Wskazania do stosowania
Polalid 5 mg

Lenalidomid (Polalid) jest lekiem stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka grudkowego. W terapii szpiczaka mnogiego znajduje zastosowanie jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, w pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w monoterapii lub w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem, melfalanem i prednizonem) oraz po niepowodzeniu wcześniejszej terapii (w połączeniu z deksametazonem). W zespołach mielodysplastycznych lenalidomid stosuje się w monoterapii u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem oraz izolowaną delecją 5q, gdy inne metody leczenia są niewystarczające. W chłoniaku grudkowym lek podaje się w skojarzeniu z rytuksymabem u dorosłych z uprzednio leczonym chłoniakiem stopnia 1-3a.

Wskazania do stosowania lenalidomidu – Polalid

Lenalidomid (Polalid) jest lekiem stosowanym w leczeniu kilku wskazań onkologicznych, a jego zastosowanie kliniczne obejmuje głównie leczenie szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka grudkowego. Poniżej przedstawiono szczegółowe wskazania do stosowania leku zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego.1

Szpiczak mnogi

Lenalidomid (Polalid) jest wskazany w leczeniu szpiczaka mnogiego w kilku różnych sytuacjach klinicznych:2

  • Leczenie podtrzymujące u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po przebytym autologicznym przeszczepie komórek macierzystych – w tym wskazaniu Polalid stosowany jest w monoterapii3
  • Pierwsza linia leczenia u dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu – w tym wskazaniu lenalidomid może być stosowany w połączeniu z:4
    • deksametazonem
    • bortezomibem i deksametazonem
    • melfalanem i prednizonem
  • Leczenie szpiczaka mnogiego po niepowodzeniu wcześniejszej terapii – u dorosłych pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jeden wcześniejszy schemat leczenia. W tym wskazaniu lenalidomid stosuje się w połączeniu z deksametazonem5

Zespoły mielodysplastyczne

Lenalidomid (Polalid) w monoterapii znajduje zastosowanie w leczeniu dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, u których spełnione są następujące kryteria:6

  • Występuje anemia zależna od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych
  • Choroba charakteryzuje się niskim lub pośrednim-1 ryzykiem
  • Występuje nieprawidłowość cytogenetyczna w postaci izolowanej delecji 5q
  • Inne metody leczenia okazały się niewystarczające lub niewłaściwe

Chłoniak grudkowy

Trzecim wskazaniem do stosowania lenalidomidu (Polalid) jest leczenie chłoniaka grudkowego u dorosłych pacjentów. W tym wskazaniu lek stosuje się:7

  • W skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20)
  • U pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (FL – follicular lymphoma)
  • Dotyczy chłoniaka grudkowego stopnia 1-3a

Dostępne dawki i postaci farmaceutyczne

Produkt leczniczy Polalid dostępny jest w postaci kapsułek twardych, w siedmiu różnych dawkach:8

Dawka Kolor kapsułki Rozmiar Zawartość laktozy
2,5 mg Korpus i wieczko: zielone 4 25,25 mg
5 mg Korpus i wieczko: niebieskie 4 50,5 mg
7,5 mg Korpus: szary, wieczko: zielone 2 75,75 mg
10 mg Korpus: biały, wieczko: zielone 2 101,0 mg
15 mg Korpus: biały, wieczko: niebieskie 0 151,5 mg
20 mg Korpus: niebieski, wieczko: zielone 0 202,0 mg
25 mg Korpus i wieczko: białe 0el 252,5 mg

Wszystkie kapsułki zawierają wewnątrz biały lub prawie biały proszek oraz laktozoę jako substancję pomocniczą, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.9

Dobór odpowiedniej dawki i schematu leczenia

Wybór odpowiedniej dawki lenalidomidu oraz schematu jego stosowania powinien być dokonany przez lekarza specjalistę w dziedzinie hematologii lub onkologii, z uwzględnieniem następujących czynników:10

  • Konkretne wskazanie do stosowania leku
  • Aktualna faza leczenia (pierwsza linia, leczenie podtrzymujące, leczenie po niepowodzeniu wcześniejszych terapii)
  • Wiek pacjenta i stan ogólny
  • Wydolność nerek (dawkowanie lenalidomidu wymaga dostosowania u pacjentów z niewydolnością nerek)
  • Indywidualna tolerancja leku
  • Obecność innych chorób towarzyszących
  • Planowany schemat terapii (monoterapia lub terapia skojarzona)

Kiedy rozważyć zastosowanie lenalidomidu

Lenalidomid należy rozważyć w następujących sytuacjach klinicznych:11

  • U pacjentów ze szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych – w ramach leczenia podtrzymującego
  • U starszych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, niekwalifikujących się do przeszczepu – jako składnik terapii pierwszej linii
  • U pacjentów ze szpiczakiem mnogim po niepowodzeniu wcześniejszej terapii
  • U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi niskiego ryzyka z delecją 5q i anemią zależną od przetoczeń
  • U pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym – w skojarzeniu z rytuksymabem

Lenalidomid charakteryzuje się doustną drogą podania, co ułatwia jego stosowanie w warunkach ambulatoryjnych. Należy jednak pamiętać, że terapia tym lekiem wymaga regularnego monitorowania parametrów morfologii krwi oraz funkcji wątroby i nerek ze względu na potencjalne działania niepożądane.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl