Interakcje
Dziurawiec zwyczajny

Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum L.) wykazuje silne właściwości indukujące enzymy cytochromu P450 (głównie CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19) oraz glikoproteinę P, co prowadzi do przyspieszonego metabolizmu wielu leków i obniżenia ich stężenia w osoczu. Szczególnie istotne są interakcje z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak immunosupresanty (cyklosporyna, takrolimus, syrolimus – zmniejszenie stężenia o 30-70%), leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna), doustne środki antykoncepcyjne, inhibitory proteazy HIV/HCV, cytostatyki (imatynib, irynotekan) oraz leki przeciwdepresyjne (SSRI, trójpierścieniowe). W praktyce klinicznej zaleca się dokładny wywiad farmakologiczny, unikanie łącznego stosowania dziurawca z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym oraz monitorowanie stężeń leków w osoczu, zwłaszcza w grupach wysokiego ryzyka.

Preparaty z dziurawcem w formie nalewek, takie jak Krople żołądkowe forte (65-75% etanolu V/V) i Krople żołądkowe T (~70% etanolu V/V), niosą dodatkowe ryzyko interakcji z alkoholem, które może nasilać działanie sedatywne, fotouczulające oraz hepatotoksyczność. W przypadku stosowania preparatów miejscowych (np. Traumeel S w rozcieńczeniu homeopatycznym D6) interakcje są mniej prawdopodobne, jednak należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych leków miejscowych ze względu na możliwe zmiany wchłaniania. Edukacja pacjentów oraz konsultacja lekarska przed zastosowaniem dziurawca są kluczowe dla minimalizacji ryzyka poważnych interakcji farmakologicznych.

Interakcje dziurawca zwyczajnego z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum L.) jest rośliną leczniczą powszechnie stosowaną w preparatach farmaceutycznych. Występuje m.in. w kroplach żołądkowych w postaci nalewki z ziela dziurawca. Ze względu na aktywność biologiczną składników czynnych dziurawca, w tym przede wszystkim hiperycyny i hyperforyny, substancja ta może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami i substancjami.1

Mechanizm interakcji dziurawca

Dziurawiec zawiera substancje czynne wpływające na aktywność enzymów cytochromu P450, zwłaszcza izoenzymów CYP3A4, CYP2C9 i CYP2C19, oraz glikoproteiny P. Indukując te enzymy, dziurawiec może przyspieszać metabolizm wielu leków, co prowadzi do zmniejszenia ich stężenia w osoczu i potencjalnie osłabienia działania terapeutycznego. Wpływ ten jest szczególnie istotny w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym.2

Interakcje z lekami

Przed zastosowaniem preparatów zawierających dziurawiec, pacjenci przyjmujący inne leki wydawane na receptę powinni skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku stosowania następujących grup leków:3

  • Leki immunosupresyjne – dziurawiec może zmniejszać stężenie cyklosporyny, takrolimusu i syrolimusu we krwi, co może prowadzić do odrzucenia przeszczepu
  • Leki przeciwzakrzepowe – może zmniejszać skuteczność warfaryny i innych antagonistów witaminy K
  • Doustne środki antykoncepcyjne – może obniżać ich skuteczność, prowadząc do niepożądanej ciąży
  • Leki przeciwwirusowe – szczególnie inhibitory proteazy stosowane w leczeniu HIV i HCV
  • Leki przeciwnowotworowe – może zmniejszać skuteczność imatynibu, irynotekan i innych cytostatyków

4

Interakcje z alkoholem

Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że preparaty zawierające dziurawiec często występują w postaci nalewek alkoholowych, jak np. Krople żołądkowe forte czy Krople żołądkowe T, które zawierają znaczną ilość etanolu (65-75% V/V w przypadku Kropli żołądkowych forte oraz około 70% obj. w przypadku Kropli żołądkowych T).5 6

Interakcje z alkoholem mogą obejmować:

7

Szczególne interakcje klinicznie istotne

W przypadku preparatów stosowanych miejscowo, takich jak Traumeel S w postaci maści czy żelu, zawierających dziurawiec w rozcieńczeniu homeopatycznym D6, nie są znane istotne interakcje z innymi produktami leczniczymi.8 Należy jednak zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów miejscowych na tę samą powierzchnię skóry, ze względu na możliwość zmian we wchłanianiu składników aktywnych.

Tabela interakcji dziurawca z innymi lekami

Grupa leków/substancja Opis interakcji Poziom istotności
Cyklosporyna, takrolimus, syrolimus Zmniejszenie stężenia w osoczu o 30-70%, ryzyko odrzucenia przeszczepu Bardzo wysoki
Warfaryna i inne antagonisty witaminy K Zmniejszenie działania przeciwzakrzepowego, ryzyko powikłań zakrzepowych Wysoki
Doustne środki antykoncepcyjne Zmniejszenie skuteczności, możliwość nieplanowanej ciąży, krwawienia międzymiesiączkowe Wysoki
Inhibitory proteazy HIV (indynawir, nelfinawir, rytonawir) Zmniejszenie stężenia w osoczu, ryzyko niepowodzenia terapii przeciwwirusowej Wysoki
Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (efawirenz, newirapina) Zmniejszenie stężenia w osoczu, ryzyko oporności wirusa HIV Wysoki
Digoksyna Zmniejszenie stężenia w osoczu o 25-30%, ryzyko niewystarczającej kontroli arytmii Wysoki
Teofilina Przyspieszenie eliminacji, zmniejszenie skuteczności w leczeniu astmy Średni
Statyny (simwastatyna, atorwastatyna) Zmniejszenie stężenia w osoczu, potencjalnie mniejsza skuteczność hipolipemiczna Średni
Metadon Zmniejszenie stężenia w osoczu, ryzyko objawów odstawiennych Wysoki
Fenytoina, karbamazepina, fenobarbital Możliwe zmniejszenie lub zwiększenie stężenia, trudności w utrzymaniu stężenia terapeutycznego Średni
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) Ryzyko zespołu serotoninowego (zawroty głowy, niepokój, tachykardia, nadciśnienie) Wysoki
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Zmniejszenie stężenia w osoczu, ryzyko nieskuteczności leczenia depresji Średni
Etanol (alkohol) Nasilenie działania sedatywnego, zwiększone ryzyko fotosensybilizacji Średni
Irynotekan, imatynib i inne cytostatyki Zmniejszenie stężenia, ryzyko niepowodzenia terapii przeciwnowotworowej Bardzo wysoki
Amitryptylina Zmniejszenie stężenia w osoczu, potencjalne osłabienie działania przeciwdepresyjnego Średni
Alprazolam, midazolam i inne benzodiazepiny Przyspieszenie metabolizmu, skrócenie czasu działania Średni
Zalecenia kliniczne dotyczące zarządzania interakcjami

W praktyce klinicznej, ze względu na liczne i potencjalnie poważne interakcje dziurawca z wieloma grupami leków, zaleca się:9

  1. Dokładny wywiad dotyczący stosowania preparatów zawierających dziurawiec przed włączeniem nowych leków
  2. Unikanie jednoczesnego stosowania dziurawca z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym
  3. W przypadku konieczności stosowania dziurawca razem z innymi lekami, rozważenie dostosowania dawki leku, którego metabolizm może być przyspieszony
  4. Monitorowanie stężenia leków w osoczu, jeśli to możliwe, szczególnie w przypadku leków immunosupresyjnych, przeciwzakrzepowych i przeciwwirusowych
  5. Edukacja pacjentów odnośnie potencjalnych interakcji i konieczności konsultacji lekarskiej przed zastosowaniem preparatów z dziurawcem

W przypadku preparatów zawierających dziurawiec w formie nalewki, jak Krople żołądkowe forte czy Krople żołądkowe T, należy dodatkowo uwzględnić wysoką zawartość etanolu (65-75% V/V), która może sama w sobie stanowić źródło interakcji z innymi lekami metabolizowanymi przez wątrobę.10 11

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl