Właściwości farmakokinetyczne amlodypiny

Właściwości farmakokinetyczne amlodypiny, substancji czynnej leku Vilpin (5 mg i 10 mg, tabletki), obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Parametry farmakokinetyczne wykazują pewne odmienności w zależności od stanu klinicznego pacjenta oraz jego wieku.¹

Proces wchłaniania

Po podaniu doustnym dawek terapeutycznych amlodypina charakteryzuje się dobrą absorpcją z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w surowicy osiągane jest stosunkowo późno, bo po 6-12 godzinach od momentu przyjęcia leku. Całkowita biodostępność amlodypiny kształtuje się na poziomie 64-80%, co świadczy o znacznym stopniu wchłaniania substancji czynnej.²

Co istotne z klinicznego punktu widzenia, biodostępność amlodypiny nie zmienia się pod wpływem pokarmu, co eliminuje konieczność specjalnych zaleceń odnośnie przyjmowania leku w stosunku do posiłków.³

Dystrybucja leku w organizmie

Amlodypina charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji wynoszącą około 21 l/kg, co wskazuje na znaczną penetrację leku do tkanek. Substancja czynna w wysokim stopniu wiąże się z białkami osocza – badania in vitro wykazały, że około 97,5% amlodypiny jest związane z białkami surowicy.⁴

Metabolizm i eliminacja

Metabolizm amlodypiny zachodzi głównie w wątrobie, gdzie lek przekształcany jest do nieczynnych metabolitów. Okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji jest stosunkowo długi i wynosi 35-50 godzin, co umożliwia dogodne dawkowanie leku raz na dobę.⁵

Eliminacja amlodypiny następuje głównie przez nerki. Około 10% niezmienionego leku jest wydalane z moczem, natomiast tą samą drogą eliminacji ulega około 60% metabolitów amlodypiny.⁶

Farmakokinetyka w grupach szczególnych

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. U pacjentów z niewydolnością wątroby obserwuje się zmniejszony klirens amlodypiny, co skutkuje:⁷

• Wydłużeniem okresu półtrwania leku
• Zwiększeniem wartości AUC (pole pod krzywą stężenia leku w czasie) o około 40-60%

Te zmiany parametrów farmakokinetycznych mogą prowadzić do zwiększonej ekspozycji na lek, co należy uwzględnić przy dawkowaniu u pacjentów z chorobami wątroby.⁸

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku obserwuje się pewne zmiany w parametrach farmakokinetycznych amlodypiny:

• Maksymalne stężenie amlodypiny w surowicy występuje po takim samym czasie jak u młodszych pacjentów
• Występuje tendencja do zmniejszania się klirensu amlodypiny
• Zwiększa się wartość AUC (pole pod krzywą stężenia leku w czasie)
• Wydłuża się okres półtrwania w fazie eliminacji

Podobne zmiany obserwuje się u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, gdzie pole pod krzywą stężenia leku oraz okres półtrwania w fazie eliminacji zwiększają się odpowiednio do wieku.⁹

Dzieci i młodzież

Farmakokinetyka amlodypiny została przebadana w populacji pediatrycznej w wieku od 12 miesięcy do 17 lat z nadciśnieniem tętniczym. Badanie objęło 74 pacjentów, w tym 34 dzieci w wieku 6-12 lat i 28 pacjentów w wieku 13-17 lat, którzy otrzymywali amlodypinę w dawkach od 1,25 do 20 mg, podawaną raz lub dwa razy na dobę.¹⁰

Wyniki badania wykazały, że typowy klirens doustny (CL/F) amlodypiny w poszczególnych grupach wiekowych i płciowych wynosił:

W badaniu zaobserwowano dużą zmienność osobniczą w narażeniu na lek. Należy zaznaczyć, że dane dotyczące farmakokinetyki amlodypiny u dzieci poniżej 6. roku życia są bardzo ograniczone.¹¹