Dawkowanie i sposób podawania
Polfenon 150 mg

Produkt leczniczy Polfenon, zawierający propafenon chlorowodorek w dawkach 150 mg i 300 mg, jest wskazany do leczenia tachyarytmii komorowych i powinien być stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych. Dawkowanie dobowe u dorosłych o masie około 70 kg wynosi od 450 do 600 mg, podawane w 2-3 dawkach podzielonych, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 900 mg pod ścisłą kontrolą kardiologiczną. U pacjentów z mniejszą masą ciała, w podeszłym wieku, z istotnymi zaburzeniami czynności lewej komory (EF <35%) lub uszkodzeniem mięśnia sercowego dawki należy indywidualizować, rozpoczynając od niskich dawek i zwiększając je ostrożnie, z zachowaniem odpowiednich odstępów czasowych (3-4 dni lub 5-8 dni w zależności od grupy). U pacjentów z niewydolnością nerek i/lub wątroby konieczne jest monitorowanie stężenia propafenonu w osoczu oraz zapisu EKG ze szczególnym uwzględnieniem szerokości zespołu QRS i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego.

Pobierz ChPL PDF Polfenon – Tabletki powlekane – 150 mg
  1. Dawkowanie i sposób podawania leku Polfenon
    1. Ogólne zalecenia dotyczące podawania
    2. Dawkowanie u dorosłych
    3. Dawkowanie u dzieci i młodzieży
    4. Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
    5. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby
  2. Tabela dawkowania leku Polfenon
    1. Monitorowanie pacjentów podczas terapii
    2. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolfa-Parkinsona-White'a
  2. częstoskurcz węzłowy
  3. napadowe migotanie przedsionków
  4. tachyarytmia komorowa
  5. tachyarytmia nadkomorowa
Substancja czynna
  1. propafenon chlorowodorek
Kategoria leku
  1. leki przeciwarytmiczne

Dawkowanie i sposób podawania leku Polfenon

Produkt leczniczy Polfenon dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dwóch mocach: 150 mg oraz 300 mg propafenonu chlorowodorku. Poniższe informacje dotyczą prawidłowego dawkowania i sposobu podawania leku, które należy uwzględnić podczas planowania terapii i wywiadu medycznego z pacjentem.1

Ogólne zalecenia dotyczące podawania

Leczenie tachyarytmii komorowych przy użyciu preparatu Polfenon powinno być prowadzone wyłącznie w warunkach szpitalnych. Lek należy podawać po posiłku, popijając niewielką ilością płynu. Dawkowanie powinno być ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od jego potrzeb klinicznych i odpowiedzi terapeutycznej. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki leku.2

Dawkowanie u dorosłych

W okresie ustalania dawki oraz w leczeniu podtrzymującym u pacjentów o masie ciała około 70 kg, zalecana dawka dobowa propafenonu chlorowodorku wynosi od 450 do 600 mg. Dawkę tę należy podawać w 2 lub 3 dawkach podzielonych w ciągu doby. W niektórych przypadkach klinicznych może być konieczne zwiększenie dobowej dawki propafenonu chlorowodorku, jednak zmiany te nie powinny być dokonywane częściej niż co 3-4 dni. Maksymalna dawka dobowa może wynosić do 900 mg, pod warunkiem zapewnienia ścisłej kontroli kardiologicznej pacjenta. U pacjentów z mniejszą masą ciała należy stosować odpowiednio zmniejszone dawki dobowe.3

W przypadku wystąpienia znacznego poszerzenia zespołu QRS lub bloku przedsionkowo-komorowego II° lub III° należy rozważyć zmniejszenie dawki leku. Indywidualną dawkę podtrzymującą należy ustalać pod kontrolą kardiologiczną, która powinna obejmować monitorowanie zapisu EKG oraz wielokrotny pomiar ciśnienia tętniczego krwi w fazie ustalania dawki.4

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania preparatu Polfenon u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie zostały ustalone. Ze względu na dostępne moce (150 mg i 300 mg), produktu nie należy stosować w populacji pediatrycznej.5

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z istotnymi zaburzeniami czynności lewej komory (frakcja wyrzutowa <35%) lub z uszkodzeniem mięśnia sercowego leczenie należy rozpocząć od małych dawek. Dawkę należy zwiększać ze szczególną ostrożnością, stopniowo i o małe ilości. Te same zasady dotyczą również leczenia podtrzymującego. Ewentualne zwiększenie dawki, jeśli jest to klinicznie uzasadnione, można przeprowadzić nie wcześniej niż po 5-8 dniach od rozpoczęcia terapii.6

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby

U pacjentów z niewydolnością nerek i/lub wątroby po podaniu standardowych dawek leczniczych może dojść do kumulacji leku w organizmie. W tej grupie pacjentów indywidualne ustalanie dawki propafenonu chlorowodorku wymaga ścisłej kontroli zapisu EKG oraz monitorowania stężenia propafenonu w osoczu.7

Tabela dawkowania leku Polfenon

Grupa pacjentów Dawka początkowa Zalecana dawka dobowa Dawkowanie Maksymalna dawka dobowa Uwagi dotyczące modyfikacji dawki
Dorośli (~70 kg) 150-300 mg 450-600 mg W 2-3 dawkach podzielonych 900 mg Zwiększanie dawki nie częściej niż co 3-4 dni, pod ścisłą kontrolą kardiologiczną
Pacjenci o niższej masie ciała Zmniejszona dawka Mniejsza niż 450-600 mg W 2-3 dawkach podzielonych Indywidualnie Dawkowanie zależne od masy ciała
Pacjenci w podeszłym wieku Niska dawka początkowa Indywidualnie W 2-3 dawkach podzielonych Indywidualnie Zwiększanie dawki nie wcześniej niż po 5-8 dniach od rozpoczęcia leczenia
Pacjenci z zaburzeniami czynności lewej komory (EF <35%) Niska dawka początkowa Indywidualnie W 2-3 dawkach podzielonych Indywidualnie Zwiększanie dawki ostrożnie, stopniowo i o małe ilości
Pacjenci z uszkodzeniem mięśnia sercowego Niska dawka początkowa Indywidualnie W 2-3 dawkach podzielonych Indywidualnie Zwiększanie dawki ostrożnie, stopniowo i o małe ilości
Pacjenci z niewydolnością nerek i/lub wątroby Indywidualnie Indywidualnie Indywidualnie Indywidualnie Konieczna kontrola EKG i stężenia propafenonu w osoczu
Dzieci i młodzież poniżej 18 lat Nie stosować Nie stosować Nie stosować Nie stosować Bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone

Monitorowanie pacjentów podczas terapii

Podczas leczenia produktem Polfenon, szczególnie w fazie ustalania dawki, należy regularnie przeprowadzać kontrolę kardiologiczną obejmującą:8

  • Monitorowanie zapisu EKG – ze szczególnym uwzględnieniem szerokości zespołu QRS i oceny zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego
  • Wielokrotny pomiar ciśnienia tętniczego krwi
  • W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek i/lub wątroby – kontrola stężenia propafenonu w osoczu

W przypadku wystąpienia znacznego poszerzenia zespołu QRS lub bloku przedsionkowo-komorowego II° lub III° należy rozważyć zmniejszenie dawki leku.9

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl