podania i postaci chemicznej. Przy podaniu dożylnym jest natychmiast dostępny w krążeniu, natomiast doustnie wchłania się głównie w jelicie cienkim z niemal 100% biodostępnością jodku potasu. Jod transportowany jest we krwi głównie przez niebiałkowe przenośniki oraz częściowo związany z albuminą w stężeniu 2,4-8,1 µg/100 cm³ krwi. Około 75% jodu ustrojowego (1-10 mg) magazynowane jest w tarczycy, a pozostałe ilości w nerkach, żołądku i gruczołach wydzielniczych. Metabolizm jodu jest ściśle powiązany z syntezą hormonów tarczycy, a w przypadku preparatów olejowych, takich jak etiodowany olej (HEVASCOL), jod uwalniany jest po fagocytozie i rozkładzie przez esterazy w węzłach chłonnych. Eliminacja jodu odbywa się głównie przez nerki, z wydalaniem około 15-16 µg jodu na dobę, przy powolnym tempie eliminacji. W terapii i diagnostyce, zwłaszcza przy stosowaniu jodowanych środków kontrastowych, istotne jest zrozumienie lokalnego gromadzenia preparatu, np. w guzach wątrobowokomórkowych, oraz roli komórek Kupffera w metabolizmie jodu.

Właściwości farmakokinetyczne jodu

Jod, jako istotny pierwiastek śladowy, podlega złożonym procesom farmakokinetycznym w organizmie człowieka. Jego losy w ustroju różnią się w zależności od drogi podania, postaci chemicznej oraz indywidualnych czynników fizjologicznych. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych jodu z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania.1

Wchłanianie jodu

Wchłanianie jodu zależy od drogi podania oraz postaci chemicznej związku:

  • Przy podaniu dożylnym (w preparatach do żywienia pozajelitowego) jod jest natychmiast dostępny w krążeniu systemowym2
  • Przy podaniu doustnym jod przekształca się w jodek i wchłania się na całej długości jelit, głównie w jelicie cienkim, a następnie w ciągu 2 godzin jest rozprowadzany w przestrzeni pozakomórkowej3
  • Biologiczna dostępność jodku potasu wynosi niemal 100%4
  • Przy aplikacji miejscowej (na skórę) jod wykazuje zdolność do penetracji żywej tkanki, co obserwuje się w przypadku działania na rany i oparzenia5
  • Błona śluzowa żołądka jest przepuszczalna dla jodu, a wchłonięty jod można znaleźć w surowicy6

Dystrybucja jodu w organizmie

Po wchłonięciu jod podlega specyficznej dystrybucji w organizmie:

  • Transport we krwi odbywa się głównie przez niebiałkowe przenośniki7
  • We krwi jod występuje w postaci wolnej lub związanej z albuminą w ilości 2,4-8,1 µg/100 cm³ krwi8
  • Około 75% zasobów ustrojowego jodu znajduje się w tarczycy (1-10 mg)9
  • Niewielkie ilości jodu gromadzą się również w nerkach, żołądku, gruczołach sutkowych i ślinowych10

Magazynowanie jodu w organizmie wymaga specyficznych białek – hormonów tarczycy, które wiążą jod11. Jod podany doustnie przekształca się w jodek i jest wychwytywany oraz gromadzony w gruczole tarczowym.12

Metabolizm jodu

Metabolizm jodu jest ściśle związany z funkcją tarczycy i syntezą hormonów tarczycowych:

  • Po podaniu dożylnym, jod zawarty w produktach leczniczych podlega podobnym procesom metabolicznym jak jod pochodzący z diety doustnej13
  • Jod jest wychwytywany przez tkanki w różnym stopniu, w zależności od zapotrzebowania w celu utrzymania lub przywrócenia odpowiedniego stężenia tego pierwiastka, co jest związane z metabolizmem danej tkanki14

W przypadku jodowanych preparatów olejowych, jak etiodowany olej (HEVASCOL), metabolizm przebiega w sposób specyficzny. Po wstrzyknięciu do naczynia chłonnego, etiodowany olej jest fagocytowany przez olbrzymie komórki wielojądrzaste w węzłach chłonnych. Następnie jest rozkładany przez esterazę, co prowadzi do uwolnienia jodku sodu, który podlega dalszej eliminacji.15

Wydalanie jodu

Jod, jako pierwiastek anionowy, podlega specyficznym procesom wydalniczym:

  • Główną drogą eliminacji jodu jest wydalanie z moczem16 17
  • Z moczem wydala się około 15-16 µg jodu na dobę18
  • Eliminacja jodu jest procesem powolnym19

W przypadku jodowanych środków kontrastowych, jak HEVASCOL, jodek powstały po rozpadzie estru jest wydalany głównie przez nerki, ale także przez wątrobę i trzustkę.20

Farmakokinetyka jodu w szczególnych sytuacjach klinicznych

W przypadku selektywnego podania dotętniczego etiodowanego oleju (HEVASCOL), jak ma to miejsce przy przeztętniczej chemoembolizacji raka wątrobowokomórkowego, stężenie preparatu jest znacząco większe w guzie niż w otaczającej go zdrowej tkance wątroby.21 Jest to istotne przy procedurach diagnostycznych i terapeutycznych wykorzystujących jodowane środki kontrastowe.

Część środka kontrastowego zawierającego jod, która dostaje się do wątroby, jest rozkładana przez esterazy komórek Kupffera (komórek gwiaździstych), co prowadzi do powstania jodku sodu, który następnie jest wydalany.22

Porównanie farmakokinetyki jodu z innymi pierwiastkami śladowymi

Warto zaznaczyć różnice w farmakokinetyce jodu w porównaniu z innymi pierwiastkami śladowymi:

Pierwiastek Transport we krwi Magazynowanie Główna droga wydalania
Jod Niebiałkowe przenośniki, częściowo albuminy Hormony tarczycy (75% w tarczycy) Głównie nerki (mocz)
Miedź Albuminy, ceruloplazmina Metalotioneiny Głównie żółć
Cynk Albuminy Metalotioneiny Głównie żółć, częściowo nerki
Mangan Albuminy Metalotioneiny Głównie żółć
Selen Albuminy, selenometionina Selenoproteiny Głównie nerki
Fluor Niebiałkowe przenośniki Fluoroapatyty Głównie nerki
Molibden Niebiałkowe przenośniki Metalotioneiny Głównie nerki, częściowo żółć
Chrom Transferyna Głównie nerki
Żelazo Transferyna Ferrytyna Głównie żółć, niewielkie ilości z potem i złuszczającym się naskórkiem

23 24 25

Właściwości farmakokinetyczne jodu – ujęcie kliniczne

Z punktu widzenia praktyki klinicznej, znajomość farmakokinetyki jodu ma istotne znaczenie w następujących sytuacjach:

Zastosowanie kliniczne produktów zawierających jod

  • Suplementacja w żywieniu pozajelitowym – jod jest dostarczany w wieloskładnikowych preparatach pierwiastków śladowych takich jak ADDAMEL N, Peditrace Novum, Supliven, Tracutil, Nutryelt Pediatric czy Pediaven26 27
  • Diagnostyka i terapia chorób tarczycy – jod jest składnikiem preparatów stosowanych w diagnostyce i leczeniu chorób tarczycy (płyn Lugola)28
  • Środki kontrastowe – jodowane związki są używane jako środki kontrastowe w diagnostyce obrazowej (HEVASCOL)29

W każdym z powyższych zastosowań, znajomość farmakokinetyki jodu pozwala na optymalizację dawkowania, unikanie toksyczności oraz przewidywanie interakcji z innymi lekami i substancjami.

Implikacje kliniczne właściwości farmakokinetycznych jodu

Znajomość właściwości farmakokinetycznych jodu ma istotne znaczenie kliniczne w następujących aspektach:

  • Przy chorobach nerek należy uwzględnić potencjalne zaburzenia wydalania jodu, gdyż jest on głównie eliminowany przez nerki30
  • U pacjentów z zaburzeniami funkcji tarczycy konieczne jest szczególne monitorowanie stężenia jodu, gdyż około 75% zasobów ustrojowych tego pierwiastka znajduje się w tarczycy31
  • Przy stosowaniu jodowanych środków kontrastowych należy pamiętać o możliwości wystąpienia mikroembolizacji, szczególnie przy podaniu dotętniczym32

Powyższe aspekty farmakokinetyki jodu stanowią istotny element wiedzy dla klinicystów stosujących preparaty zawierające ten pierwiastek w codziennej praktyce.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl