Właściwości farmakokinetyczne
Piracetam Espefa 1200 mg
Piracetam wykazuje liniową farmakokinetykę z minimalną zmiennością międzyosobniczą, charakteryzującą się niemal całkowitą biodostępnością doustną (~100%) oraz okresem półtrwania w osoczu około 5 godzin u dorosłych z prawidłową czynnością nerek. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 1 godzinie na czczo, a po posiłku czas ten wydłuża się do 1,5 godziny, przy jednoczesnym obniżeniu Cmax o 17%. Objętość dystrybucji wynosi około 0,6 l/kg, a lek nie wiąże się z białkami osocza, co ułatwia jego przenikanie przez barierę krew-mózg oraz obecność w płynie mózgowo-rdzeniowym, gdzie Tmax wynosi około 5 godzin, a okres półtrwania około 8,5 godziny. Piracetam jest wydalany głównie przez nerki (80-100% dawki) w postaci niezmienionej, a całkowity klirens ustrojowy wynosi 80-90 ml/min. W populacji osób starszych obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania związane z obniżoną funkcją nerek, a u pacjentów z bezmoczem okres ten może się wydłużyć do 59 godzin. Hemodializa 4-godzinna usuwa 50-60% leku z organizmu.
Właściwości farmakokinetyczne piracetamu
Piracetam charakteryzuje się farmakokinetyką liniową, która nie ulega zmianom w czasie. Badania obejmujące szeroki zakres dawek wykazały niewielką zmienność międzyosobniczą, co potwierdza wysoką przenikalność, rozpuszczalność oraz minimalny metabolizm substancji. Okres półtrwania piracetamu w osoczu wynosi około 5 godzin, zarówno u zdrowych ochotników, jak i u pacjentów. Stan stacjonarny lek osiąga w ciągu 3 dni od rozpoczęcia terapii.1
Wchłanianie
Piracetam po podaniu doustnym wchłania się szybko i w znacznym stopniu. Przyjęty na czczo osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po godzinie od podania. Biodostępność bezwzględna formy doustnej jest bliska 100%. Spożywanie posiłków nie wpływa na zakres wchłaniania leku, jednak obniża wartość Cmax o 17% i wydłuża czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) z 1 do 1,5 godziny. Maksymalne stężenie w osoczu wynosi zwykle 84 μg/ml po pojedynczej dawce doustnej 3,2 g oraz 115 μg/ml po wielokrotnym podaniu leku w dawce 3,2 g trzy razy na dobę.2
Dystrybucja
Piracetam nie wykazuje wiązania z białkami osocza. Objętość dystrybucji wynosi około 0,6 l/kg. Substancja przenika przez barierę krew-mózg, co potwierdza jej obecność w płynie mózgowo-rdzeniowym po podaniu dożylnym. Wartość tmax dla płynu mózgowo-rdzeniowego wynosi około 5 godzin, a okres półtrwania w tym płynie około 8,5 godziny.
W badaniach na zwierzętach największe stężenia piracetamu w mózgu odnotowano w:
- korze mózgu (płaty: czołowy, ciemieniowy i potyliczny)
- korze móżdżku
- zwojach podstawy mózgu
Piracetam przenika do wszystkich tkanek z wyjątkiem tkanki tłuszczowej. Substancja przechodzi również przez barierę łożyskową oraz przez błony komórkowe izolowanych erytrocytów.3
Metabolizm
Dostępne dane nie wskazują na metabolizm piracetamu w organizmie człowieka. Dowodami potwierdzającymi brak metabolizmu są:
- znacznie wydłużony okres półtrwania w osoczu u pacjentów z bezmoczem
- wykrywanie większości przyjętej dawki piracetamu w moczu w postaci niezmienionej
4
Eliminacja
Okres półtrwania piracetamu w osoczu u osób dorosłych wynosi około 5 godzin, niezależnie od drogi podania (doustnej czy dożylnej). Całkowity klirens ustrojowy wynosi 80-90 ml/min. Lek wydalany jest głównie przez nerki (80-100% dawki) w procesie przesączania kłębuszkowego.5
Liniowość farmakokinetyki
Właściwości farmakokinetyczne piracetamu mają charakter liniowy w szerokim zakresie dawek od 0,8 do 12 g. Kluczowe parametry farmakokinetyczne, takie jak okres półtrwania i klirens, nie zmieniają się w zależności od wielkości zastosowanej dawki ani czasu trwania leczenia.6
Farmakokinetyka w różnych grupach pacjentów
Różnice związane z płcią
Badania biorównoważności różnych postaci leku w dawce 2,4 g wykazały różnice farmakokinetyki związane z płcią. U kobiet (N=6) w porównaniu do mężczyzn (N=6) stwierdzono:
- wartości Cmax wyższe o około 30%
- wartości AUC wyższe o około 30%
Jednakże po uwzględnieniu różnic masy ciała, wartości klirensu były porównywalne u obu płci.7
Różnice związane z rasą
Nie przeprowadzano specjalnych badań dotyczących farmakokinetyki piracetamu u osób różnych ras. Porównanie danych osób rasy białej i żółtej z różnych badań wykazało zbliżone wartości parametrów farmakokinetycznych. Ponieważ piracetam jest wydalany głównie przez nerki, a nie stwierdzono istotnych różnic rasowych w zakresie klirensu kreatyniny, nie należy oczekiwać znaczącego zróżnicowania farmakokinetyki leku u pacjentów o różnym pochodzeniu etnicznym.8
Osoby w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania piracetamu, co jest związane z fizjologicznym zmniejszeniem czynności nerek w tej grupie wiekowej.9
Dzieci
Nie prowadzono badań dotyczących farmakokinetyki piracetamu w populacji pediatrycznej.10
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Klirens piracetamu wykazuje ścisłą korelację z klirensem kreatyniny. Z tego względu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się dostosowanie dawki dobowej piracetamu odpowiednio do wartości klirensu kreatyniny.
U pacjentów z bezmoczem w schyłkowym stadium niewydolności nerek okres półtrwania piracetamu ulega znacznemu wydłużeniu do 59 godzin. Podczas standardowej 4-godzinnej sesji hemodializy usuwane jest 50-60% piracetamu z organizmu.11
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Nie prowadzono badań oceniających wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne piracetamu. Ponieważ 80-100% dawki leku jest wydalane przez nerki w postaci niezmienionej, nie oczekuje się istotnych zmian farmakokinetyki piracetamu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.12
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość | Komentarz |
|---|---|---|
| Biodostępność po podaniu doustnym | Bliska 100% | Niemal całkowite wchłanianie |
| Okres półtrwania w osoczu | Około 5 godzin | U osób dorosłych z prawidłową czynnością nerek |
| Okres półtrwania w płynie mózgowo-rdzeniowym | Około 8,5 godziny | Dłuższy niż w osoczu |
| Tmax (osocze) | 1 h (na czczo), 1,5 h (po posiłku) | Posiłek opóźnia osiągnięcie Cmax |
| Tmax (płyn mózgowo-rdzeniowy) | Około 5 godzin | Opóźnione w stosunku do osocza |
| Objętość dystrybucji | Około 0,6 l/kg | Szeroka dystrybucja w organizmie |
| Wiązanie z białkami osocza | Brak wiązania | Ułatwia przenikanie przez bariery |
| Całkowity klirens ustrojowy | 80-90 ml/min | U osób z prawidłową czynnością nerek |
| Eliminacja przez nerki | 80-100% dawki | Główna droga eliminacji |
| Okres półtrwania u pacjentów z bezmoczem | 59 godzin | Znaczne wydłużenie |
| Usuwanie podczas hemodializy | 50-60% piracetamu (4-godzinna sesja) | Dobra eliminacja podczas dializy |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania