Wskazania do stosowania
Sytena 100 mg

Wskazania do stosowania leku Sytena

Sytena (zawierająca sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg) jest lekiem przeznaczonym do stosowania wyłącznie u pacjentów dorosłych z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii, gdy standardowe metody terapeutyczne są niewystarczające. Lek dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o różnych dawkach, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii.¹

Zastosowanie w monoterapii

Sytena może być stosowana jako monoterapia u pacjentów, u których kontrola glikemii za pomocą modyfikacji stylu życia (dieta i aktywność fizyczna) jest niewystarczająca, a stosowanie metforminy jest niewskazane z powodu:

• Przeciwwskazań do stosowania metforminy
• Nietolerancji metforminy manifestującej się działaniami niepożądanymi

²

Zastosowanie w dwulekowej terapii doustnej

Lek Sytena znajduje zastosowanie jako składnik terapii dwulekowej w skojarzeniu z:

Metforminą – gdy stosowanie samej metforminy w połączeniu z dietą i aktywnością fizyczną nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Skojarzenie sytagliptyny z metforminą może zwiększyć skuteczność leczenia poprzez odmienny mechanizm działania obu leków.³

Pochodną sulfonylomocznika – w sytuacjach, gdy maksymalna tolerowana dawka pochodnej sulfonylomocznika nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii, a metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana. To skojarzenie pozwala wykorzystać uzupełniające się mechanizmy działania obu leków.⁴

Agonistą receptora PPARγ (tiazolidynedionem) – gdy stosowanie agonisty PPARγ jest wskazane, a monoterapia tym lekiem wraz z modyfikacją stylu życia nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Połączenie to może być szczególnie korzystne ze względu na komplementarne mechanizmy działania.⁵

Zastosowanie w trzylekowej terapii doustnej

W przypadku niepowodzenia terapii dwulekowej, Sytena może być zastosowana w skojarzeniu z:

Pochodną sulfonylomocznika i metforminą – gdy dwulekowa terapia tymi preparatami razem z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Dodanie sytagliptyny do tego skojarzenia pozwala na wykorzystanie trzech różnych mechanizmów obniżania stężenia glukozy we krwi.⁶

Agonistą receptora PPARγ i metforminą – gdy ta dwulekowa terapia wraz z modyfikacją stylu życia nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii, a zastosowanie agonisty receptora PPARγ jest wskazane. Takie skojarzenie może być szczególnie korzystne dla pacjentów z insulinoopornością i dysfunkcją komórek beta trzustki.⁷

Skojarzenie z insuliną

Sytena może być również stosowana jako leczenie wspomagające w skojarzeniu z insuliną, z metforminą lub bez niej, w przypadkach gdy insulinoterapia w ustalonej dawce wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Takie skojarzenie może pomóc w intensyfikacji leczenia przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka hipoglikemii.⁸

Rodzaje terapii z zastosowaniem leku Sytena

Kiedy i w jakich warunkach zalecić pacjentowi stosowanie leku Sytena

Niepowodzenie modyfikacji stylu życia

Sytagliptynę należy rozważyć, gdy pacjent stosuje się do zaleceń dotyczących diety i aktywności fizycznej, a mimo to nie osiąga docelowych wartości glikemii. Podstawą leczenia cukrzycy typu 2 zawsze pozostaje odpowiednia dieta i regularna aktywność fizyczna, a farmakoterapia jest ich uzupełnieniem.⁹

Nietolerancja lub przeciwwskazania do metforminy

Sytena jest szczególnie przydatna u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować metforminy (leku pierwszego wyboru w terapii cukrzycy typu 2) z powodu:

• Zaburzeń czynności nerek (gdy eGFR uniemożliwia bezpieczne stosowanie metforminy)
• Nietolerancji przewodu pokarmowego (uporczywe nudności, biegunki, bóle brzucha wywołane przez metforminę)
• Innych przeciwwskazań do stosowania metforminy (np. kwasicy mleczanowej w wywiadzie)

¹⁰

Intensyfikacja terapii przy niedostatecznej kontroli glikemii

Sytena może być zalecana pacjentom, którzy pomimo stosowania pojedynczych leków przeciwcukrzycowych lub ich kombinacji nadal nie osiągają docelowych wartości glikemii. W takich przypadkach dodanie sytagliptyny może pomóc w intensyfikacji leczenia bez znacznego zwiększenia ryzyka hipoglikemii, co jest szczególnie istotne w przypadku pacjentów:

• Stosujących pochodne sulfonylomocznika w maksymalnych dawkach
• Przyjmujących insulinę, gdy zwiększanie jej dawki prowadzi do częstych hipoglikemii
• Z niedostateczną kontrolą glikemii pomimo terapii dwulekowej

¹¹

Wspomaganie insulinoterapii

Lek można polecić pacjentom stosującym insulinę, szczególnie gdy:

• Zwiększanie dawki insuliny nie prowadzi do poprawy kontroli glikemii
• Pacjent doświadcza epizodów hipoglikemii przy próbach intensyfikacji insulinoterapii
• Istnieje potrzeba zmniejszenia dawki insuliny przy zachowaniu kontroli glikemii

¹²

Zastosowanie u pacjentów wymagających specjalnej uwagi

Sytagliptyna może być rozważana u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem hipoglikemii, takich jak:

• Osoby w podeszłym wieku
• Pacjenci z upośledzoną funkcją nerek (z dostosowaniem dawki)
• Osoby z nieregularnym trybem życia lub posiłków
• Pacjenci z historią ciężkich hipoglikemii

Dodatkowo, lek może być korzystny dla pacjentów, u których istnieje potrzeba unikania przyrostu masy ciała, co często towarzyszy leczeniu niektórymi innymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. pochodnymi sulfonylomocznika, insuliną czy tiazolidynedionami).¹³