Wskazania do stosowania leku Rivaroxaban Medreg

Rivaroxaban Medreg w dawce 20 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w dwóch głównych obszarach terapeutycznych: profilaktyce powikłań zakrzepowo-zatorowych w migotaniu przedsionków oraz w leczeniu i profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.¹

Profilaktyka powikłań zakrzepowo-zatorowych w migotaniu przedsionków

Rivaroxaban Medreg w dawce 20 mg jest wskazany w profilaktyce udaru mózgu i zatorowości obwodowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków. Lek należy stosować u pacjentów, u których występuje co najmniej jeden z poniższych czynników ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych:²

• Zastoinowa niewydolność serca – stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu, co zwiększa ryzyko tworzenia skrzeplin
• Nadciśnienie tętnicze – przewlekle podwyższone ciśnienie tętnicze krwi, które uszkadza naczynia krwionośne i sprzyja powstawaniu zakrzepów
• Wiek ≥ 75 lat – zaawansowany wiek jest niezależnym czynnikiem ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych
• Cukrzyca – choroba metaboliczna powodująca uszkodzenie naczyń i zwiększająca tendencję do zakrzepicy
• Przebyty udar mózgu – pacjenci, którzy przebyli już udar, są w grupie wysokiego ryzyka ponownego incydentu
• Przemijający napad niedokrwienny (TIA) – tzw. mini-udar, ostrzegawczy sygnał zwiększonego ryzyka wystąpienia pełnoobjawowego udaru mózgu

Leczenie i profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

Rivaroxaban Medreg w dawce 20 mg jest również wskazany w leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP). Po skutecznym leczeniu ostrej fazy ZŻG lub ZP, lek stosuje się w profilaktyce nawrotów tych stanów.³

W kontekście stosowania rywaroksabanu w leczeniu zatorowości płucnej należy zwrócić szczególną uwagę na stan hemodynamiczny pacjenta. W przypadku pacjentów z hemodynamicznie niestabilną ZP konieczna jest szczególna ostrożność i indywidualna ocena korzyści oraz ryzyka terapii, zgodnie z informacjami zawartymi w pełnej charakterystyce produktu leczniczego.⁴

Kiedy i w jakich warunkach zalecać lek Rivaroxaban Medreg

Charakterystyka pacjenta kwalifikującego się do leczenia

Rivaroxaban Medreg 20 mg należy przepisywać dorosłym pacjentom w następujących sytuacjach klinicznych:

1. Dorosłym pacjentom z niezastawkowym migotaniem przedsionków, u których występuje co najmniej jeden z wymienionych czynników ryzyka zdarzeń zakrzepowo-zatorowych. Szczególnie istotne jest wdrożenie leczenia u pacjentów z wysokim ryzykiem udaru mózgu ocenianym za pomocą skali CHA₂DS₂-VASc.
2. Dorosłym pacjentom z ostrą zakrzepicą żył głębokich jako leczenie aktywnej fazy choroby oraz jako przedłużona profilaktyka nawrotu.
3. Dorosłym pacjentom z zatorowością płucną jako leczenie ostrej fazy oraz jako kontynuacja leczenia w celu zapobiegania nawrotom zatorowości, po dokładnej ocenie stanu hemodynamicznego pacjenta.

Szczególne grupy pacjentów

Przepisując Rivaroxaban Medreg w dawce 20 mg, należy zwrócić szczególną uwagę na:

• Pacjentów w podeszłym wieku (≥ 75 lat) – stanowią oni grupę wysokiego ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych w migotaniu przedsionków, ale jednocześnie mają zwiększone ryzyko krwawień.
• Pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną – wymagają szczególnej oceny korzyści i ryzyka stosowania rywaroksabanu, a w niektórych przypadkach mogą wymagać alternatywnego leczenia przeciwzakrzepowego z możliwością szybkiego odwrócenia działania (np. heparyna niefrakcjonowana).
• Pacjentów z zaburzeniami czynności nerek – może być konieczne dostosowanie dawki zgodnie z indywidualną oceną czynności nerek.

Rivaroxaban Medreg 20 mg w postaci pomarańczowych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych o średnicy około 7 mm, z oznaczeniem „20″ na jednej stronie, zawiera 20 mg substancji czynnej – rywaroksabanu, który jest bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa w kaskadzie krzepnięcia.⁵

Podczas kwalifikacji pacjenta do leczenia należy uwzględnić, że każda tabletka zawiera 57 mg laktozy i 0,720 mg żółcieni pomarańczowej FCF (E 110), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, a także u osób z nadwrażliwością na barwniki azowe.⁶