Właściwości farmakodynamiczne
Symamis 400 mg

Właściwości farmakodynamiczne leku Symamis (amisulpryd)

Symamis należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako leki przeciwpsychotyczne, podgrupa benzamidy, oznaczonej kodem ATC: N05AL05. Dostępny jest w postaci tabletek o zawartości substancji czynnej wynoszącej 50 mg, 100 mg, 200 mg lub 400 mg amisulprydu.¹

Selektywność receptorowa

Amisulpryd charakteryzuje się wysoką selektywnością receptorową, co odróżnia go od wielu innych leków przeciwpsychotycznych. U ludzi substancja ta wiąże się wybiórczo z receptorami dopaminergicznymi podtypu D2 i D3, do których wykazuje znaczne powinowactwo.²

Istotną cechą farmakodynamiczną amisulprydu jest brak powinowactwa do innych typów receptorów, co potencjalnie przekłada się na korzystny profil działań niepożądanych. Substancja nie wykazuje powinowactwa do receptorów dopaminergicznych podtypów D1, D4 i D5.³

Odróżnienie od innych leków przeciwpsychotycznych

W przeciwieństwie do klasycznych oraz atypowych neuroleptyków, amisulpryd charakteryzuje się brakiem powinowactwa do wielu receptorów często odpowiedzialnych za działania niepożądane. Nie wykazuje on powinowactwa do receptorów:⁴

• serotoninowych – odpowiedzialnych m.in. za zaburzenia nastroju
• α-adrenergicznych – związanych z regulacją ciśnienia krwi
• histaminergicznych H1 – których blokada wywołuje senność i przyrost masy ciała
• cholinergicznych – których blokada powoduje m.in. suchość w ustach i zaburzenia widzenia

Dodatkowo, amisulpryd nie wiąże się z receptorami sigma, co również wyróżnia go na tle innych leków przeciwpsychotycznych.⁵

Mechanizm działania w badaniach na zwierzętach

Badania na modelach zwierzęcych dostarczyły istotnych informacji na temat mechanizmu działania amisulprydu. Podawany w dużych dawkach wykazuje silniejszą blokadę postsynaptycznych receptorów D2 w strukturach układu limbicznego niż w prążkowiu, co może tłumaczyć jego aktywność przeciwpsychotyczną przy jednoczesnym niższym ryzyku pozapiramidowych działań niepożądanych.⁶

Amisulpryd wyróżnia się na tle klasycznych neuroleptyków tym, że nie powoduje katalepsji, a po wielokrotnym podaniu nie rozwija się nadwrażliwość receptorów dopaminergicznych D2. Te właściwości mogą przekładać się na mniejsze ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych podczas terapii.⁷

Zróżnicowane działanie zależne od dawki

Szczególną cechą farmakodynamiczną amisulprydu jest jego dwufazowy mechanizm działania zależny od zastosowanej dawki:

• Małe dawki: preferencyjnie blokują presynaptyczne receptory D2 i D3, co prowadzi do zwiększonego uwalniania dopaminy i zjawiska „odhamowania”. Ten mechanizm może być odpowiedzialny za skuteczność amisulprydu w leczeniu objawów negatywnych schizofrenii.⁸
• Większe dawki: blokują postsynaptyczne receptory dopaminergiczne, co przyczynia się do działania przeciwpsychotycznego, skutecznego w zwalczaniu objawów pozytywnych schizofrenii.⁹

Znaczenie właściwości farmakodynamicznych w praktyce klinicznej

Nietypowe właściwości farmakologiczne amisulprydu przekładają się na jego unikalne miejsce wśród leków przeciwpsychotycznych. Wysoka selektywność receptorowa oraz zróżnicowany mechanizm działania zależny od dawki pozwalają na zastosowanie tego leku zarówno w leczeniu objawów pozytywnych (przy większych dawkach), jak i negatywnych (przy mniejszych dawkach) schizofrenii.¹⁰

Profil receptorowy amisulprydu, charakteryzujący się brakiem powinowactwa do receptorów serotoninowych, α-adrenergicznych, histaminergicznych i cholinergicznych, może potencjalnie przekładać się na mniejsze ryzyko wystąpienia niektórych działań niepożądanych typowych dla innych leków przeciwpsychotycznych, takich jak sedacja, przyrost masy ciała, hipotensja ortostatyczna czy objawy antycholinergiczne.¹¹