Właściwości farmakodynamiczne
Propranolol Accord 40 mg
Propranolol, będący niewybiórczym beta-adrenolitykiem (kod ATC: C07AA05), działa jako kompetycyjny antagonista receptorów beta1- i beta2-adrenergicznych, bez właściwości agonistycznych. Jego działanie inotropowe ujemne wymaga ostrożności u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca. Farmakodynamicznie propranolol stabilizuje błony komórkowe przy stężeniach 1-3 mg/l, choć takie poziomy są rzadko osiągane przy standardowej terapii doustnej. W badaniach klinicznych wykazano charakterystyczne przesunięcie w prawo krzywej odpowiedzi na beta-adrenomimetyki, potwierdzające mechanizm kompetycyjnego antagonizmu receptorowego.
- dławica piersiowa
- drżenie samoistne
- guz chromochłonny nadnerczy
- kardiomiopatia przerostowa zawężająca
- komorowe zaburzenia rytmu serca
- migrena
- nadciśnienie tętnicze
- nadczynność tarczycy
- nadkomorowe zaburzenia rytmu serca
- profilaktyka krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego
- profilaktyka ponownego zawału serca
- tyreotoksykoza
Właściwości farmakodynamiczne propranololu
Propranolol, występujący w postaci chlorowodorku, jest przedstawicielem grupy niewybiórczych beta-adrenolityków (kod ATC: C07A A05), charakteryzujący się działaniem farmakodynamicznym ukierunkowanym na blokadę receptorów adrenergicznych1. Lek ten jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o zawartości substancji czynnej wynoszącej 10 mg lub 40 mg2.
Mechanizm działania
Propranolol działa jako kompetycyjny antagonista zarówno receptorów beta1-, jak i beta2-adrenergicznych, co wskazuje na jego niewybiórczy charakter działania w obrębie układu adrenergicznego3. Substancja ta nie wykazuje właściwości agonistycznych w stosunku do receptorów beta, co oznacza, że nie stymuluje tych receptorów, a jedynie je blokuje4.
Istotną cechą farmakodynamiczną propranololu jest jego zdolność do stabilizacji błon komórkowych, która występuje przy stężeniach od 1 do 3 mg/l. Należy jednak zaznaczyć, że takie stężenia są rzadko osiągane podczas standardowego podawania doustnego5.
Badania farmakodynamiczne
Kompetycyjny antagonizm propranololu wobec receptorów beta-adrenergicznych został udowodniony w badaniach klinicznych na ludziach. Wykazano to poprzez charakterystyczne, równoległe przesunięcie w prawo krzywej zależności częstości akcji serca od dawki dla beta-adrenomimetyku, jakim jest na przykład izoprenalina6. Ten efekt farmakodynamiczny jest typowy dla konkurencyjnego antagonizmu receptorowego.
Działanie inotropowe
Podobnie jak inne leki z grupy beta-adrenolityków, propranolol wykazuje działanie inotropowe ujemne, co oznacza zmniejszenie siły skurczu mięśnia sercowego. Z tego względu lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca7. To działanie farmakodynamiczne ma istotne znaczenie kliniczne i wymaga szczególnej uwagi przy kwalifikacji pacjentów do terapii propranololem.
Stereoizomeria propranololu
Z punktu widzenia struktury chemicznej propranolol występuje jako mieszanina racemiczna, składająca się z dwóch stereoizomerów. Postacią aktywną farmakologicznie jest izomer S (-) propranololu8. Warto odnotować, że izomer R (+) propranololu wykazuje dodatkowe właściwości, takie jak hamowanie konwersji tyroksyny do trijodotyroniny. Mimo to, jest mało prawdopodobne, aby te dodatkowe właściwości izomeru R (+) skutkowały innymi działaniami terapeutycznymi w porównaniu z mieszaniną racemiczną9.
Różnice etniczne w odpowiedzi na propranolol
Badania farmakodynamiczne wykazały, że propranolol jest skuteczny i dobrze tolerowany w większości populacji etnicznych. Należy jednak zaznaczyć, że u pacjentów rasy czarnej może występować słabsza reakcja na lek10. Ta obserwacja ma znaczenie kliniczne i może wymagać dostosowania dawkowania lub rozważenia alternatywnych metod terapeutycznych u pacjentów z tej grupy etnicznej.
Postać farmaceutyczna propranololu
Propranolol Accord jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dwóch mocach: 10 mg i 40 mg. Tabletki 10 mg są białe lub białawe, okrągłe, obustronnie wypukłe z nadrukowanym oznakowaniem „AI” po jednej stronie i linią podziału po drugiej, o średnicy 5,5 mm11. Tabletki 40 mg mają podobne cechy fizyczne – są białe lub białawe, okrągłe, obustronnie wypukłe, ale posiadają oznakowanie „AL” po jednej stronie i linię podziału po drugiej, ich średnica wynosi 9,0 mm12. Należy podkreślić, że linia podziału na tabletkach ułatwia jedynie rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podzielenie na równe dawki13.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania