Wskazania do stosowania leku Viglita

Wildagliptyna (substancja czynna leku Viglita) stanowi istotną opcję terapeutyczną w leczeniu cukrzycy typu 2 u pacjentów dorosłych. Lek Viglita 50 mg w postaci tabletek jest przeznaczony jako uzupełnienie odpowiednio dobranej diety oraz regularnej aktywności fizycznej w celu skuteczniejszej kontroli stężenia glukozy we krwi.¹

Monoterapia preparatem Viglita

Lek Viglita może być stosowany w monoterapii u tych pacjentów, u których standardowe leczenie metforminą nie jest możliwe. Dotyczy to w szczególności dwóch grup pacjentów:

• Pacjentów, u których występują przeciwwskazania do stosowania metforminy
• Pacjentów wykazujących nietolerancję metforminy

W takich przypadkach wildagliptyna może stanowić alternatywne rozwiązanie pierwszego rzutu w farmakoterapii cukrzycy typu 2.²

Terapia skojarzona z użyciem leku Viglita

Viglita znajduje zastosowanie również w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Jest to szczególnie istotne w przypadkach, gdy dotychczasowe leczenie nie zapewnia zadowalającej kontroli glikemii. Wildagliptyna może być stosowana w połączeniu z:

• Innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi
• Insuliną – w przypadkach wymagających intensyfikacji leczenia

Decyzja o włączeniu wildagliptyny do terapii skojarzonej powinna być podejmowana na podstawie indywidualnej oceny stanu klinicznego pacjenta, dotychczasowej skuteczności leczenia oraz z uwzględnieniem potencjalnych interakcji z innymi lekami.³

Charakterystyka preparatu Viglita

Lek Viglita dostępny jest w formie tabletek zawierających 50 mg substancji czynnej – wildagliptyny. Tabletki mają charakterystyczny wygląd: są białe do prawie białych, marmurkowate, okrągłe o średnicy około 8 mm.⁴

W składzie leku, oprócz substancji czynnej, znajduje się również laktoza (136 mg w każdej tabletce), co należy uwzględnić przy przepisywaniu leku pacjentom z nietolerancją tego cukru.⁵

Zalecenia kliniczne przy stosowaniu leku Viglita

Przy podejmowaniu decyzji o włączeniu leku Viglita do schematu terapeutycznego należy uwzględnić:

1. Aktualne parametry glikemii pacjenta i stopień wyrównania cukrzycy
2. Obecność ewentualnych przeciwwskazań do stosowania metforminy
3. Dotychczasową odpowiedź terapeutyczną na inne leki przeciwcukrzycowe
4. Możliwość i zasadność zastosowania terapii skojarzonej z innymi lekami, w tym z insuliną

Wildagliptyna jako inhibitor dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4) zwiększa stężenie endogennych inkretyn, przede wszystkim GLP-1 (glukagonopodobnego peptydu-1) i GIP (glukozozależnego peptydu insulinotropowego), co prowadzi do poprawy funkcji komórek beta i alfa trzustki oraz zwiększenia ich wrażliwości na glukozę.

U pacjentów, którzy kwalifikują się do stosowania leku Viglita, należy regularnie monitorować skuteczność terapii poprzez ocenę parametrów glikemii, w tym stężenia hemoglobiny glikowanej (HbA1c), oraz obserwować potencjalne działania niepożądane leku.