Właściwości farmakokinetyczne
Zibor 3500 j.m. anty Xa/0,2 ml

Właściwości farmakokinetyczne bemiparyny

Właściwości farmakokinetyczne bemiparyny sodowej zostały szczegółowo określone poprzez monitorowanie aktywności hamującej czynnik Xa w osoczu, przy zastosowaniu metody amidolitycznej. Wartości te odnoszą się do Pierwszego Międzynarodowego Wzorca Heparyny Drobnocząsteczkowej WHO (NIBSC – National Institute for Biological Standards and Control). Zarówno absorpcja, jak i eliminacja bemiparyny przebiegają zgodnie z kinetyką liniową pierwszego rzędu.¹

Wchłanianie bemiparyny

Po podskórnym wstrzyknięciu bemiparyna sodowa charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z biodostępnością na poziomie 96%. Maksymalne stężenie bemiparyny w osoczu zależy od zastosowanej dawki:²

• Dawki profilaktyczne:
  • 2500 j.m. – maksymalne stężenie 0,34 ± 0,08 j.m. anty-Xa/mL po 2-3 godzinach
  • 3500 j.m. – maksymalne stężenie 0,45 ± 0,07 j.m. anty-Xa/mL po 2-3 godzinach

  Przy tych dawkach nie wykazano aktywności hamującej przeciw czynnikowi IIa.³

• Dawki terapeutyczne:
  • 5000 j.m. – maksymalne stężenie 0,54 ± 0,06 j.m. anty-Xa/mL po 3-4 godzinach
  • 7500 j.m. – maksymalne stężenie 1,22 ± 0,27 j.m. anty-Xa/mL po 3-4 godzinach
  • 10000 j.m. – maksymalne stężenie 1,42 ± 0,19 j.m. anty-Xa/mL po 3-4 godzinach
  • 12500 j.m. – maksymalne stężenie 2,03 ± 0,25 j.m. anty-Xa/mL po 3-4 godzinach

  Aktywność hamująca czynnik IIa na poziomie 0,01 j.m./mL została wykazana przy dawkach 7500 j.m., 10000 j.m. i 12500 j.m.⁴

Eliminacja bemiparyny

Okres półtrwania bemiparyny mieści się w zakresie od 5 do 6 godzin dla wszystkich dawek terapeutycznych (2500 j.m. do 12500 j.m.), co uzasadnia jej podawanie raz na dobę. Obecnie brak jest danych dotyczących wiązania bemiparyny przez białka osocza, jej biotransformacji oraz specyficznych dróg wydalania u ludzi.⁵

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Badania farmakokinetyczne przeprowadzone u młodych zdrowych ochotników oraz u osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) nie wykazały istotnych różnic w profilu kinetycznym bemiparyny, pod warunkiem prawidłowej funkcji nerek.^{65 lat) wskazują na brak istotnych różnic w profil kinetyczny bemiparyny u osób młodych i w podeszłym wieku, gdy czynność nerek nie jest zaburzona.”>6}

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek

Badania farmakokinetyczne prowadzone u młodych osób oraz pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu (klirens kreatyniny <80 mL/min) wykazały istotną zależność między klirensem kreatyniny a większością parametrów farmakokinetycznych aktywności anty-Xa bemiparyny. Ekspozycja na bemiparyną (określana jako pole pod krzywą AUC aktywności anty-Xa) była znacząco wyższa u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min) w porównaniu do pozostałych grup.<sup data-drug="Zibor" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Zaburzenia czynności nerek: […] wyniki analizy właściwości farmakokinetycznych w badaniu klinicznym, przeprowadzonym u osób młodych oraz u osób w podeszłym wieku, cierpiących na zaburzenia czynności nerek o zróżnicowanym nasileniu (klirens kreatyniny <80 mL/min), przy podawaniu wielokrotnej dawki profilaktycznej (3 500 j.m. na dobę) oraz pojedynczej dawki terapeutycznej (115 j.m./kg) bemiparyny wykazały wzajemną zależność pomiędzy klirensem kreatyniny oraz większością właściwości farmakokinetycznych aktywności anty -Xa. Ponadto, wykazano, że oddziaływanie bemiparyny (na podstawie pola pod krzywą AUC aktywności anty-Xa) było znacznie wyższe w grupie ochotników, cierpiących na ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny 7

Symulacje farmakokinetyczne w zaburzeniach czynności nerek

Przeprowadzono symulacje farmakokinetyczne w celu oceny profilu bemiparyny po podaniu kolejnych dobowych dawek:

Powyższe symulacje wykazały, że u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek konieczna może być redukcja dawki bemiparyny. Po obniżeniu dawki profilaktycznej do 2500 j.m./dobę, wszystkie wartości Amax pozostawały poniżej 0,60 j.m. anty-Xa/mL. Podobnie, przy zastosowaniu 75% dawki terapeutycznej (86,25 j.m./kg/dobę) średnia wartość Amax w grupie z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek mieściła się w zakresie odnotowanym dla pozostałych grup.<sup data-drug="Zibor" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Z kolei, przeprowadzono symulacje farmakokinetyczne, by ocenić profil bemiparyny po podaniu kolejnych dobowych dawek. Średnia maksymalna aktywność anty -Xa (Amax) symulowana dla 10 dawek profilaktycznych (3 500 j.m. na dobę) wynosiła dla wszystkich grup pomiędzy 0,35 i 0,60 j.m. anty-Xa/mL. Niemniej, w grupie z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 8