Interakcje leku
Tuxanuva 75 mg

Dabigatran eteksylan jest substratem transportera P-glikoproteiny (P-gp), co determinuje liczne interakcje farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory P-gp, takie jak ketokonazol, dronedaron, itrakonazol, cyklosporyna oraz połączenie glekaprewiru z pibrentaswirem, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na dabigatran (AUC i Cmax wzrastają 2,1-2,5-krotnie), co wiąże się z wysokim ryzykiem krwawienia i stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory o umiarkowanym działaniu (takrolimus, werapamil, amiodaron, chinidyna, klarytromycyna, tikagrelor, pozakonazol) również zwiększają stężenie dabigatranu, choć w mniejszym stopniu (wzrost AUC i Cmax do około 1,15-1,95 razy), co wymaga ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawki. Induktory P-gp (np. ryfampicyna, dziurawiec, karbamazepina, fenytoina) obniżają stężenie dabigatranu nawet o 65-67%, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności przeciwzakrzepowej i jest wskazaniem do unikania takiego skojarzenia. Ponadto, inhibitory proteazy (np. rytonawir) mogą potencjalnie wpływać na P-gp, jednak brak jest danych klinicznych potwierdzających te interakcje.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Dabigatran eteksylan wchodzi w interakcje z wieloma substancjami leczniczymi, co może mieć istotne znaczenie kliniczne. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku Tuxanuva. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę mechanizmów interakcji oraz zalecenia dotyczące postępowania w przypadku jednoczesnego stosowania dabigatranu eteksylanu z innymi lekami.1

Interakcje za pośrednictwem białek transportowych

Dabigatran eteksylan stanowi substrat dla transportera błonowego P-glikoproteiny (P-gp). Jednoczesne podawanie inhibitorów P-gp powoduje zwiększenie stężenia osoczowego dabigatranu. W przypadku jednoczesnego stosowania dabigatranu z silnymi inhibitorami P-gp zaleca się ścisłe monitorowanie kliniczne w kierunku objawów krwawienia lub niedokrwistości. W niektórych przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki dabigatranu.2

Silne inhibitory P-gp – przeciwwskazane do stosowania łącznie z dabigatranem

Jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu z silnymi inhibitorami P-gp (ketokonazol, dronedaron, itrakonazol, cyklosporyna oraz połączenie glekaprewiru z pibrentaswirem) jest przeciwwskazane ze względu na znaczne zwiększenie stężenia dabigatranu i związane z tym ryzyko krwawienia.3

Ketokonazol zwiększa całkowite wartości AUC i Cmax dabigatranu odpowiednio o 2,38-2,53 razy i 2,35-2,49 razy po podaniu doustnym. Dronedaron podawany w dawce 400 mg dwa razy na dobę zwiększa AUC i Cmax dabigatranu odpowiednio o około 2,4 i 2,3 razy, a przy pojedynczej dawce o około 2,1 i 1,9 razy. W przypadku itrakonazolu i cyklosporyny można spodziewać się podobnego efektu jak przy stosowaniu ketokonazolu. Glekaprewir z pibrentaswirem w ustalonej dawce zwiększają ekspozycję na dabigatran, co może zwiększać ryzyko krwawienia.4

Leki, których jednoczesne stosowanie z dabigatranem nie jest zalecane

Takrolimus wykazuje działanie hamujące P-gp zbliżone do obserwowanego dla itrakonazolu i cyklosporyny, jednak hamuje P-gp słabiej niż silne inhibitory. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu dabigatranu eteksylanu z takrolimusem.5

Leki wymagające ostrożności podczas jednoczesnego stosowania z dabigatranem

Werapamil podawany jednocześnie z dabigatranem eteksylanem zwiększa Cmax i AUC dabigatranu, lecz efekt zależy od czasu podania i postaci farmaceutycznej. Największy wzrost ekspozycji obserwowano po pierwszej dawce werapamilu w postaci o natychmiastowym uwalnianiu podanej godzinę przed dabigatranem (zwiększenie Cmax około 2,8-krotnie i AUC około 2,5-krotnie). Efekt ten stopniowo zmniejszał się przy stosowaniu postaci o przedłużonym uwalnianiu lub po wielokrotnym podaniu. Nie zaobserwowano istotnych interakcji, gdy werapamil podawano 2 godziny po dabigatranie.6

Amiodaron podawany jednocześnie z dabigatranem eteksylanem zwiększa AUC i Cmax dabigatranu odpowiednio o około 1,6 i 1,5 razy. Ze względu na długi okres półtrwania amiodaronu, możliwość wystąpienia interakcji istnieje przez kilka tygodni po odstawieniu amiodaronu.7

Chinidyna podawana w dawce 200 mg co 2 godziny (do całkowitej dawki 1000 mg) jednocześnie z dabigatranem eteksylanem zwiększa AUC i Cmax dabigatranu odpowiednio o około 1,53 i 1,56 razy.8

Klarytromycyna (500 mg dwa razy na dobę) podawana jednocześnie z dabigatranem eteksylanem zwiększa AUC dabigatranu o około 1,19 razy i Cmax o około 1,15 razy.9

Tikagrelor wpływa na parametry farmakokinetyczne dabigatranu w zależności od dawki i schematu podawania. Po podaniu dawki nasycającej 180 mg tikagreloru i dabigatranu eteksylanu w dawce 110 mg, wartości AUC i Cmax dabigatranu zwiększały się odpowiednio 1,49-krotnie i 1,65-krotnie. Przy podaniu dawki nasycającej tikagreloru 2 godziny po dabigatranie, wzrost ekspozycji był mniejszy. Podawanie dawki podtrzymującej tikagreloru (90 mg dwa razy na dobę) z dabigatranem eteksylanem zwiększa AUC i Cmax dabigatranu odpowiednio o 1,26 i 1,29 razy.10

Pozakonazol również wykazuje działanie hamujące P-gp, lecz nie został przebadany klinicznie pod kątem interakcji z dabigatranem. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu dabigatranu eteksylanu z pozakonazolem.11

Induktory P-gp – leki zmniejszające stężenie dabigatranu

Należy unikać jednoczesnego stosowania induktorów P-gp takich jak ryfampicyna, ziele dziurawca (Hypericum perforatum), karbamazepina czy fenytoina z dabigatranem eteksylanem, ponieważ mogą one zmniejszać stężenie dabigatranu. Ryfampicyna podawana w dawce 600 mg raz na dobę przez 7 dni zmniejsza całkowite stężenie dabigatranu i całkowitą ekspozycję odpowiednio o 65,5% i 67%. Efekt indukcyjny zmniejsza się po zakończeniu leczenia ryfampicyną, a ekspozycja wraca do wartości referencyjnych po 7 dniach.12

Inhibitory proteazy

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania inhibitorów proteazy (np. rytonawiru i jego połączeń z innymi inhibitorami proteazy) z dabigatranem eteksylanem. Inhibitory proteazy są substratami P-gp i mogą wywierać wpływ na P-gp (jako inhibitor lub induktor). Interakcje te nie były badane klinicznie.13

Leki bez istotnych interakcji z dabigatranem

Digoksyna podawana jednocześnie z dabigatranem eteksylanem nie wpływa na ekspozycję na digoksynę ani nie powoduje istotnych klinicznie zmian ekspozycji na dabigatran.14

Interakcje z produktami leczniczymi przeciwzakrzepowymi i lekami hamującymi agregację płytek

Istnieje ograniczone doświadczenie dotyczące jednoczesnego stosowania dabigatranu eteksylanu z następującymi lekami, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia:

  • Produkty lecznicze przeciwzakrzepowe, takie jak niefrakcjonowane heparyny (UFH), heparyny niskocząsteczkowe (LMWH) i pochodne heparyny (fondaparynuks, desyrudyna)
  • Produkty lecznicze trombolityczne
  • Antagoniści witaminy K
  • Rywaroksaban lub inne doustne antykoagulanty
  • Produkty lecznicze hamujące agregację płytek krwi, takie jak antagoniści receptora GPIIb/IIIa, tyklopidyna, prasugrel, tikagrelor, dekstran i sulfinpirazon

Niefrakcjonowaną heparynę można podawać w dawkach niezbędnych do utrzymania drożnego centralnego cewnika żylnego lub tętniczego lub podczas ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków.15

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) stosowane w krótkotrwałym leczeniu bólu nie powodują zwiększonego ryzyka krwawienia przy jednoczesnym podawaniu z dabigatranem eteksylanem. Natomiast w przypadku przewlekłego stosowania NLPZ zwiększają ryzyko krwawienia o około 50% zarówno przy jednoczesnym stosowaniu z dabigatranem eteksylanem, jak i warfaryną.16

Klopidogrel podawany jednocześnie z dabigatranem eteksylanem u zdrowych ochotników nie powodował dalszego wydłużania czasu krzepnięcia krwi w porównaniu do monoterapii klopidogrelem. Wartości AUC i Cmax dla dabigatranu oraz pomiary krzepliwości i hamowania agregacji płytek pozostawały zasadniczo niezmienione. Jednak po użyciu dawki nasycającej 300 mg lub 600 mg klopidogrelu, AUC i Cmax dabigatranu zwiększały się o około 30-40%.17

Kwas acetylosalicylowy (ASA) podawany jednocześnie z dabigatranem eteksylanem 150 mg dwa razy na dobę może zwiększać ryzyko każdego krwawienia od 12% do 18% przy dawce ASA 81 mg i do 24% przy dawce ASA 325 mg.18

Enoksaparyna podawana podskórnie w dawce 40 mg raz na dobę przez 3 dni, a następnie dabigatran eteksylan (pojedyncza dawka 220 mg) 24 godziny po ostatniej dawce enoksaparyny powoduje nieznaczne obniżenie ekspozycji na dabigatran w porównaniu do podania samego dabigatranu eteksylanu. Obserwowano jednak wyższą aktywność anty-FXa/FIIa po podaniu dabigatranu eteksylanu po wstępnym leczeniu enoksaparyną.19

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub noradrenaliny (SNRI)

Leki z grupy SSRI i SNRI powodowały wzrost ryzyka krwawień w badaniu klinicznym fazy III porównującym dabigatran z warfaryną (RE-LY) we wszystkich leczonych grupach.20

Substancje wpływające na pH żołądka

Pantoprazol podawany jednocześnie z dabigatranem eteksylanem powoduje zmniejszenie AUC dabigatranu o około 30%. Inhibitory pompy protonowej (PPI) podawano jednocześnie z dabigatranem eteksylanem w badaniach klinicznych i nie zaobserwowano wpływu tego skojarzenia na skuteczność leczenia.21

Ranitydyna podawana jednocześnie z dabigatranem eteksylanem nie wywiera istotnego klinicznie wpływu na stopień wchłaniania dabigatranu.22

Interakcje związane z właściwościami metabolicznymi dabigatranu

Dabigatran eteksylan i dabigatran nie są metabolizowane przez układ cytochromu P450 i w badaniach in vitro nie wpływały na enzymy ludzkiego cytochromu P450. Dlatego nie oczekuje się interakcji związanych z tym mechanizmem.23

Interakcje leku Tuxanuva z alkoholem

Brak jest bezpośrednich danych dotyczących interakcji dabigatranu eteksylanu z alkoholem, gdyż w dokumentacji leku Tuxanuva nie opisano szczegółowych badań w tym zakresie. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że spożywanie alkoholu podczas leczenia przeciwzakrzepowego może zwiększać ryzyko krwawienia z kilku powodów:

  • Alkohol może wykazywać właściwości przeciwpłytkowe, co w połączeniu z działaniem przeciwzakrzepowym dabigatranu może zwiększać ryzyko krwawienia.
  • Przewlekłe spożycie alkoholu może uszkadzać wątrobę, co może wpływać na metabolizm leków i homeostazę układu krzepnięcia.
  • Spożywanie alkoholu zwiększa ryzyko urazów, które mogą prowadzić do poważniejszych krwawień u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe.
  • Alkohol może wpływać na stosowanie się pacjenta do zaleceń terapeutycznych, co może prowadzić do nieprawidłowego dawkowania leku.

W związku z powyższym, u pacjentów stosujących dabigatran eteksylan zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu i zachowanie szczególnej ostrożności. W przypadku okazjonalnego spożycia niewielkich ilości alkoholu, należy obserwować pacjenta pod kątem ewentualnych objawów krwawienia. Pacjenci powinni być poinformowani o potencjalnym zwiększonym ryzyku krwawienia podczas jednoczesnego stosowania alkoholu i dabigatranu.

Tabela interakcji dla leku Tuxanuva

Grupa leków/substancja Wpływ na stężenie dabigatranu Mechanizm interakcji Poziom ważności interakcji Zalecenia
Silne inhibitory P-gp: ketokonazol, dronedaron, itrakonazol, cyklosporyna, glekaprewir z pibrentaswirem Znaczne zwiększenie (2,1-2,5-krotne) Hamowanie transportera P-gp Bardzo wysoki Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane
Takrolimus Potencjalne zwiększenie Hamowanie P-gp Wysoki Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane
Werapamil Zwiększenie o 1,5-2,8-krotne (zależne od czasu podania i postaci farmaceutycznej) Hamowanie P-gp Wysoki Zachować ostrożność; możliwe zmniejszenie dawki dabigatranu
Amiodaron Zwiększenie o 1,5-1,6-krotne Hamowanie P-gp Umiarkowany Zachować ostrożność
Chinidyna Zwiększenie o 1,53-1,56-krotne Hamowanie P-gp Umiarkowany Zachować ostrożność
Klarytromycyna Zwiększenie o 1,15-1,19-krotne Hamowanie P-gp Niski Zachować ostrożność
Tikagrelor Zwiększenie o 1,26-1,95-krotne (zależne od dawki i schematu podawania) Hamowanie P-gp Umiarkowany do wysokiego Dawkę nasycającą tikagreloru podawać najlepiej 2 godziny po dabigatranie
Pozakonazol Potencjalne zwiększenie Hamowanie P-gp Umiarkowany Zachować ostrożność
Induktory P-gp: ryfampicyna, dziurawiec, karbamazepina, fenytoina Zmniejszenie (ryfampicyna – o 65-67%) Indukcja P-gp Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania
Inhibitory proteazy: rytonawir i inne Potencjalne zmiany Wpływ na P-gp Potencjalnie wysoki Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane
Leki przeciwzakrzepowe: UFH, LMWH, fondaparynuks, antagoniści witaminy K, inne doustne antykoagulanty Brak wpływu na stężenie, zwiększone ryzyko krwawienia Addytywny lub synergistyczny efekt przeciwzakrzepowy Bardzo wysoki Unikać jednoczesnego stosowania (wyjątek: UFH w dawkach niezbędnych do utrzymania drożności cewnika)
NLPZ Brak wpływu na stężenie, zwiększone ryzyko krwawienia przy stosowaniu przewlekłym (o 50%) Wpływ na funkcję płytek i błonę śluzową przewodu pokarmowego Niski (krótkotrwałe stosowanie) do umiarkowanego (stosowanie przewlekłe) Zachować ostrożność, szczególnie przy przewlekłym stosowaniu
Klopidogrel Zwiększenie o 30-40% przy dawkach nasycających Hamowanie P-gp i efekt przeciwpłytkowy Umiarkowany Zachować ostrożność, szczególnie przy dawkach nasycających
Kwas acetylosalicylowy Brak wpływu na stężenie, zwiększone ryzyko krwawienia (o 12-24% zależnie od dawki) Działanie przeciwpłytkowe Umiarkowany Zachować ostrożność, stosować mniejsze dawki ASA
SSRI/SNRI Brak wpływu na stężenie, zwiększone ryzyko krwawienia Wpływ na funkcję płytek Umiarkowany Zachować ostrożność
Pantoprazol i inne PPI Zmniejszenie o ok. 30% Zmiana pH żołądka Niski Brak konieczności modyfikacji dawki
Ranitydyna Brak istotnego wpływu Zmiana pH żołądka Bardzo niski Brak konieczności modyfikacji dawki
Alkohol Brak bezpośredniego wpływu na stężenie dabigatranu, zwiększone ryzyko krwawienia Właściwości przeciwpłytkowe alkoholu, zwiększone ryzyko urazów Umiarkowany Ograniczyć spożycie alkoholu, zachować szczególną ostrożność

Dabigatran eteksylan wchodzi w liczne interakcje lekowe, szczególnie z substancjami wpływającymi na transporter P-gp. Niektóre z tych interakcji mogą zwiększać ryzyko krwawienia. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie leków przeciwzakrzepowych lub przeciwpłytkowych. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów P-gp jest przeciwwskazane, a przy stosowaniu umiarkowanych inhibitorów P-gp należy zachować ostrożność i rozważyć modyfikację dawki dabigatranu. Należy unikać również jednoczesnego stosowania induktorów P-gp, gdyż mogą one zmniejszać skuteczność dabigatranu.24

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl