Skład i postać leku
Taclar 250 mg
Taclar jest preparatem zawierającym klarytromycynę w dawce 250 mg na tabletkę powlekaną, o białym lub prawie białym kolorze i okrągłym kształcie. Substancja czynna – klarytromycyna – jest wspomagana przez składniki pomocnicze takie jak skrobia kukurydziana żelowana, powidon, celuloza mikrokrystaliczna ph 102, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią strukturę, spoistość i rozpad tabletki. Otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 6000 oraz dwutlenek tytanu, co wpływa na trwałość i estetykę preparatu. Tabletki pakowane są w blistry z folii PVC i aluminium, po 14 sztuk w opakowaniu, z zaleceniem przechowywania w temperaturze do 25°C i okresem ważności 2 lat od daty produkcji.
- ostre zapalenie ucha środkowego
- rozsiane zakażenie Mycobacterium avium
- zakażenie dolnych dróg oddechowych
- zakażenie górnych dróg oddechowych
- zakażenie Helicobacter pylori
- zakażenie skóry i tkanek miękkich
- zakażenie zębów i jamy ustnej
- zapobieganie rozsianemu zakażeniu Mycobacterium avium
- zlokalizowane zakażenie Mycobacterium avium
- zlokalizowane zakażenie Mycobacterium chelonae
- zlokalizowane zakażenie Mycobacterium fortuitum
- zlokalizowane zakażenie Mycobacterium intracellulare
- zlokalizowane zakażenie Mycobacterium kansasii
Skład i postać leku Taclar 250 mg
Taclar jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających 250 mg substancji czynnej – klarytromycyny (Clarithromycinum). Tabletki mają okrągły kształt i charakteryzują się białą lub prawie białą barwą.1
Skład jakościowy i ilościowy
Głównym składnikiem aktywnym leku jest klarytromycyna w dawce 250 mg na tabletkę. Poza substancją czynną, produkt zawiera szereg substancji pomocniczych, które zapewniają odpowiednie właściwości farmaceutyczne preparatu.2
Substancje pomocnicze
W skład tabletek Taclar 250 mg wchodzą następujące substancje pomocnicze:3
- Rdzeń tabletki:
- Skrobia kukurydziana żelowana – substancja wypełniająca i wiążąca, poprawiająca właściwości technologiczne masy tabletkowej
- Powidon – polimer syntetyczny poprawiający spoistość tabletki
- Celuloza mikrokrystaliczna ph 102 – substancja wypełniająca, nadająca odpowiednią strukturę i trwałość mechaniczną tabletce
- Kroskarmeloza sodowa – środek rozsadzający, przyspieszający rozpad tabletki w środowisku wodnym
- Magnezu stearynian – substancja poślizgowa zapobiegająca przywieraniu masy tabletkowej do narzędzi
- Otoczka tabletki:
- Hypromeloza – półsyntetyczna pochodna celulozy, tworząca powłokę
- Makrogol 6000 – polimer nadający elastyczność otoczce
- Tytanu dwutlenek – barwnik nadający białą barwę otoczce
Opakowanie i przechowywanie leku Taclar
Taclar 250 mg pakowany jest w blistry wykonane z folii PVC oranżowej i folii aluminiowej. Standardowe opakowanie zawiera 14 tabletek powlekanych, umieszczonych w tekturowym pudełku.4
Warunki przechowywania
Produkt leczniczy należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C. Okres ważności leku wynosi 2 lata od daty produkcji, która jest wyraźnie oznaczona na opakowaniu.5
Postępowanie z pozostałościami leku
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi postępowania z odpadami farmaceutycznymi. Nie są wymagane specjalne środki ostrożności przy usuwaniu preparatu.6
Niezgodności farmaceutyczne
Dla preparatu Taclar 250 mg w postaci tabletek powlekanych nie stwierdzono istotnych niezgodności farmaceutycznych, które wpływałyby na jakość, skuteczność lub bezpieczeństwo stosowania leku.7
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania