Właściwości farmakokinetyczne sulodeksydu

Produkt leczniczy Vessel Due F w postaci kapsułek miękkich zawiera sulodeksyd w dawce 250 LSU. Sulodeksyd charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie terapeutyczne po podaniu doustnym. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis procesów farmakokinetycznych tego leku.

Wchłanianie

Sulodeksyd wykazuje zdolność wchłaniania na całej długości przewodu pokarmowego. Potwierdzono to w badaniach na szczurach przy użyciu leku znakowanego fluoresceiną podawanego różnymi drogami: doustną, dodwunastniczą, dojelitową i doodbytniczą. W tych badaniach wykazano istotną korelację między działaniem leku a zastosowaną dawką i czasem podania, co obserwowano zarówno u szczurów, jak i królików.¹

Badania u ludzi z zastosowaniem znakowanego preparatu wykazały charakterystyczny profil wchłaniania po podaniu doustnym. Stężenie sulodeksydu we krwi osiąga dwa wyraźne szczyty: pierwszy po około 2 godzinach od podania, drugi między 4 a 6 godziną. Następnie, w okresie od 6 do 12 godzin od podania, sulodeksyd nie jest wykrywalny w osoczu. Interesującym zjawiskiem jest ponowne pojawienie się leku we krwi po upływie 12 godzin, przy czym jego stężenie utrzymuje się na stałym poziomie przez około 48 godzin. To ponowne pojawienie się leku w krążeniu najprawdopodobniej związane jest z jego powolnym uwalnianiem z narządów, w których został wychwycony, zwłaszcza ze śródbłonka naczyń krwionośnych.²

Dystrybucja

Po wchłonięciu z przewodu pokarmowego, znakowany sulodeksyd początkowo gromadzi się w komórkach jelitowych, a następnie jest uwalniany do krążenia ogólnoustrojowego. Badania wykazały, że stężenie znakowanej substancji znacząco zwiększa się w czasie w wielu narządach, w tym w mózgu, nerkach, sercu, płucach i jądrach, a także w surowicy krwi.³

Metabolizm

Głównym narządem odpowiedzialnym za metabolizm sulodeksydu jest wątroba. Proces biotransformacji tego związku zachodzi przede wszystkim w tym narządzie.⁴

Eliminacja

Eliminacja sulodeksydu z organizmu przebiega dwoma głównymi drogami: przez nerki z moczem oraz z kałem. Profil wydalania leku charakteryzuje się specyficzną kinetyką.

Wydalanie przez nerki

Badania z użyciem sulodeksydu znakowanego radioizotopem wykazały, że 55,23% podanej dawki jest wydalane z moczem w ciągu 96 godzin od podania. Proces eliminacji nerkowej wykazuje trzy charakterystyczne szczyty:

• Pierwszy szczyt – po około 12 godzinach od podania (w ciągu pierwszych 24 godzin wydalane jest średnio 17,6% dawki)
• Drugi szczyt – po około 36 godzinach (w przedziale 24-48 godzin wydalane jest 22% dawki)
• Trzeci szczyt – po około 78 godzinach (w przedziale 48-96 godzin wydalane jest 14,9% dawki)

Po upływie 96 godzin od podania nie stwierdza się już obecności znakowanego sulodeksydu w moczu.⁵

Wydalanie z kałem

W ciągu pierwszych 48 godzin od podania w kale wykrywa się 23% podanej dawki znakowanego sulodeksydu. Po tym czasie lek nie jest już wykrywalny w kale.⁶

Liniowość farmakologiczna

Istotną właściwością farmakokinetyczną sulodeksydu jest liniowy charakter zależności między dawką a działaniem farmakologicznym. Zjawisko to potwierdzono w badaniach u ludzi, którym lek podawano zarówno drogą domięśniową, jak i dożylną.⁷