Właściwości farmakokinetyczne olopatadyny – charakterystyka ogólna

Olopatadyna zawarta w produkcie leczniczym Starazolin Alergia (1 mg/ml, krople do oczu, roztwór) podlega procesom farmakokinetycznym typowym dla leków podawanych miejscowo do oka. Substancja czynna charakteryzuje się specyficznymi właściwościami dotyczącymi wchłaniania, dystrybucji oraz eliminacji, które wpływają na jej efektywność terapeutyczną i profil bezpieczeństwa.¹

Wchłanianie olopatadyny

Olopatadyna po miejscowym podaniu do oka charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym. Stężenia substancji czynnej występujące w osoczu po aplikacji kropli do oczu mieszczą się w zakresie od wartości poniżej granicy oznaczalności (mniej niż 0,5 ng/ml) do maksymalnie 1,3 ng/ml. Istotne jest, że uzyskane tą drogą stężenia osoczowe są od 50 do 200 razy mniejsze od stężeń, które osiągane są po podaniu dobrze tolerowanych dawek doustnych tego samego związku.²

Eliminacja olopatadyny

Informacje dotyczące eliminacji olopatadyny uzyskano głównie na podstawie badań farmakokinetycznych prowadzonych po podawaniu doustnym substancji czynnej. Na podstawie tych badań ustalono, że okres półtrwania olopatadyny w osoczu wynosi w przybliżeniu od 8 do 12 godzin.³

Drogi eliminacji i metabolity

Eliminacja olopatadyny odbywa się głównie poprzez wydzielanie nerkowe. Około 60-70% podanej dawki wydala się z moczem w postaci niezmienionej. W moczu wykryto również obecność dwóch metabolitów olopatadyny występujących w małych stężeniach:

• Mono-demetyloolopatadyna – metabolit powstający w wyniku reakcji demetylacji
• N-tlenek olopatadyny – metabolit powstający w wyniku utleniania

Oba metabolity występują w niewielkich ilościach, co potwierdza, że olopatadyna jest wydalana głównie w formie niezmienionej.⁴

Wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę olopatadyny

Ze względu na fakt, że olopatadyna wydala się przez nerki głównie w postaci niezmienionej, zaburzenie czynności nerek ma istotny wpływ na jej farmakokinetykę. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (średni klirens kreatyniny 13,0 ml/min) obserwuje się 2,3-krotne zwiększenie stężeń maksymalnych olopatadyny w osoczu w porównaniu ze zdrowymi dorosłymi.⁵

Wpływ hemodializy na stężenie olopatadyny

Istotne informacje dotyczące eliminacji olopatadyny przyniosły badania nad wpływem hemodializy na farmakokinetykę leku. Po doustnym podaniu dawki 10 mg olopatadyny pacjentom poddawanym hemodializie (nie wydalającym moczu), stężenia substancji czynnej w osoczu były znacząco mniejsze w dniu wykonywania hemodializy niż w dniach, w których nie przeprowadzano tego zabiegu. Obserwacja ta sugeruje, że olopatadyna może być efektywnie usuwana z organizmu poprzez hemodializę.⁶

Wpływ wieku na farmakokinetykę olopatadyny

Badania porównawcze farmakokinetyki olopatadyny podawanej doustnie w dawce 10 mg przeprowadzone u młodych ochotników (średnia wieku 21 lat) i ochotników w wieku podeszłym (średnia wieku 74 lata) nie wykazały żadnych znaczących różnic w następujących parametrach:

• Stężeniach w osoczu (AUC)
• Wiązaniu z białkami osocza
• Wydalaniu niezmienionego leku i jego metabolitów z moczem

Wyniki te sugerują, że wiek nie ma istotnego wpływu na farmakokinetykę olopatadyny.⁷

Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę olopatadyny

Metabolizm wątrobowy ma stosunkowo niewielkie znaczenie dla eliminacji olopatadyny. Z tego powodu u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby zmiana dawkowania olopatadyny nie wydaje się konieczna. Ta właściwość farmakokinetyczna odróżnia olopatadynę od wielu innych leków, które są metabolizowane głównie w wątrobie i wymagają modyfikacji dawkowania u pacjentów z chorobami wątroby.⁸

Modyfikacja dawkowania u szczególnych grup pacjentów

Na podstawie danych farmakokinetycznych dotyczących olopatadyny, mimo obserwowanych zmian w farmakokinetyce u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, nie wydaje się konieczna modyfikacja dawkowania u pacjentów:

• W podeszłym wieku
• Z zaburzoną czynnością nerek

Uzasadnieniem braku konieczności modyfikacji dawkowania jest fakt, że stężenia olopatadyny w osoczu po miejscowym podaniu do oka są 50 do 200 razy mniejsze niż po podaniu dobrze tolerowanych dawek doustnych.⁹

Zestawienie kluczowych parametrów farmakokinetycznych olopatadyny