Wskazania do stosowania
Polalid 5 mg
Lenalidomid (Polalid) jest lekiem stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka grudkowego. W terapii szpiczaka mnogiego znajduje zastosowanie jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, w pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w monoterapii lub w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem, melfalanem i prednizonem) oraz po niepowodzeniu wcześniejszej terapii (w połączeniu z deksametazonem). W zespołach mielodysplastycznych lenalidomid stosuje się w monoterapii u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem oraz izolowaną delecją 5q, gdy inne metody leczenia są niewystarczające. W chłoniaku grudkowym lek podaje się w skojarzeniu z rytuksymabem u dorosłych z uprzednio leczonym chłoniakiem stopnia 1-3a.
Wskazania do stosowania lenalidomidu – Polalid
Lenalidomid (Polalid) jest lekiem stosowanym w leczeniu kilku wskazań onkologicznych, a jego zastosowanie kliniczne obejmuje głównie leczenie szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka grudkowego. Poniżej przedstawiono szczegółowe wskazania do stosowania leku zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego.1
Szpiczak mnogi
Lenalidomid (Polalid) jest wskazany w leczeniu szpiczaka mnogiego w kilku różnych sytuacjach klinicznych:2
- Leczenie podtrzymujące u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po przebytym autologicznym przeszczepie komórek macierzystych – w tym wskazaniu Polalid stosowany jest w monoterapii3
- Pierwsza linia leczenia u dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu – w tym wskazaniu lenalidomid może być stosowany w połączeniu z:4
- deksametazonem
- bortezomibem i deksametazonem
- melfalanem i prednizonem
- Leczenie szpiczaka mnogiego po niepowodzeniu wcześniejszej terapii – u dorosłych pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jeden wcześniejszy schemat leczenia. W tym wskazaniu lenalidomid stosuje się w połączeniu z deksametazonem5
Zespoły mielodysplastyczne
Lenalidomid (Polalid) w monoterapii znajduje zastosowanie w leczeniu dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, u których spełnione są następujące kryteria:6
- Występuje anemia zależna od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych
- Choroba charakteryzuje się niskim lub pośrednim-1 ryzykiem
- Występuje nieprawidłowość cytogenetyczna w postaci izolowanej delecji 5q
- Inne metody leczenia okazały się niewystarczające lub niewłaściwe
Chłoniak grudkowy
Trzecim wskazaniem do stosowania lenalidomidu (Polalid) jest leczenie chłoniaka grudkowego u dorosłych pacjentów. W tym wskazaniu lek stosuje się:7
- W skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20)
- U pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (FL – follicular lymphoma)
- Dotyczy chłoniaka grudkowego stopnia 1-3a
Dostępne dawki i postaci farmaceutyczne
Produkt leczniczy Polalid dostępny jest w postaci kapsułek twardych, w siedmiu różnych dawkach:8
| Dawka | Kolor kapsułki | Rozmiar | Zawartość laktozy |
|---|---|---|---|
| 2,5 mg | Korpus i wieczko: zielone | 4 | 25,25 mg |
| 5 mg | Korpus i wieczko: niebieskie | 4 | 50,5 mg |
| 7,5 mg | Korpus: szary, wieczko: zielone | 2 | 75,75 mg |
| 10 mg | Korpus: biały, wieczko: zielone | 2 | 101,0 mg |
| 15 mg | Korpus: biały, wieczko: niebieskie | 0 | 151,5 mg |
| 20 mg | Korpus: niebieski, wieczko: zielone | 0 | 202,0 mg |
| 25 mg | Korpus i wieczko: białe | 0el | 252,5 mg |
Wszystkie kapsułki zawierają wewnątrz biały lub prawie biały proszek oraz laktozoę jako substancję pomocniczą, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.9
Dobór odpowiedniej dawki i schematu leczenia
Wybór odpowiedniej dawki lenalidomidu oraz schematu jego stosowania powinien być dokonany przez lekarza specjalistę w dziedzinie hematologii lub onkologii, z uwzględnieniem następujących czynników:10
- Konkretne wskazanie do stosowania leku
- Aktualna faza leczenia (pierwsza linia, leczenie podtrzymujące, leczenie po niepowodzeniu wcześniejszych terapii)
- Wiek pacjenta i stan ogólny
- Wydolność nerek (dawkowanie lenalidomidu wymaga dostosowania u pacjentów z niewydolnością nerek)
- Indywidualna tolerancja leku
- Obecność innych chorób towarzyszących
- Planowany schemat terapii (monoterapia lub terapia skojarzona)
Kiedy rozważyć zastosowanie lenalidomidu
Lenalidomid należy rozważyć w następujących sytuacjach klinicznych:11
- U pacjentów ze szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych – w ramach leczenia podtrzymującego
- U starszych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, niekwalifikujących się do przeszczepu – jako składnik terapii pierwszej linii
- U pacjentów ze szpiczakiem mnogim po niepowodzeniu wcześniejszej terapii
- U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi niskiego ryzyka z delecją 5q i anemią zależną od przetoczeń
- U pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym – w skojarzeniu z rytuksymabem
Lenalidomid charakteryzuje się doustną drogą podania, co ułatwia jego stosowanie w warunkach ambulatoryjnych. Należy jednak pamiętać, że terapia tym lekiem wymaga regularnego monitorowania parametrów morfologii krwi oraz funkcji wątroby i nerek ze względu na potencjalne działania niepożądane.12
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania