Właściwości farmakokinetyczne
Dokozanol

Wprowadzenie do właściwości farmakokinetycznych dokozanolu

Dokozanol jest substancją czynną stosowaną w leczeniu zakażeń wirusem opryszczki zwykłej. Występuje między innymi w preparacie ERAZABAN 10% Krem w stężeniu 100 mg/g kremu. Właściwości farmakokinetyczne dokozanolu wykazują pewne specyficzne cechy, które determinują jego działanie i biodostępność po podaniu miejscowym.¹

Biodostępność systemowa dokozanolu

Istotną cechą farmakokinetyczną dokozanolu jest jego minimalna absorpcja ogólnoustrojowa po podaniu miejscowym. W badaniach klinicznych produktu ERAZABAN 10% Krem nie udało się oznaczyć stężenia dokozanolu w osoczu krwi leczonych pacjentów w warunkach odpowiadających zwykłemu stosowaniu klinicznemu. Granica oznaczalności (LOQ) wynosiła 10 ng/ml, a wyniki pomiarów wskazywały na stężenia poniżej tej wartości.²

Badania biodostępności dokozanolu

Przeprowadzono szczegółowe badanie farmakokinetyczne z udziałem dziesięciu kobiet z aktywnym zakażeniem warg wirusem opryszczki zwykłej. Pacjentki otrzymywały ERAZABAN 10% Krem w schemacie:

• Pojedyncza dawka w pierwszym dniu badania
• Dawki wielokrotne (pięć razy na dobę) w drugim i trzecim dniu badania

³

Próbki krwi pobierano w ciągu 24 godzin od zastosowania produktu i analizowano pod kątem stężenia dokozanolu. Z łącznej liczby 209 przeanalizowanych próbek osocza, w 208 stężenie dokozanolu pozostawało poniżej granicy oznaczalności (LOQ), a tylko w jednej próbce stężenie osiągnęło wartość dokładnie równą LOQ. Wyniki te wskazują na minimalną absorpcję systemową dokozanolu po podaniu miejscowym w postaci kremu.⁴

Metabolizm dokozanolu

Po podaniu, dokozanol podlega procesom metabolicznym w organizmie. Głównym metabolitem dokozanolu jest kwas dokozanoidowy. Zarówno substancja macierzysta (dokozanol), jak i jej główny metabolit występują naturalnie w organizmie ludzkim jako endogenne składniki błon komórkowych.⁵

Dystrybucja endogennego dokozanolu

Dokozanol i kwas dokozanoidowy, jako naturalne składniki organizmu, występują przede wszystkim w strukturach błon komórkowych. Największe stężenia tych związków obserwuje się w następujących tkankach i narządach:

• Erytrocyty (krwinki czerwone)
• Tkanka mózgowa
• Osłonka mielinowa nerwów
• Płuca
• Nerki

⁶

Właściwości farmakokinetyczne dokozanolu – podsumowanie

Na podstawie dostępnych danych farmakokinetycznych dla dokozanolu stosowanego w postaci kremu ERAZABAN 10% można sformułować następujące wnioski:

• Dokozanol po podaniu miejscowym wykazuje minimalną absorpcję ogólnoustrojową
• Stężenia w osoczu są zwykle niewykrywalne (poniżej 10 ng/ml)
• Metabolizowany jest głównie do kwasu dokozanoidowego
• Zarówno dokozanol, jak i jego metabolit są naturalnymi składnikami błon komórkowych człowieka

⁷

Te właściwości farmakokinetyczne mogą mieć istotne znaczenie dla bezpieczeństwa stosowania dokozanolu, gdyż minimalna absorpcja systemowa ogranicza możliwość występowania działań niepożądanych ogólnoustrojowych.⁸