Przedawkowanie
Salofalk 1 g 1000 mg

Przedawkowanie mesalazyny, substancji czynnej czopków Salofalk 1 g, jest rzadkie i najczęściej związane z zamierzonym spożyciem w celach samobójczych. Dane kliniczne nie wykazują specyficznej toksyczności wobec wątroby i nerek nawet przy znacznym przekroczeniu dawek terapeutycznych. Objawy przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), ośrodkowego układu nerwowego (ból głowy, zawroty, dezorientacja), układu krążenia (tachykardia, hipotensja) oraz rzadko układu oddechowego (duszność). Zaburzenia wodno-elektrolitowe, takie jak odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe, mogą wystąpić przy nasilonych objawach ze strony przewodu pokarmowego. Nie określono jednoznacznej dawki progowej wywołującej objawy, co podkreśla indywidualną wrażliwość pacjentów.

Przedawkowanie mesalazyny w preparacie Salofalk 1 g

Przedawkowanie mesalazyny, substancji czynnej zawartej w czopkach Salofalk 1 g, wymaga szczególnej uwagi lekarza prowadzącego terapię. Z dostępnych danych klinicznych wynika, że przypadki przedawkowania mesalazyny odnotowywane są rzadko i dotyczą głównie sytuacji zamierzonego przedawkowania w celach samobójczych przy zastosowaniu wysokich dawek substancji czynnej. 1

Toksyczność mesalazyny przy przedawkowaniu

Na podstawie obserwacji klinicznych dotyczących przedawkowania mesalazyny nie wykazano specyficznej toksyczności skierowanej na wątrobę lub nerki. Dostępne dane nie wskazują na istotne uszkodzenia tych narządów nawet przy znacznym przekroczeniu zalecanych dawek terapeutycznych. 2

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W sytuacji przedawkowania mesalazyny w postaci czopków Salofalk 1 g nie istnieje specyficzna odtrutka, która mogłaby zneutralizować działanie substancji czynnej. Leczenie pacjenta po przedawkowaniu powinno być ukierunkowane na łagodzenie objawów klinicznych i wspomaganie podstawowych funkcji życiowych. 3

Objawy przedawkowania mesalazyny

Mimo że dane kliniczne dotyczące przedawkowania mesalazyny są ograniczone, lekarz powinien monitorować pacjenta pod kątem potencjalnych objawów toksyczności. Poniższa tabela przedstawia możliwe objawy przedawkowania, które mogą wystąpić u pacjenta, bazując na profilu bezpieczeństwa mesalazyny. 4

Objawy przedawkowania Opis kliniczny Dawka potencjalnie wywołująca objawy
Objawy ze strony układu pokarmowego Nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka Brak określonej dawki progowej (zależne od indywidualnej wrażliwości pacjenta)
Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego Ból głowy, zawroty głowy, dezorientacja Brak określonej dawki progowej
Objawy ze strony układu krążenia Tachykardia, hipotensja (przy znacznym przedawkowaniu) Brak określonej dawki progowej
Objawy ze strony układu oddechowego Duszność (rzadko) Brak określonej dawki progowej
Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej Odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe (przy nasilonych objawach ze strony przewodu pokarmowego) Brak określonej dawki progowej

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

W przypadku podejrzenia przedawkowania mesalazyny zaleca się monitorowanie funkcji życiowych pacjenta oraz parametrów laboratoryjnych oceniających funkcję:

  • Nerek – stężenie kreatyniny, mocznika, elektrolitów, analiza moczu
  • Wątroby – enzymy wątrobowe (ALT, AST, GGTP, bilirubina)
  • Układu krwiotwórczego – morfologia krwi z rozmazem

5

Leczenie przedawkowania

Leczenie pacjenta po przedawkowaniu mesalazyny powinno obejmować postępowanie objawowe i wspomagające:

  1. Zapewnienie podstawowych funkcji życiowych
  2. Wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych (jeśli występują)
  3. Monitorowanie funkcji nerek i wątroby
  4. W przypadku znacznego przedawkowania rozważenie płukania żołądka i/lub podania węgla aktywowanego (przy podaniu doustnym)

6

Ze względu na ograniczone dane dotyczące przedawkowania mesalazyny w postaci czopków, zarówno objawy jak i postępowanie powinny być zindywidualizowane i dostosowane do stanu klinicznego pacjenta. 7

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl