Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Valsartan Reddy 320 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa walsartanu obejmowały ocenę farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W dawkach terapeutycznych nie wykazano istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na szczurach ciężarnych stosowanie dawki 600 mg/kg/dobę (około 18-krotnie wyższej niż maksymalna dawka dla ludzi 320 mg/dobę) powodowało zmniejszenie przeżywalności potomstwa, opóźnienie rozwoju i mniejszy przyrost masy ciała. W dawkach 200-600 mg/kg/dobę u dorosłych szczurów i małp szerokonosych obserwowano zmiany hematologiczne (spadek erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz nefropatię z rozrostem kanalików nerkowych i podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny, co wiązano z farmakologicznym działaniem leku i przewlekłym niedociśnieniem tętniczym. Przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, obserwowany u zwierząt, prawdopodobnie nie występuje u ludzi przy dawkach terapeutycznych.
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
- Konwencjonalne badania bezpieczeństwa
- Wpływ na ciążę i rozwój potomstwa
- Wpływ na układ krwiotwórczy i funkcję nerek
- Zmiany hematologiczne
- Zmiany w funkcjonowaniu nerek
- Badania na małpach szerokonosych
- Zmiany w komórkach aparatu przykłębuszkowego
- Specjalne badania u młodych zwierząt
- Odniesienie do rozwoju człowieka
- Kolejne rozdziały
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
Badania przedkliniczne są kluczowym elementem oceny bezpieczeństwa leku przed wprowadzeniem go do badań klinicznych z udziałem ludzi. W przypadku walsartanu przeprowadzono szereg standardowych badań oceniających różne aspekty bezpieczeństwa tej substancji czynnej.1
Konwencjonalne badania bezpieczeństwa
Przeprowadzone zostały standardowe badania przedkliniczne walsartanu, które obejmowały ocenę farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki tych badań nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu walsartanu w zalecanych dawkach terapeutycznych.2
Wpływ na ciążę i rozwój potomstwa
W badaniach przeprowadzonych na szczurach zaobserwowano, że podawanie walsartanu w dawkach toksycznych dla matki (600 mg/kg masy ciała/dobę) w końcowym okresie ciąży oraz podczas laktacji prowadziło do istotnych zaburzeń rozwojowych u potomstwa. Obserwowano:3
- Zmniejszony wskaźnik przeżywalności potomstwa
- Mniejszy przyrost masy ciała młodych osobników
- Opóźnienie rozwoju, szczególnie w zakresie oddzielenia małżowiny usznej i otworu w kanale słuchowym
Warto podkreślić, że stosowane w tych badaniach dawki były około 18-krotnie wyższe od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi, wyrażonej w mg/m² powierzchni ciała (przy założeniu dawki doustnej 320 mg/dobę u pacjenta o masie ciała 60 kg).4
Wpływ na układ krwiotwórczy i funkcję nerek
W badaniach przedklinicznych bezpieczeństwa stosowania walsartanu w dużych dawkach (200-600 mg/kg masy ciała) u szczurów zaobserwowano wpływ na parametry hematologiczne oraz zmiany w funkcjonowaniu nerek:5
Zmiany hematologiczne
- Zmniejszenie liczby erytrocytów (czerwonych krwinek)
- Obniżenie stężenia hemoglobiny
- Zmniejszenie hematokrytu
Zmiany w funkcjonowaniu nerek
- Nieznaczne zwiększenie stężenia mocznika w osoczu
- Rozrost kanalików nerkowych
- Bazofilia u samców szczurów
Stosowane dawki były około 6 do 18 razy większe od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi, wyrażonej w mg/m² powierzchni ciała (przy założeniu dawki doustnej 320 mg/dobę u pacjenta o masie ciała 60 kg).6
Badania na małpach szerokonosych
U małp szerokonosych podawanie walsartanu w podobnych dawkach prowadziło do zbliżonych zmian, jednak o większym nasileniu, szczególnie w obrębie nerek. Zmiany te rozwinęły się w nefropatię, która obejmowała również podwyższone stężenie mocznika i kreatyniny w surowicy.7
Zmiany w komórkach aparatu przykłębuszkowego
U obu gatunków zwierząt (szczury i małpy szerokonose) zaobserwowano przerost komórek aparatu przykłębuszkowego. Ustalono, że wszystkie obserwowane zmiany wynikały z farmakologicznego działania walsartanu, które powoduje długotrwałe niedociśnienie tętnicze, szczególnie nasilone u małp szerokonosych. Istotne jest, że przy stosowaniu walsartanu u ludzi w dawkach terapeutycznych, przerost komórek aparatu przykłębuszkowego prawdopodobnie nie występuje.8
Specjalne badania u młodych zwierząt
W ramach badań przedklinicznych oceniano również bezpieczeństwo stosowania walsartanu u młodych osobników szczurów. Codzienne podawanie doustne walsartanu w dawce 1 mg/kg masy ciała/dobę (co stanowi około 10-35% maksymalnej zalecanej dawki dla dzieci i młodzieży wynoszącej 4 mg/kg masy ciała/dobę, obliczonej na podstawie ekspozycji ogólnoustrojowej) nowonarodzonym lub młodym szczurom w okresie od 7 do 70 dnia po urodzeniu powodowało trwałe, nieodwracalne uszkodzenie nerek.9
Obserwowane działania stanowią przewidywane nasilenie efektów farmakologicznych typowych zarówno dla inhibitorów konwertazy angiotensyny, jak i antagonistów receptora 1 angiotensyny II (do których należy walsartan). Efekty te są szczególnie nasilone przy leczeniu szczurów w pierwszych 13 dniach życia.10
Odniesienie do rozwoju człowieka
Istotne jest, że okres pierwszych 13 dni życia szczura odpowiada okresowi od 36 tygodnia ciąży u ludzi, z możliwością wydłużenia nawet do 44 tygodni od poczęcia. W badaniu z walsartanem szczury otrzymywały lek maksymalnie do 70 dnia po urodzeniu, co oznacza, że nie można wykluczyć wpływu leczenia walsartanem na dojrzewanie nerek, które u szczurów zachodzi w okresie 4-6 tygodni po urodzeniu.11
Proces czynnościowego dojrzewania nerek u człowieka jest procesem zachodzącym w pierwszym roku życia. Z tego względu nie można wykluczyć, że dane te mają znaczenie kliniczne dla dzieci w wieku poniżej 1 roku. Jednocześnie dane przedkliniczne nie budzą zastrzeżeń co do bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci powyżej 1 roku życia.<sup data-drug="Valsartan Reddy" data-section="Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie" title="Czynnościowe dojrzewanie nerek jest procesem zachodzącym w pierwszym roku życia człowieka. Z tego względu nie można wykluczyć, że dane te mają znaczenie kliniczne dla dzieci w wieku 12
| Badany gatunek | Zastosowana dawka (mg/kg/dobę) | Porównanie z dawką dla ludzi | Obserwowane zmiany |
|---|---|---|---|
| Szczury dorosłe | 200-600 | 6-18 razy większa od maksymalnej dawki dla ludzi | Zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych, zmiany hemodynamiki nerek, rozrost kanalików nerkowych |
| Szczury w ciąży | 600 | 18 razy większa od maksymalnej dawki dla ludzi | Zmniejszona przeżywalność potomstwa, mniejszy przyrost masy ciała, opóźnienie rozwoju |
| Małpy szerokonose | 200-600 | Podobna jak u szczurów | Zmiany podobne jak u szczurów, ale cięższe, nefropatia, podwyższone stężenie mocznika i kreatyniny |
| Młode szczury | 1 | 10-35% maksymalnej dawki dla dzieci | Trwałe, nieodwracalne uszkodzenie nerek (szczególnie przy podawaniu w pierwszych 13 dniach życia) |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania