Właściwości farmakokinetyczne
Drotaweryna

Drotaweryna wykazuje szybkie i całkowite wchłanianie po podaniu doustnym i parenteralnym, z Tmax wynoszącym 45-60 minut po podaniu doustnym 80 mg. Biodostępność doustna jest zmienna i wynosi średnio 58,2 ± 18,2%, co wynika z intensywnego efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Lek wiąże się silnie z białkami osocza (95-98%), głównie albuminami oraz gamma- i beta-globulinami. Po podaniu dożylnym drotaweryna szybko dystrybuuje się do OUN, tkanki tłuszczowej, mięśnia sercowego, nerek i płuc, z tendencją do koncentracji w narządach wydalniczych. Metabolizm zachodzi głównie przez utlenianie i dealkilację, a następnie koniugację z kwasem glukuronowym. Po metabolizmie pierwszego przejścia około 65% dawki dociera do krążenia w postaci niezmienionej substancji.

Właściwości farmakokinetyczne drotaweryny

Drotaweryna to substancja czynna o działaniu rozkurczowym na mięśnie gładkie, która charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę właściwości farmakokinetycznych drotaweryny, obejmującą procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji tej substancji z organizmu.

Wchłanianie

Drotaweryna charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem zarówno po podaniu doustnym, jak i pozajelitowym (parenteralnym). Po podaniu doustnym lek jest szybko absorbowany z przewodu pokarmowego, co przekłada się na jego wysoką dostępność biologiczną.1 2

Po doustnym podaniu 80 mg drotaweryny, maksymalne stężenie w surowicy obserwowano po 1-3 godzinach, przy czym całkowita biodostępność była wysoce zależna od pacjenta i wahała się między 24,5% a 91% (średnia 58,2 ± 18,2%). Dane te wskazują, że drotaweryna nie jest całkowicie biodostępna po podaniu doustnym, co przypisuje się silnemu efektowi pierwszego przejścia.3

Stężenie maksymalne drotaweryny w osoczu krwi po podaniu doustnym występuje stosunkowo szybko – w ciągu 45-60 minut po przyjęciu.4 5

Dystrybucja

Po wchłonięciu drotaweryna wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (95-98%), szczególnie z albuminami, gamma-globulinami i beta-globulinami.6 7

W przypadku podania dożylnego, drotaweryna szybko przenika do narządów ciała, i już w pierwszych minutach kumuluje się w wysokich stężeniach w:

8

Badania na ciężarnych myszach wykazały, że drotaweryna słabo przenika przez barierę łożyska, a tkanki płodu zawierały jedynie niskie stężenie substancji. Warto zaznaczyć, że lek ma tendencję do koncentracji w narządach wydalniczych. Początkowy wysoki poziom stężeń w organach zmniejsza się szybko i po upływie 4 godzin większość substancji znajduje się w moczu lub stolcu.9

Metabolizm

Drotaweryna podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie. Po tym procesie około 65% podanej dawki przechodzi do krążenia w postaci niezmienionej.10 11

Metabolizm drotaweryny zachodzi głównie na drodze procesów:

Drotaweryna szybko koniuguje z kwasem glukuronowym w wątrobie, co poprzedza reakcja deetylacji.12

Okres półtrwania drotaweryny wynosi 8-10 godzin w przypadku podania doustnego.13 14 Natomiast w przypadku podania parenteralnego (pozajelitowego) okres półtrwania jest dłuższy i wynosi 16-22 godziny.15

Eliminacja

Drotaweryna jest praktycznie całkowicie eliminowana z organizmu w ciągu 72 godzin od podania.16 17

Drogi eliminacji drotaweryny z organizmu:

  • ponad 50% jest wydalane z moczem
  • około 30% jest wydalane z kałem

18 19

Istotnym faktem jest to, że drotaweryna jest wydalana głównie w postaci metabolitów, a w moczu nie wykrywa się drotaweryny w postaci niezmienionej.20 21

Drotaweryna jest głównie eliminowana przez jelita i inne drogi pozanerkowe, a w mniejszym stopniu przez nerki. Intensywny metabolizm wątrobowy odgrywa kluczową rolę w usuwaniu leku z organizmu. Wydalanie z żółcią nie ma istotnego wpływu na eliminację niezmienionego leku, z wyjątkiem przypadków, gdy dawki są znacznie większe niż zakres terapeutyczny.22

Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Charakterystyka
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) po podaniu doustnym 45-60 minut
Wiązanie z białkami osocza 95-98% (głównie albuminy, gamma i beta globuliny)
Biodostępność po podaniu doustnym 24,5-91% (średnio 58,2 ± 18,2%)
Frakcja dawki docierająca do krążenia w postaci niezmienionej po metabolizmie pierwszego przejścia około 65%
Okres półtrwania po podaniu doustnym 8-10 godzin
Okres półtrwania po podaniu parenteralnym 16-22 godziny
Czas całkowitej eliminacji z organizmu 72 godziny
Wydalanie z moczem ponad 50% dawki
Wydalanie z kałem około 30% dawki
Forma wydalania głównie metabolity, brak niezmienionej substancji w moczu
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl