Właściwości farmakodynamiczne leku Stymen

Stymen, zawierający jako substancję czynną prasteron (dehydroepiandrosteron, DHEA) w dawce 10 mg, należy do grupy farmakoterapeutycznej androgenów. Pomimo przynależności do tej grupy, substancja nie posiada przypisanego kodu ATC według klasyfikacji WHO. ¹

Charakterystyka biochemiczna DHEA

Prasteron jest syntetycznym odpowiednikiem hormonu steroidowego naturalnie produkowanego w organizmie. W warunkach fizjologicznych DHEA wytwarzany jest głównie przez nadnercza (około 90%), a pozostałe 10% produkcji pochodzi z gonad. Dehydroepiandrosteron występuje w osoczu krwi, gdzie średnie stężenie u mężczyzn waha się w przedziale od 7 do 31 nmol/l. Charakterystyczną cechą DHEA jest znaczna zmienność dobowa jego stężenia, sięgająca nawet 50-70%, przy czym najniższe wartości obserwuje się w godzinach popołudniowych. ²

Zmienność stężenia DHEA zależna od wieku

Stężenie DHEA w organizmie podlega dynamicznym zmianom w trakcie życia człowieka. Najwyższe wartości odnotowuje się u mężczyzn między 20. a 30. rokiem życia. Po przekroczeniu wieku 30 lat następuje progresywny, znaczący spadek stężenia tego hormonu. Ta fizjologiczna redukcja poziomów DHEA związana jest z procesami starzenia się organizmu. ³

Mechanizm działania DHEA

Działanie pasteronu zachodzi zarówno bezpośrednio, jak i po transformacji metabolicznej w organizmie. Mechanizm działania obejmuje głównie oddziaływanie poprzez receptory androgenowe i estrogenowe. Należy podkreślić, że suplementacja DHEA nie powoduje zahamowania endogennego wydzielania tego hormonu, co jest istotnym aspektem farmakodynamicznym preparatu Stymen. ⁴

Efekty działania farmakodynamicznego

Działanie anaboliczne

Prasteron wykazuje istotne działanie anaboliczne, które polega na stymulacji syntezy białek z aminokwasów, szczególnie w tkance mięśniowej. Efektem tego procesu jest zwiększenie masy białkowej mięśni. Dodatkowo, DHEA przyczynia się do wzmocnienia macierzy białkowej tkanki kostnej. W obrębie układu szkieletowego substancja wpływa na prawidłowy wzrost kości na długość oraz zapewnia właściwą mineralizację tkanki kostnej. ⁵

Działanie androgenne

Aktywność androgenna pasteronu wynika z jego obwodowej transformacji metabolicznej. W pierwszym etapie DHEA ulega przemianie do androstendionu, a następnie do testosteronu. Ta kaskada przemian zapewnia efekt androgennych hormonu w organizmie. ⁶

Rola prekursora estrogenów

DHEA pełni również funkcję istotnego substratu do pozanadnerczowej syntezy estrogenów. Proces ten zachodzi w wielu tkankach organizmu, w tym szczególnie w:

• podskórnej tkance tłuszczowej
• tkance tłuszczowej gruczołów sutkowych
• mieszkach włosowych
• innych licznych tkankach

⁷

Zastosowania kliniczne i wspomagające

Przeciwdziałanie procesom starzenia się

Podawanie DHEA może korzystnie oddziaływać na procesy starzenia się organizmu. Efekty takie obejmują pozytywny wpływ na:

• psychikę i funkcje poznawcze
• zdolność do aktywności seksualnej
• funkcjonowanie układu immunologicznego
• układ kostno-mięśniowy

⁸

Dodatkowe zastosowania wspomagające

Wspomagające działanie DHEA wykazano w szeregu innych zaburzeń i stanów klinicznych, co potwierdza wszechstronne właściwości farmakodynamiczne pasteronu:

• Andropauza u mężczyzn – DHEA łagodzi objawy związane z męskim klimakterium
• Spadek sprawności fizycznej i psychicznej, szczególnie istotny u pacjentów w podeszłym wieku
• Zaburzenia nastroju, w tym stany depresyjne, zaburzenia snu, spadek napędu psychomotorycznego
• Dysfunkcje seksualne, takie jak zaburzenia erekcji i obniżenie aktywności płciowej
• Otyłość – DHEA może wspomagać procesy metaboliczne
• Zmniejszona wrażliwość tkanek na insulinę – wspomaganie regulacji gospodarki węglowodanowej
• Zaburzenia układu krążenia
• Osłabiona odporność organizmu – wpływ immunomodulujący
• Niewydolność kory nadnerczy (zarówno pierwotna, jak i wtórna)

⁹