Dawkowanie i sposób podawania
Teicoplanin AptaPharma 400 mg

Dawkowanie teikoplaniny wymaga indywidualnego dostosowania do rodzaju zakażenia oraz cech pacjenta, z uwzględnieniem dawki nasycającej (6 mg/kg m.c. co 12 h, 3 dawki) i podtrzymującej (6 mg/kg m.c. raz na dobę). Monitorowanie minimalnych stężeń leku w surowicy jest niezbędne dla optymalizacji terapii; wartości docelowe różnią się w zależności od metody pomiaru: HPLC – ≥10 mg/L dla większości zakażeń Gram-dodatnich, 15-30 mg/L w ciężkich zakażeniach, FPIA – odpowiednio ≥15 mg/L i 30-40 mg/L. Kontrola stężeń powinna odbywać się co najmniej raz w tygodniu. W przypadku niewydolności nerek dawkę podtrzymującą należy odpowiednio zmniejszyć (np. o połowę przy klirensie kreatyniny 30-80 mL/min, do 1/3 przy <30 mL/min), a u pacjentów hemodializowanych stosować schemat jak w ciężkiej niewydolności, gdyż teikoplanina nie jest usuwana podczas dializy. Terapia trwa co najmniej 21 dni w infekcyjnym zapaleniu wsierdzia, a maksymalny czas leczenia nie powinien przekraczać 4 miesięcy.

Pobierz ChPL PDF Teicoplanin AptaPharma – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji – 400 mg
  1. Dawkowanie i sposób podawania leku Teicoplanin AptaPharma
    1. Monitorowanie stężeń teikoplaniny w surowicy
    2. Dawkowanie u pacjentów dorosłych i w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek
    3. Czas trwania leczenia
    4. Leczenie skojarzone
    5. Dawkowanie w biegunce i zapaleniu jelita grubego związanym z zakażeniem Clostridium difficile
    6. Pacjenci w podeszłym wieku
    7. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
    8. Pacjenci poddawani ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD)
    9. Dawkowanie w populacji pediatrycznej
    10. Sposób podawania
    11. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. bakteriemia
  2. biegunka
  3. infekcyjne zapalenie wsierdzia
  4. powikłane zakażenie dróg moczowych
  5. powikłane zakażenie skóry i tkanki miękkiej
  6. pozaszpitalne zapalenie płuc
  7. szpitalne zapalenie płuc
  8. zakażenie kości i stawu
  9. zapalenie jelita grubego
  10. zapalenie otrzewnej
Substancja czynna
  1. teikoplanina
Kategoria leku
  1. antybiotyk
  2. antybiotyk glikopeptydowy
  3. leki przeciwbakteryjne

Dawkowanie i sposób podawania leku Teicoplanin AptaPharma

Dawkowanie teikoplaniny wymaga precyzyjnego dostosowania do specyfiki zakażenia oraz indywidualnych cech pacjenta. Kluczowe znaczenie ma właściwe dobranie dawki nasycającej oraz podtrzymującej, a także monitorowanie stężeń leku w surowicy dla zapewnienia optymalnej skuteczności terapeutycznej.1

Monitorowanie stężeń teikoplaniny w surowicy

Dla zapewnienia skuteczności terapii konieczne jest monitorowanie minimalnych stężeń teikoplaniny w surowicy po zakończeniu podawania dawki nasycającej. Minimalne skuteczne stężenia różnią się w zależności od zastosowanej metody pomiaru:2

  • Przy zastosowaniu wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC):
    • Dla większości zakażeń bakteriami Gram-dodatnimi: co najmniej 10 mg/L
    • W zapaleniu wsierdzia i innych ciężkich zakażeniach: 15-30 mg/L
  • Przy zastosowaniu metody immunofluorescencji w świetle spolaryzowanym (FPIA):
    • Dla większości zakażeń bakteriami Gram-dodatnimi: co najmniej 15 mg/L
    • W zapaleniu wsierdzia i innych ciężkich zakażeniach: 30-40 mg/L

W celu utrzymania stabilnych stężeń terapeutycznych, kontrolę minimalnych stężeń teikoplaniny w osoczu należy wykonywać co najmniej raz w tygodniu przez cały okres leczenia podtrzymującego.3

Dawkowanie u pacjentów dorosłych i w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek

Etap leczenia Dawkowanie Częstotliwość podawania Docelowe stężenie minimalne
Dawka nasycająca 6 mg/kg masy ciała 3 razy, co 12 godzin >15 mg/L
Dawka podtrzymująca 6 mg/kg masy ciała Raz na dobę >15 mg/L

Ważne jest, aby dawkę dostosować do masy ciała pacjenta, niezależnie od jej wartości. Droga podania może być dożylna lub domięśniowa.4

Czas trwania leczenia

Czas trwania terapii teikoplanią należy określić na podstawie odpowiedzi klinicznej pacjenta. W przypadku infekcyjnego zapalenia wsierdzia rekomendowany okres leczenia wynosi co najmniej 21 dni. Generalnie nie zaleca się prowadzenia terapii teikoplanią dłużej niż 4 miesiące.5

Leczenie skojarzone

Ze względu na ograniczone spektrum działania przeciwbakteryjnego (ograniczone do bakterii Gram-dodatnich), teikoplanina nie zawsze jest odpowiednia jako monoterapia. Należy rozważyć leczenie skojarzone, chyba że patogen został już zidentyfikowany i potwierdzono jego wrażliwość na teikoplaninę lub istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że najbardziej prawdopodobny patogen będzie wrażliwy na ten antybiotyk.6

Dawkowanie w biegunce i zapaleniu jelita grubego związanym z zakażeniem Clostridium difficile

W przypadku biegunki i zapalenia jelita grubego związanych z Clostridium difficile zaleca się podawanie doustne w dawce 100-200 mg dwa razy na dobę przez okres 7-14 dni.7

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku modyfikacja dawkowania nie jest konieczna, o ile funkcja nerek jest prawidłowa.8

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Przez pierwsze cztery dni leczenia modyfikacja dawki nie jest konieczna. Począwszy od piątego dnia dawkowanie należy dostosować w celu utrzymania minimalnego stężenia terapeutycznego teikoplaniny w surowicy na poziomie co najmniej 10 mg/L (metoda HPLC) lub co najmniej 15 mg/L (metoda FPIA).9

Modyfikacja dawkowania w zależności od stopnia niewydolności nerek po 4. dniu leczenia:

Stopień niewydolności nerek Klirens kreatyniny Modyfikacja dawki
Lekka do umiarkowanej 30-80 mL/min Dawkę podtrzymującą zmniejszyć o połowę:
– podawać całą dawkę co drugi dzień lub
– podawać połowę dawki raz na dobę
Ciężka <30 mL/min Dawkę zmniejszyć do 1/3 standardowej dawki:
– podawać jednostkową dawkę początkową co trzeci dzień lub
– podawać 1/3 dawki raz na dobę
Pacjenci hemodializowani – Jak w ciężkiej niewydolności nerek

Warto podkreślić, że teikoplanina nie ulega usunięciu podczas hemodializy.10

Pacjenci poddawani ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD)

U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD) należy zastosować następujący schemat dawkowania:11

  1. Podanie pojedynczej dawki nasycającej: 6 mg/kg masy ciała dożylnie
  2. W pierwszym tygodniu: 20 mg/L do worka z roztworem do dializy
  3. W drugim tygodniu: 20 mg/L do drugiego worka
  4. W trzecim tygodniu: 20 mg/L do worka pozostawianego na noc

Dawkowanie w populacji pediatrycznej

Dawkowanie teikoplaniny u pacjentów pediatrycznych zależy od wieku dziecka:12

Grupa wiekowa Dawka nasycająca Dawka podtrzymująca
Noworodki i niemowlęta (do 2 miesięcy) Jednorazowo 16 mg/kg m.c. dożylnie w infuzji w 1. dniu leczenia 8 mg/kg m.c. dożylnie w infuzji raz na dobę
Dzieci (2 miesiące – 12 lat) 10 mg/kg m.c. dożylnie co 12 godzin, powtarzane 3 razy 6-10 mg/kg m.c. dożylnie raz na dobę
Młodzież (powyżej 12 lat) Jak u dorosłych

Dawkowanie przedstawione powyżej wymaga szczególnej uwagi w przypadku noworodków i niemowląt, u których lek podaje się wyłącznie w postaci infuzji dożylnej. Starszym dzieciom i młodzieży należy dostosować dawkowanie zgodnie z powyższą tabelą.13

Sposób podawania

Teikoplanina może być podawana różnymi drogami, w zależności od wskazania i wieku pacjenta:14

  • Dożylnie:
    • W postaci bolusa trwającego 3-5 minut
    • W infuzji dożylnej trwającej 30 minut
  • Domięśniowo
  • Doustnie – wyłącznie w przypadku biegunki i zapalenia jelita grubego związanych z zakażeniem Clostridium difficile

Szczególne zalecenia dotyczące sposobu podawania:

  • U noworodków teikoplaninę należy podawać wyłącznie w postaci infuzji dożylnej
  • Przed podaniem produkt Teicoplanin AptaPharma wymaga odpowiedniej rekonstytucji i rozcieńczenia

Prawidłowe dawkowanie i monitorowanie stężenia teikoplaniny w surowicy są kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz w populacjach pediatrycznych.15

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl