Dawkowanie i sposób podawania
Izosorbid monoazotan

Izosorbid monoazotan jest stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, a jego dawkowanie wymaga indywidualizacji w zależności od reakcji klinicznej pacjenta. Terapia powinna rozpoczynać się od niskich dawek, które stopniowo zwiększa się do uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego, przy jednoczesnym stosowaniu najmniejszej skutecznej dawki. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu (np. Effox long 50, Effox long 75, Mono Mack Depot, Mononit 60 retard, Mononit 100 retard) podaje się zwykle raz na dobę, z dawkami od 50 mg do 100 mg. Tabletki powlekane (Mononit 10, 20, 40) stosuje się 2-3 razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 120 mg, zachowując odpowiednie odstępy (6-8 godzin) w celu ograniczenia rozwoju tolerancji. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności rutynowej modyfikacji dawkowania, jednak należy zachować ostrożność przy stosowaniu form o przedłużonym uwalnianiu u osób z ryzykiem hipotonii lub niewydolności narządowej.

Dawkowanie i sposób podawania izosorbidu monoazotanu

Izosorbid monoazotan to substancja czynna stosowana w leczeniu choroby niedokrwiennej serca. Prawidłowe dawkowanie tej substancji ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia optymalnego efektu terapeutycznego przy jednoczesnym minimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat dawkowania i sposobu podawania izosorbidu monoazotanu w różnych postaciach farmaceutycznych.1

Zasady ogólne dawkowania

Dawkowanie izosorbidu monoazotanu powinno być zawsze dostosowywane indywidualnie do potrzeb każdego pacjenta, zgodnie z jego reakcją kliniczną. Przy ustalaniu schematu dawkowania należy kierować się następującymi zasadami:2

  • Terapię należy rozpoczynać od małych dawek
  • Dawkę należy stopniowo zwiększać do uzyskania pożądanego efektu terapeutycznego
  • Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę
  • Nie należy nagle przerywać leczenia – dawkę należy zmniejszać stopniowo przez okres kilku dni

3

Tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierające izosorbid monoazotan są przeznaczone do dawkowania raz na dobę, co zapewnia całodobowe działanie terapeutyczne. Dostępne na rynku produkty o przedłużonym uwalnianiu zawierają różne dawki substancji czynnej:4

  • Effox long 50: 50 mg izosorbidu monoazotanu, zwykle stosuje się 1 tabletkę raz na dobę (50 mg). W przypadku zwiększonego zapotrzebowania na azotany dawkę można zwiększyć do 100 mg izosorbidu monoazotanu raz na dobę (2 tabletki).
  • Effox long 75: 75 mg izosorbidu monoazotanu, zwykle stosuje się 1 tabletkę raz na dobę (75 mg).
  • Mono Mack Depot: 100 mg izosorbidu monoazotanu, zalecana dawka to 1 tabletka raz na dobę (100 mg).
  • Mononit 60 retard: 60 mg izosorbidu monoazotanu, zalecana dawka to 1 tabletka raz na dobę, rano (60 mg).
  • Mononit 100 retard: 100 mg izosorbidu monoazotanu, zalecana dawka to 1 tabletka raz na dobę, rano (100 mg).

5
6
7
8

Tabletki powlekane bez modyfikacji uwalniania

Tabletki powlekane zawierające izosorbid monoazotan (Mononit 10, Mononit 20, Mononit 40) są przeznaczone do stosowania kilka razy w ciągu doby. Schematy dawkowania wyglądają następująco:9

  • Dawka: 10 mg, 20 mg lub 40 mg izosorbidu monoazotanu
  • Częstość podawania: zwykle jedna tabletka dwa lub trzy razy na dobę
  • Maksymalna dawka dobowa: 120 mg

10

Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia zjawiska tolerancji (osłabienie działania produktu leczniczego), zaleca się następujące odstępy między dawkami:11

  • Przy dawkowaniu dwa razy na dobę: drugą tabletkę należy przyjąć 8 godzin po pierwszej tabletce
  • Przy dawkowaniu trzy razy na dobę: tabletki należy przyjmować co 6 godzin

12

Ten schemat dawkowania pozwala na utrzymanie działania terapeutycznego przez 16-18 godzin w ciągu doby, a utrzymujące się przez pozostałe 6-8 godzin małe stężenie leku pozwala ograniczyć rozwój zjawiska tolerancji.13

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności rutynowego dostosowywania dawkowania. Nie istnieją dane sugerujące, że w tej grupie wiekowej należy modyfikować standardowe schematy dawkowania izosorbidu monoazotanu.14 15

Niemniej jednak, w przypadku produktów o przedłużonym uwalnianiu (np. Mononit 60 retard, Mononit 100 retard), zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia hipotonii, ciężkiej niewydolności wątroby lub nerek.16

Dzieci i młodzież

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności izosorbidu monoazotanu u dzieci i młodzieży. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania tego leku w tej grupie wiekowej.17 18

Sposób podawania

Sposób podawania izosorbidu monoazotanu zależy od postaci farmaceutycznej leku:

Tabletki o przedłużonym uwalnianiu – podawanie
  • Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą
  • Nie należy rozgryzać ani dzielić tabletek o przedłużonym uwalnianiu, gdyż może to zaburzyć kontrolowane uwalnianie substancji czynnej

19 20

Tabletki powlekane – podawanie
  • Tabletki należy przyjmować po posiłku
  • Tabletek nie należy rozgryzać
  • Tabletki należy popijać niewielką ilością płynu

21 22

Szczególne zalecenia dotyczące dawkowania

W przypadku produktu Mono Mack Depot, jeżeli pacjent nie przyjmował dotychczas azotanów i/lub jego krążenie jest niestabilne, zaleca się rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki, tj. pół tabletki o przedłużonym uwalnianiu produktu Mono Mack Depot od pierwszego do czwartego dnia leczenia. Począwszy od piątego dnia, należy przyjmować 1 tabletkę o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę.23

W przypadku produktów Mononit 60 retard i Mononit 100 retard, należy pamiętać, że są one przeznaczone do długotrwałego stosowania przez pacjentów otrzymujących takie same dawki podtrzymujące izosorbidu monoazotanu, jakie zawarte są w tych produktach.24

Nie należy stosować dawek większych niż zalecane, ani zwiększać częstości dawkowania, gdyż może to spowodować zmniejszenie lub utratę skuteczności.25

Zakończenie leczenia

Zakończenie leczenia izosorbidu monoazotanem powinno być przeprowadzone stopniowo. Nie należy nagle przerywać terapii, gdyż może to prowadzić do niekorzystnych reakcji organizmu. Dawkę i częstość podawania należy zmniejszać stopniowo, przez okres kilku dni.26 27

Szczegółowa tabela dawkowania izosorbidu monoazotanu

Produkt leczniczy Postać farmaceutyczna Dawka Standardowe dawkowanie Maksymalna dawka dobowa Szczególne zalecenia
Effox long 50 Tabletka o przedłużonym uwalnianiu 50 mg 1 tabletka raz na dobę 100 mg (2 tabletki) W przypadku zwiększonego zapotrzebowania na azotany dawkę można zwiększyć do 2 tabletek raz na dobę
Effox long 75 Tabletka o przedłużonym uwalnianiu 75 mg 1 tabletka raz na dobę 75 mg
Mono Mack Depot Tabletka o przedłużonym uwalnianiu 100 mg 1 tabletka raz na dobę 100 mg U pacjentów nieotrzymujących wcześniej azotanów lub z niestabilnym krążeniem: rozpoczęcie od 1/2 tabletki przez 4 dni, następnie 1 tabletka raz na dobę
Mononit 10 Tabletka powlekana 10 mg 1 tabletka 2-3 razy na dobę 120 mg Przy dawkowaniu 2 razy/dobę: druga tabletka 8h po pierwszej.
Przy dawkowaniu 3 razy/dobę: tabletki co 6h
Mononit 20 Tabletka powlekana 20 mg 1 tabletka 2-3 razy na dobę 120 mg Przy dawkowaniu 2 razy/dobę: druga tabletka 8h po pierwszej.
Przy dawkowaniu 3 razy/dobę: tabletki co 6h
Mononit 40 Tabletka powlekana 40 mg 1 tabletka 2-3 razy na dobę 120 mg Przy dawkowaniu 2 razy/dobę: druga tabletka 8h po pierwszej.
Przy dawkowaniu 3 razy/dobę: tabletki co 6h
Mononit 60 retard Tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu 60 mg 1 tabletka raz na dobę, rano 60 mg Przeznaczony do długotrwałego stosowania przez pacjentów już otrzymujących dawkę 60 mg izosorbidu monoazotanu
Mononit 100 retard Tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu 100 mg 1 tabletka raz na dobę, rano 100 mg Przeznaczony do długotrwałego stosowania przez pacjentów już otrzymujących dawkę 100 mg izosorbidu monoazotanu

Dodatkowe informacje o dawkowaniu

W trakcie ustalania dawkowania izosorbidu monoazotanu należy pamiętać o następujących aspektach:28

  1. Indywidualizacja leczenia – dawkowanie powinno być zawsze dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta i jego reakcji klinicznej na leczenie
  2. Minimalna skuteczna dawka – należy zawsze dążyć do stosowania najniższej dawki, która zapewnia pożądany efekt terapeutyczny
  3. Stopniowe wprowadzanie leku – terapię należy rozpoczynać od małych dawek, a następnie stopniowo je zwiększać, obserwując reakcję pacjenta
  4. Zapobieganie rozwojowi tolerancji – w przypadku tabletek o natychmiastowym uwalnianiu należy stosować odpowiednie odstępy między dawkami, aby ograniczyć rozwój zjawiska tolerancji na lek
  5. Stopniowe odstawianie leku – pod koniec terapii dawkę należy zmniejszać stopniowo przez okres kilku dni

29 30

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl