Właściwości farmakokinetyczne
Scaldex
Scaldex to maść zawierająca nalewkę z kwiatów nagietka, wyciąg z propolisu, bacytracynę oraz syntetyczną witaminę A. Bacytracyna charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z eliminacją głównie przez kał (95%) i mocz (≤3%). Po podaniu domięśniowym osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 2 godzinach, z okresem półtrwania 1,3 godziny i stałą eliminacji kel = 0,5331 h, eliminowana głównie przez nerki. Brak jest danych farmakokinetycznych dla nalewki z nagietka i wyciągu z propolisu. Witamina A, w formie retinolu i estrów, jest wchłaniana w przewodzie pokarmowym, magazynowana w 90% w wątrobie, a jej metabolizm obejmuje sprzęganie z kwasem glukuronowym i utlenianie do retinalu i kwasu retinojowego, wydalanych z moczem i kałem. Wchłanianie witaminy A może być upośledzone w chorobach wątroby, trzustki, zaburzeniach wchłaniania tłuszczów oraz stanach zapalnych przewodu pokarmowego.
Właściwości farmakokinetyczne leku Scaldex
Scaldex to produkt leczniczy w postaci maści o składzie zawierającym nalewkę z kwiatów nagietka (Calendula officinalis L. flos), wyciąg z propolisu, bacytracynę oraz witaminę A syntetyczną. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych poszczególnych składników aktywnych preparatu.1
Bacytracyna – właściwości farmakokinetyczne
Bacytracyna charakteryzuje się znikomym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, co skutkuje brakiem znaczącej dystrybucji do organów i tkanek. Badania na zwierzętach (szczury, kurczaki, świnki) wykazały, że 95% dawki doustnej jest wydalane z kałem, a jedynie 3% lub mniej z moczem.2
Po podaniu domięśniowym bacytracyna ulega resorpcji i osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 2 godzinach. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki w drodze filtracji kłębuszkowej. W procesie metabolizmu bacytracyna zostaje przekształcona do aminokwasów i małych peptydów, z dezamidobacytracyną jako głównym nieaktywnym metabolitem.3
W kale zidentyfikowano główne metabolity bacytracyny, do których należą: bacytracyna A, B1, B2, F, dezamidobacytracyna oraz peptydy. Natomiast w moczu i żółci występują wyłącznie produkty rozkładu hydrolitycznego w postaci di- i tripeptydów.4
Parametry farmakokinetyczne bacytracyny wyliczane są zgodnie z kinetyką reakcji pierwszego rzędu. Stała eliminacji (kel) bacytracyny wynosi 0,5331 h-1, natomiast biologiczny okres półtrwania (t1/2) to 1,3 godziny. Wartości te zostały obliczone na podstawie danych literaturowych z wykorzystaniem równań:
- kel = (ln Cp1 – ln Cp2)/(t2 – t1)
- t1/2 = 0,693/kel
gdzie: ln Cp1, ln Cp2 – dwa stężenia leku na jednowykładniczej części krzywej, t1, t2 – czas odpowiadający ln Cp1, ln Cp25
| ln Cp | t [h] |
|---|---|
| 6,2146 | 0 |
| 5,6815 | 1 |
| 5,1484 | 2 |
| 4,6153 | 3 |
| 4,0822 | 4 |
| 3,5491 | 5 |
| 3,0160 | 6 |
| 2,4829 | 7 |
| 1,9498 | 8 |
| 1,4167 | 9 |
| 0,8836 | 10 |
| 0,3505 | 11 |
| -0,1826 | 12 |
Nalewka z nagietka – właściwości farmakokinetyczne
W odniesieniu do nalewki z kwiatów nagietka lekarskiego nie są dostępne dane literaturowe dotyczące absorpcji, dystrybucji, metabolizmu i wydalania. Brak szczegółowych informacji na temat właściwości farmakokinetycznych tego składnika.6
Wyciąg z propolisu – właściwości farmakokinetyczne
Podobnie jak w przypadku nalewki z nagietka, dla wyciągu z propolisu nie są dostępne dane literaturowe odnoszące się do jego właściwości farmakokinetycznych.7
Witamina A – właściwości farmakokinetyczne
Witamina A występuje zazwyczaj jako mieszanina retinolu i jego estrów z kwasami tłuszczowymi. W przewodzie pokarmowym estry te ulegają hydrolizie pod wpływem enzymów trzustkowych. Uwolniony retinol jest łatwo wchłaniany i w 90% magazynowany w wątrobie.8
Proces wchłaniania witaminy A może być upośledzony w różnych stanach patologicznych, takich jak:
- zaburzona czynność wątroby
- zaburzona czynność trzustki
- upośledzenie wchłaniania tłuszczów
- niska podaż białka
- choroby pasożytnicze przewodu pokarmowego
- choroby zapalne przewodu pokarmowego9
Retinol uwalniany z wątroby wiąże się ze specyficzną α-globuliną w krwi. Zasoby wątrobowe retinolu mogą pokryć zapotrzebowanie organizmu przez kilka miesięcy. W procesie metabolizmu, poza wątrobą, retinol ulega sprzężeniu z kwasem glukuronowym, a następnie utlenieniu do retinalu i kwasu retinojowego, które są wydalane z moczem i kałem.10
Z punktu widzenia transportu transplacentarnego, retinol słabo przenika przez barierę łożyskową, natomiast jest obecny w mleku matki.11
Wiązanie z białkami oraz badania farmakologiczne
Przeprowadzono szereg badań farmakologicznych, cytomorfologicznych i histoenzymatycznych preparatu Scaldex oraz oceniono jego wpływ na proces gojenia ran oparzeniowych. Badania wykonano na białych szczurach szczepu Wistar oraz białych świnkach morskich, którym podawano preparat w postaci aplikacji naskórnych.12
Wyniki badań dowodzą, że preparat Scaldex oraz jego podłoże:
- nie wykazują działania pierwotnie drażniącego
- nie wykazują działania toksykodermalnego
- nie wywołują odczynu immunologicznego o charakterze nadwrażliwości typu kontaktowego (późnego) u świnek morskich13
- nie wywołują niekorzystnych odchyleń morfologicznych oraz enzymatycznych w skórze w miejscu oparzenia14
Rana oparzeniowa leczona preparatem Scaldex charakteryzuje się korzystnym nasileniem aktywności enzymów metabolicznych, szczególnie NADHD (dehydrogenazy dinukleotydu nikotynoamidoadeninowego) i OCC (oksydazy cytochromowej C) oraz znaczącym przyspieszeniem procesów gojenia i regeneracji.15
Efekty lecznicze są najbardziej widoczne w 21 dniu terapii i obejmują:
- Całkowitą regenerację naskórka (jedynie w niewielkich obszarach centralnych naskórek występuje w formie niedojrzałej)
- Przekształcanie fibroblastów w fibrocyty skóry właściwej
- Formowanie młodej skóry właściwej w głębszych warstwach
- Widoczną ciągłość warstwy mięśniowej podskórnej16
Preparat Scaldex indukuje wysoką zawartość RNA w komórkach naskórka na brzegach rany oraz w proliferującym naskórku regenerującym, co świadczy o nasileniu biosyntezy nukleotydów i białek, które są niezbędne w procesach reparacyjnych.17
Zarówno po 7, jak i po 21 dniach aplikacji naskórnej na ranę oparzeniową, Scaldex stymuluje proces angiogenezy (tworzenia nowych naczyń włosowatych), które powstają równolegle z ziarniną. Proces ten sprzyja przyspieszonemu i prawidłowemu gojeniu się rany.18
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania – Scaldex
- Działania niepożądane – Scaldex
- Interakcje leku – Scaldex
- Profil bezpieczeństwa leku – Scaldex
- Przeciwwskazania – Scaldex
- Przedawkowanie – Scaldex
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scaldex
- Skład i postać leku – Scaldex
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne – Scaldex
- Właściwości farmakokinetyczne – Scaldex
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Scaldex
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Scaldex
- Wskazania do stosowania – Scaldex