Leksykon składników
na literę „P”

Zawęż listę składników leków poprzez wybór początkowej litery nazwy:

Składniki na „P”, strona 3 z 4

  • Pterocarpus santalinus

    Pterocarpus santalinus (czerwone drzewo sandałowe) to roślina lecznicza o wieloletniej tradycji stosowania w medycynie ajurwedyjskiej. Zawiera aktywne związki biologiczne, w tym flawonoidy, taniny i pterostilben, które wykazują właściwości przeciwzapalne, przeciwutleniające oraz przeciwbakteryjne.

  • Pimenta dioica

    Pimenta dioica, znana również jako ziele angielskie lub pimenta, to roślina z rodziny mirtowatych, której owoce są wykorzystywane zarówno w celach kulinarnych, jak i leczniczych. W medycynie substancje czynne zawarte w zielu angielskim, w tym eugenol, wykazują działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz przeciwzapalne. Pimenta dioica działa poprzez hamowanie rozwoju patogenów i modulowanie odpowiedzi immunologicznej organizmu.

  • Plantago lanceolata

    Plantago lanceolata, znana również jako babka lancetowata, to roślina lecznicza należąca do rodziny babkowatych. Zawiera szereg substancji biologicznie czynnych, w tym glikozydy irydoidowe (aukubina), flawonoidy, związki śluzowe, garbniki oraz kwasy fenolowe, które odpowiadają za jej właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i łagodzące. Preparaty z babki lancetowatej działają osłaniająco na błony śluzowe, hamują proces zapalny oraz ułatwiają odkrztuszanie.

  • Polygonum aviculare

    Polygonum aviculare, znany również jako rdest ptasi, jest rośliną leczniczą o szerokim spektrum działania. Działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, przeciwwirusowo oraz moczopędnie. Aktywne związki zawarte w rdeście ptasim, głównie flawonoidy, taniny i związki krzemowe, wspierają działanie przeciwkrwotoczne i ściągające, co czyni go skutecznym w leczeniu stanów zapalnych dróg moczowych oraz problemów z układem pokarmowym.

  • Potentilla aurea

    Potentilla aurea, znana również jako złotlin alpejski lub pięciornik złoty, to roślina z rodziny różowatych (Rosaceae), stosowana w medycynie tradycyjnej i ziołolecznictwie. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz łagodnie ściągające, dzięki zawartości tanin, flawonoidów i związków fenolowych.

  • proguanil

    Proguanil to syntetyczny związek przeciwmalaryczny, należący do biguanidów. Działa poprzez hamowanie reduktazy dihydrofolianowej pasożyta malarii, enzymu kluczowego dla biosyntezy kwasu foliowego, co prowadzi do zaburzenia syntezy DNA i replikacji komórek. Proguanil jest szczególnie skuteczny przeciwko erytrocytarnym formom zarodźca malarii, w tym Plasmodium falciparum.

  • parahydroksybenzoesan metylu

    Parahydroksybenzoesan metylu (E218), znany również jako metyloparaben, to związek chemiczny z grupy parabenów szeroko stosowany jako konserwant w przemyśle farmaceutycznym, kosmetycznym i spożywczym. Jego główne działanie polega na hamowaniu rozwoju bakterii i grzybów w preparatach leczniczych, przedłużając tym samym okres przydatności produktów. Związek ten działa poprzez zaburzanie funkcji błony komórkowej mikroorganizmów oraz hamowanie ich procesów metabolicznych.

  • parahydroksybenzoesan etylu

    Parahydroksybenzoesan etylu (etyloparaben) to powszechnie stosowana substancja konserwująca z grupy parabenów. Działa przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo poprzez zaburzanie przepuszczalności błon komórkowych mikroorganizmów oraz hamowanie ich metabolizmu, co skutecznie przedłuża trwałość produktów leczniczych i kosmetycznych.

  • parahydroksybenzoesan propylu

    Parahydroksybenzoesan propylu (E216), znany również jako propyloparaben, to związek chemiczny stosowany głównie jako środek konserwujący w produktach farmaceutycznych, kosmetycznych i spożywczych. Jego działanie polega na hamowaniu wzrostu bakterii i grzybów, co zapobiega zanieczyszczeniu mikrobiologicznemu leków i przedłuża ich okres przydatności do użycia. Mechanizm działania opiera się na zakłócaniu metabolizmu komórkowego drobnoustrojów poprzez hamowanie transportu błonowego oraz syntezy DNA i RNA.

  • parahydroksybenzoesan butylu

    Parahydroksybenzoesan butylu, znany również jako butyloparaben, to związek chemiczny należący do grupy parabenów. Jest to ester kwasu para-hydroksybenzoesowego i alkoholu butylowego. Substancja ta jest szeroko stosowana jako środek konserwujący w lekach, kosmetykach i produktach spożywczych, działając głównie jako środek przeciwbakteryjny i przeciwgrzybiczy. Parabeny hamują metabolizm komórkowy drobnoustrojów i zaburzają syntezę DNA i RNA, co prowadzi do zatrzymania wzrostu mikroorganizmów.

  • parahydroksybenzoesan benzylu

    Parahydroksybenzoesan benzylu to substancja o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym. Jest powszechnie stosowana jako konserwant w produktach farmaceutycznych, kosmetycznych i spożywczych. Mechanizm działania polega na zaburzaniu przepuszczalności błony komórkowej mikroorganizmów, co prowadzi do zahamowania ich wzrostu i rozwoju.

  • parafenylenodiamina

    Parafenylenodiamina (PPD) to związek chemiczny powszechnie stosowany w przemyśle kosmetycznym, głównie jako składnik farb do włosów i tatuaży z henny. Jest to substancja, która w procesie utleniania tworzy barwniki nadające włosom ciemny kolor. Mechanizm działania PPD polega na penetracji łodygi włosa i reakcji z nadtlenkiem wodoru, co prowadzi do powstania trwałego barwnika wewnątrz struktury włosa.

  • partenolid

    Partenolid to lakton seskwiterpenowy występujący naturalnie w złocieniu maruna (Tanacetum parthenium), roślinie znanej również jako złocień marunolistny lub popularnie – wrotycz maruna. Substancja ta wykazuje szereg właściwości biologicznych, w tym działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwmigrenowe.

  • pralidoksym chlorek

    Pralidoksym chlorek to oksym stosowany jako antidotum w zatruciach fosforoorganicznymi środkami owadobójczymi oraz bojowymi środkami trującymi z grupy fosforoorganicznych związków, takimi jak sarin, soman czy tabun. Jego mechanizm działania polega na reaktywacji fosforylowanej acetylocholinoesterazy, enzymu rozkładającego acetylocholinę, co prowadzi do przywrócenia prawidłowej transmisji nerwowej.

  • potas jodku

    Potasu jodek (Kalii iodidum) to nieorganiczny związek chemiczny będący źródłem jodu dla organizmu. Jod jest niezbędnym pierwiastkiem śladowym, kluczowym dla prawidłowego funkcjonowania tarczycy i syntezy hormonów tarczycowych – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3), które regulują metabolizm oraz wpływają na rozwój i wzrost organizmu.

  • pitofenonu chlorowodorek

    Pitofenonu chlorowodorek to substancja czynna o działaniu spazmolitycznym, stosowana głównie w leczeniu stanów skurczowych mięśni gładkich przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i układu moczowego. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu kanałów wapniowych w komórkach mięśni gładkich, co prowadzi do zmniejszenia napięcia mięśniowego i rozluźnienia skurczów.

  • pankuroniowy bromek

    Bromek pankuroniowy (Pancuronium bromide) to niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, stosowany podczas zabiegów chirurgicznych do uzyskania zwiotczenia mięśni. Działa poprzez blokowanie receptorów acetylocholinowych w złączu nerwowo-mięśniowym, uniemożliwiając acetylocholinie wywołanie skurczu mięśnia. Jest lekiem długo działającym, co czyni go odpowiednim do stosowania podczas dłuższych procedur operacyjnych.

  • polimyksyny B siarczan

    Polimyksyna B siarczan jest antybiotykiem peptydowym, należącym do grupy polimyksyn, który wykazuje działanie bakteriobójcze głównie wobec bakterii Gram-ujemnych. Mechanizm działania polega na wiązaniu się z lipopolisacharydem błony zewnętrznej bakterii, co prowadzi do zwiększenia jej przepuszczalności i ostatecznie do śmierci komórki bakteryjnej.

  • poraktant alfa

    Poraktant alfa to naturalny, oczyszczony surfaktant pochodzący z płuc wieprzowych, stosowany w leczeniu zespołu zaburzeń oddychania u wcześniaków (RDS). Ta substancja zmniejsza napięcie powierzchniowe w pęcherzykach płucnych, zapobiegając ich zapadaniu się podczas wydechu, co poprawia wymianę gazową i zmniejsza wysiłek oddechowy u noworodków.

  • pirydoksyna chlorowodorku

    Pirydoksyna chlorowodorek (witamina B6) jest jedną z form witaminy B6, która odgrywa kluczową rolę w metabolizmie aminokwasów, glukozy oraz tłuszczów. Jako koenzym uczestniczy w ponad 100 reakcjach enzymatycznych w organizmie, szczególnie tych związanych z syntezą neuroprzekaźników, takich jak serotonina, dopamina, noradrenalina i GABA. Pirydoksyna ma istotne znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego i odpornościowego oraz produkcji hemoglobiny.

  • pseudoefedryny chlorowodorek

    Pseudoefedryny chlorowodorek to organiczny związek chemiczny, pochodna efedryny, stosowany jako lek zmniejszający przekrwienie błony śluzowej nosa, zatok przynosowych i trąbki słuchowej. Działa poprzez zwężanie naczyń krwionośnych w górnych drogach oddechowych, co zmniejsza obrzęk i przekrwienie błony śluzowej, ułatwiając oddychanie przez nos. Jest to sympatykomimetyk działający głównie na receptory α-adrenergiczne.

  • pączki sosny

    Pączki sosny są preparatem roślinnym o działaniu wykrztuśnym, antyseptycznym i przeciwzapalnym w obrębie górnych dróg oddechowych. Zawierają olejki eteryczne (głównie α-pinen i β-pinen), żywice, garbniki oraz flawonoidy, które odpowiadają za ich działanie lecznicze. Mechanizm działania polega na zwiększeniu wydzielania śluzu w drogach oddechowych, co ułatwia odkrztuszanie wydzieliny oraz na hamowaniu rozwoju patogenów dzięki właściwościom przeciwbakteryjnym.

  • pirybedyl

    Pirybedyl to substancja czynna należąca do grupy agonistów dopaminergicznych, stosowana głównie w leczeniu choroby Parkinsona. Działa poprzez stymulację receptorów dopaminowych D2 i D3 w ośrodkowym układzie nerwowym, co pomaga łagodzić objawy związane z niedoborem dopaminy w mózgu. Pirybedyl wykazuje również działanie na receptory alfa-adrenergiczne, co może przyczyniać się do poprawy krążenia mózgowego.

  • potas wodoroasparaginian

    Potas wodoroasparaginian to związek potasu z kwasem asparaginowym, wykorzystywany jako preparat uzupełniający niedobory potasu w organizmie. Działanie tej substancji opiera się na dostarczaniu jonów potasowych, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania komórek, zwłaszcza w układzie nerwowym i mięśniowym, w tym w mięśniu sercowym. Potas odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu równowagi elektrolitowej, regulacji ciśnienia osmotycznego oraz prawidłowej pracy serca.

  • potas siarczan

    Siarczan potasu (Potassium Sulfate) to nieorganiczny związek chemiczny wykorzystywany w medycynie głównie jako składnik preparatów multiwitaminowych i suplementów mineralnych. Jest to źródło jonów potasu, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego i mięśniowego, w tym mięśnia sercowego. Potas odgrywa kluczową rolę w regulacji ciśnienia krwi, równowagi wodno-elektrolitowej oraz przewodnictwa nerwowego.

  • proteaza

    Proteaza to enzym, który rozkłada białka na mniejsze peptydy lub pojedyncze aminokwasy poprzez hydrolizę wiązań peptydowych. W kontekście medycznym, proteazy odgrywają kluczową rolę w terapii wielu schorzeń, szczególnie tych związanych z zaburzeniami trawienia białek lub procesami zapalnymi.

  • pimekrolimus

    Pimekrolimus to makrolaktamowy lek immunosupresyjny stosowany miejscowo w leczeniu łagodnego i umiarkowanego atopowego zapalenia skóry (AZS). Działa poprzez hamowanie kalcyneuryny, enzymu kluczowego w aktywacji limfocytów T i uwalnianiu cytokin prozapalnych. Tym samym pimekrolimus skutecznie redukuje stan zapalny skóry bez wywoływania efektów ogólnoustrojowych.

  • poliowirus typ 1

    Poliowirus typ 1 to jeden z trzech serotypów wirusa polio (poliomyelitis), który jest głównym czynnikiem etiologicznym porażenia dziecięcego. Jest to najbardziej neuroagresywny i najczęściej powodujący epidemie typ wirusa polio. Wirus atakuje układ nerwowy, szczególnie komórki rogów przednich rdzenia kręgowego, prowadząc do uszkodzenia neuronów ruchowych, co może skutkować osłabieniem mięśni i paraliżem.

  • poliowirus typ 2

    Poliowirus typu 2 to jeden z trzech serotypów wirusa polio (obok typów 1 i 3), należący do rodziny Picornaviridae, odpowiedzialny za wywoływanie poliomyelitis, czyli choroby Heinego-Medina. Jest to wirus RNA, który atakuje układ nerwowy, prowadząc do uszkodzenia neuronów ruchowych rdzenia kręgowego i pnia mózgu, co może skutkować porażeniem mięśni oddechowych oraz kończyn.

  • poliowirus typ 3

    Poliowirus typ 3 to jeden z trzech serotypów wirusa polio, który jest czynnikiem etiologicznym choroby Heinego-Medina (poliomyelitis). Jest to wirus RNA należący do rodziny Picornaviridae. Poliowirus typu 3 atakuje głównie układ nerwowy, szczególnie neurony ruchowe rdzenia kręgowego, co może prowadzić do niedowładów i porażeń mięśni.

  • Populus candicans

    Populus candicans (topola balsamiczna) to substancja roślinna wykorzystywana w preparatach leczniczych, która zawiera związki aktywne, takie jak flawonoidy, glikozydy fenolowe i olejki eteryczne. Działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo oraz łagodząco na błony śluzowe. Substancja ta jest stosowana głównie w leczeniu dolegliwości dróg oddechowych, takich jak kaszel, zapalenie oskrzeli czy przeziębienie, a także w terapii stanów zapalnych układu moczowego.

  • Petroleum rectificatum

    Petroleum rectificatum to wysokooczyszczona frakcja ropy naftowej, która znajduje szerokie zastosowanie w medycynie, głównie jako substancja podłożowa w preparatach dermatologicznych. Charakteryzuje się wysokim stopniem oczyszczenia, co minimalizuje potencjalne działanie drażniące na skórę. Substancja ta tworzy na powierzchni skóry okluzyjną warstwę ochronną, która zapobiega utracie wody, zmiękcza naskórek i wspomaga proces regeneracji bariery naskórkowej.

  • Psychotria ipecacuanha

    Psychotria ipecacuanha (synonim: Cephaelis ipecacuanha) to roślina lecznicza, z której korzeni pozyskuje się emetynę – alkaloid o działaniu wymiotnym. Substancja ta działa poprzez podrażnienie błony śluzowej żołądka oraz stymulację chemoreceptorowej strefy wyzwalającej wymioty w rdzeniu przedłużonym. Oprócz działania wymiotnego, wykazuje także właściwości wykrztuśne w mniejszych dawkach oraz działanie przeciwpierwotniakowe.

  • Polygala

    Polygala, znana również jako krzyżownica, to rodzaj roślin z rodziny krzyżownicowatych (Polygalaceae), które od wieków znajdują zastosowanie w medycynie tradycyjnej na całym świecie. Główne związki czynne zawarte w polygali to saponiny, flawonoidy, kumaryny oraz oligosacharydy, które wykazują wielokierunkowe działanie terapeutyczne. Najczęściej wykorzystywana jest Polygala tenuifolia (krzyżownica wąskolistna), której korzeń stanowi wartościowy surowiec leczniczy.

  • Plantaginis lanceolatae folii extractum

    Plantaginis lanceolatae folii extractum to wyciąg z liści babki lancetowatej (Plantago lanceolata), rośliny o udokumentowanym działaniu przeciwzapalnym, przeciwbakteryjnym i łagodzącym. Działa głównie na błony śluzowe dróg oddechowych, wykazując właściwości mukolityczne, sekretolityczne oraz osłaniające. Efekt terapeutyczny wynika z obecności glikozydów irydoidowych (m.in. aukubiny), flawonoidów, śluzów roślinnych i garbników, które łącznie hamują stan zapalny i zmniejszają odruch kaszlowy.

  • polikrezulen

    Polikrezulen to antyseptyczny i ściągający środek leczniczy, który działa poprzez denaturację białek i miejscowe zwężanie naczyń krwionośnych. Substancja ta wykazuje działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz przeciwzapalne. Dzięki swoim właściwościom ściągającym, polikrezulen hamuje krwawienia, przyspiesza gojenie ran i zmniejsza wysięk z uszkodzonych tkanek.

  • polisacharyd Haemophilus influenzae typ b

    Polisacharyd Haemophilus influenzae typ b (Hib) to kluczowy składnik szczepionek przeciwko bakterii Haemophilus influenzae typu b, która przed wprowadzeniem szczepień była główną przyczyną ciężkich zakażeń inwazyjnych u dzieci poniżej 5 roku życia. Ten polisacharyd stanowi otoczkę bakterii, która jest ważnym czynnikiem zjadliwości patogenu. W szczepionkach jest on zwykle skoniugowany (połączony) z białkiem nośnikowym, co znacznie zwiększa jego immunogenność, szczególnie u niemowląt.

  • potas wodoroasparaginian półwodny

    Potas wodoroasparaginian półwodny to organiczna sól potasu stosowana jako suplement potasu w leczeniu i profilaktyce hipokaliemii (niedoboru potasu w organizmie). Związek ten zawiera potas w połączeniu z kwasem asparaginowym, co zwiększa jego biodostępność i pozwala na efektywne uzupełnianie niedoborów tego pierwiastka. Po podaniu doustnym ulega dysocjacji, uwalniając jony potasu, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, mięśniowego oraz utrzymania równowagi wodno-elektrolitowej.

  • pirazynamid

    Pirazynamid to lek przeciwgruźliczy, który odgrywa istotną rolę w leczeniu gruźlicy, zwłaszcza w początkowej fazie intensywnego leczenia. Mechanizm działania pirazynamidu polega na hamowaniu enzymu – syntazy kwasów tłuszczowych I (FAS I) prątków gruźlicy, co prowadzi do zaburzenia syntezy kwasów tłuszczowych i ostatecznie do śmierci bakterii. Lek ten jest szczególnie skuteczny w środowisku kwaśnym, jakie występuje w obrębie ognisk zapalnych i wewnątrz komórek gospodarza, gdzie często bytują prątki gruźlicy.

  • pochodne hydroksyantracenu

    Pochodne hydroksyantracenu to grupa związków chemicznych należących do antranoidów, naturalnie występujących w roślinach takich jak aloes, senes, kruszyna czy rzewień. Ich działanie opiera się głównie na właściwościach przeczyszczających, które wynikają ze zdolności do hamowania wchłaniania wody i elektrolitów w jelicie grubym oraz stymulacji perystaltyki jelit.

  • polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C

    Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C to składnik szczepionek przeciwko meningokokom grupy C, będącym jedną z głównych przyczyn zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz sepsy. Działa on poprzez stymulację układu odpornościowego do wytworzenia przeciwciał skierowanych przeciwko bakteriom Neisseria meningitidis grupy C, co zapewnia ochronę przed inwazyjną chorobą meningokokową.

  • polisacharyd otoczkowy Streptococcus pneumoniae

    Polisacharyd otoczkowy Streptococcus pneumoniae to złożony cukier znajdujący się na powierzchni bakterii Streptococcus pneumoniae (pneumokoka), stanowiący główny czynnik wirulencji tego patogenu. Otoczka polisacharydowa chroni bakterię przed fagocytozą przez komórki układu odpornościowego gospodarza, umożliwiając jej przetrwanie i rozprzestrzenianie się w organizmie. Występuje w ponad 90 serotypach, które różnią się strukturą chemiczną i immunogennością.

  • polisorbat 80

    Polisorbat 80 (znany również jako Tween 80) to niejonowy surfaktant i emulgator, który jest powszechnie stosowany w przemyśle farmaceutycznym jako substancja pomocnicza. Działa poprzez zmniejszanie napięcia powierzchniowego między substancjami, co ułatwia tworzenie stabilnych emulsji typu olej-w-wodzie. Polisorbat 80 pomaga w solubilizacji substancji trudno rozpuszczalnych w wodzie, zwiększając ich biodostępność i stabilność w preparatach farmaceutycznych.

  • polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae typ b

    Polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae typ b (Hib) to kluczowy antygen używany w szczepionkach przeciwko bakterii Haemophilus influenzae typu b. Ta bakteria jest przyczyną poważnych chorób inwazyjnych, szczególnie u dzieci poniżej 5 roku życia, w tym zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia nagłośni, sepsy, zapalenia płuc i zapalenia stawów.

  • polisacharyd otoczkowy Vi Salmonella typhi

    Polisacharyd otoczkowy Vi Salmonella typhi to antygen będący składnikiem otoczki bakterii Salmonella typhi, która jest odpowiedzialna za wywoływanie duru brzusznego. Stanowi on istotny czynnik wirulencji tej bakterii, chroniący ją przed zniszczeniem przez układ odpornościowy gospodarza, w szczególności przed fagocytozą i działaniem dopełniacza.

  • Phosphorus

    Fosfor jest pierwiastkiem chemicznym, który odgrywa kluczową rolę w wielu funkcjach organizmu. W medycynie jest stosowany głównie w postaci związków fosforowych jako suplement w leczeniu hipofosfatemii (niedoboru fosforanów we krwi). Fosfor uczestniczy w procesach energetycznych komórek, jest niezbędny do tworzenia ATP, kości i zębów, a także jest składnikiem kwasów nukleinowych i błon komórkowych.

  • pankreatyna wieprzowa

    Pankreatyna wieprzowa to enzym trzustkowy pochodzenia zwierzęcego, uzyskiwany z trzustek świń. Preparat zawiera podstawowe enzymy trawienne – amylazę, lipazę oraz proteazy, które wspomagają proces trawienia białek, tłuszczów i węglowodanów. Pankreatyna stosowana jest w stanach niedoboru enzymów trzustkowych, przede wszystkim w przewlekłym zapaleniu trzustki, mukowiscydozie, stanach po resekcji trzustki lub żołądka.

  • propionian flutykazonu

    Propionian flutykazonu to syntetyczny kortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, stosowany głównie w terapii chorób dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu migracji komórek zapalnych i redukcji wydzielania mediatorów zapalenia poprzez wiązanie się z receptorami glikokortykosteroidowymi. Efektem jest zmniejszenie obrzęku błony śluzowej, nadreaktywności oskrzeli oraz produkcji śluzu.

  • penicylamina

    Penicylamina to organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów, pochodna penicyliny. Jest stosowana głównie jako lek chelatujący metale ciężkie, co oznacza, że tworzy kompleksy z metalami, umożliwiając ich wydalanie z organizmu. Działa również jako lek immunomodulujący i przeciwzapalny.

  • paraformaldehyd

    Paraformaldehyd to polimer formaldehydu, który w środowisku wodnym ulega depolimeryzacji, uwalniając formaldehyd – substancję o silnym działaniu bakteriobójczym, grzybobójczym i wirusobójczym. Działa poprzez denaturację białek mikroorganizmów, co prowadzi do zaburzenia ich funkcji i ostatecznie do śmierci komórki. Jest stosowany głównie jako środek dezynfekcyjny i konserwujący w stomatologii, histopatologii oraz w procedurach medycznych wymagających sterylizacji.

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl