Interakcje leku
Pazopanib Viatris 200 mg
Pazopanib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, z udziałem CYP1A2 i CYP2C8, oraz jest substratem transporterów P-gp i BCRP, co warunkuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol 400 mg/dobę) zwiększają ekspozycję na pazopanib (AUC o 66%, Cmax o 45%), co wymaga redukcji dawki do 400 mg/dobę. Lapatynib (1500 mg) podnosi ekspozycję na pazopanib o 50-60% przez hamowanie P-gp i BCRP. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, obniżają stężenia leku, co może wymagać zmiany terapii. Pazopanib hamuje CYP3A4, CYP2D6 i inne enzymy, co wpływa na farmakokinetykę midazolamu (wzrost AUC i Cmax o 30%) oraz dekstrometorfanu (wzrost stosunku metabolitów o 33-64%). Interakcje z paklitakselem (80 mg/m²) zwiększają jego AUC o 26% i Cmax o 31%, a z irynotekanem (wraz z cetuksymabem) podnoszą ekspozycję na aktywny metabolit SN-38 o około 20%, szczególnie u pacjentów z polimorfizmem UGT1A1*38.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Wpływ innych produktów leczniczych na pazopanib
- Inhibitory izoenzymu CYP3A4, P-gp i BCRP
- Induktory izoenzymu CYP3A4, P-gp i BCRP
- Wpływ pazopanibu na inne produkty lecznicze
- Wpływ jednoczesnego stosowania pazopanibu i symwastatyny
- Wpływ pokarmu na pazopanib
- Produkty lecznicze zwiększające pH soku żołądkowego
- Interakcje pazopanibu z alkoholem
- Tabela interakcji pazopanibu z innymi produktami leczniczymi
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Pazopanib, jako substancja aktywna o złożonym mechanizmie działania, wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku oraz uniknięcia potencjalnych zagrożeń terapeutycznych. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę interakcji pazopanibu z innymi substancjami leczniczymi oraz ich znaczenie kliniczne.1
Wpływ innych produktów leczniczych na pazopanib
Metabolizm pazopanibu zachodzi głównie w wątrobie przy udziale izoenzymu CYP3A4, z mniejszym udziałem izoenzymów CYP1A2 i CYP2C8. Należy pamiętać, że pazopanib jest również substratem dla białek transportowych P-glikoproteiny (P-gp) oraz białka oporności raka piersi (BCRP), co może wpływać na jego biodostępność i dystrybucję w organizmie.2
Inhibitory izoenzymu CYP3A4, P-gp i BCRP
Jednoczesne stosowanie pazopanibu z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 prowadzi do znaczącego zwiększenia ekspozycji na pazopanib. W badaniach klinicznych wykazano, że podawanie pazopanibu (400 mg raz na dobę) z ketokonazolem (400 mg raz na dobę), który jest silnym inhibitorem CYP3A4 i P-gp, powodowało wzrost AUC(0-24) pazopanibu o 66% i Cmax o 45% w porównaniu do monoterapii pazopanibem.3
Porównanie parametrów farmakokinetycznych pazopanibu wykazało, że zmniejszenie dawki pazopanibu do 400 mg raz na dobę w obecności silnego inhibitora CYP3A4 i P-gp daje ekspozycję podobną do obserwowanej przy standardowej dawce 800 mg. Warto jednak podkreślić, że u niektórych pacjentów ekspozycja może być wyższa niż po podaniu 800 mg pazopanibu w monoterapii.4
Do silnych inhibitorów CYP3A4, które mogą zwiększać stężenie pazopanibu, należą:
- Antybiotyki – klarytromycyna, telitromycyna
- Leki przeciwgrzybicze – itrakonazol, ketokonazol, worykonazol
- Leki przeciwwirusowe – atazanawir, indynawir, nelfinawir, rytonawir, sakwinawir
- Inne – nefazodon
- Sok grejpfrutowy – zawiera inhibitory CYP3A4 i może zwiększać stężenie pazopanibu w osoczu
5
Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z lapatynibem, który jest substratem i słabym inhibitorem CYP3A4 i P-gp oraz silnym inhibitorem BCRP. Podanie 1500 mg lapatynibu z 800 mg pazopanibu prowadziło do zwiększenia ekspozycji na pazopanib o około 50-60%, prawdopodobnie poprzez zahamowanie P-gp i/lub BCRP.6
Zalecenia kliniczne: Należy unikać jednoczesnego podawania pazopanibu z silnymi inhibitorami CYP3A4. Jeśli nie jest dostępna alternatywa dla inhibitora CYP3A4, dawka pazopanibu powinna zostać zmniejszona do 400 mg na dobę. Podobnie należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami P-gp lub BCRP.7
Induktory izoenzymu CYP3A4, P-gp i BCRP
Leki indukujące izoenzym CYP3A4, takie jak ryfampicyna, mogą znacząco zmniejszać stężenie pazopanibu w osoczu. Podobnie, silne induktory P-gp lub BCRP mogą wpływać na ekspozycję na pazopanib i jego dystrybucję, w tym na przenikanie do ośrodkowego układu nerwowego.8
Zalecenia kliniczne: Zaleca się stosowanie alternatywnych leków bez działania indukującego enzymy lub przenośniki, bądź też wywierających takie działanie jedynie w minimalnym stopniu.9
Wpływ pazopanibu na inne produkty lecznicze
Pazopanib wykazuje w badaniach in vitro właściwości inhibitora wielu izoenzymów cytochromu P450: CYP1A2, 3A4, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19 i 2E1. Ponadto, może indukować izoenzym CYP3A4, co wykazano w badaniach z zastosowaniem testu ludzkiego PXR.10
W badaniach farmakologii klinicznej wykazano, że pazopanib podawany w dawce 800 mg raz na dobę:
- Nie wywiera istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę kofeiny (substrat CYP1A2)
- Nie wpływa znacząco na farmakokinetykę warfaryny (substrat CYP2C9)
- Nie zmienia istotnie farmakokinetyki omeprazolu (substrat CYP2C19)
- Zwiększa o około 30% średnie wartości AUC i Cmax midazolamu (substrat CYP3A4)
- Zwiększa o 33% do 64% stosunek stężenia dekstrometorfanu do dekstrofanu w moczu po podaniu dekstrometorfanu (substrat CYP2D6)
11
Szczególnie istotna jest interakcja z paklitakselem (substrat CYP3A4 i CYP2C8). Jednoczesne stosowanie pazopanibu (800 mg raz na dobę) z paklitakselem (80 mg/m² p.c. raz na tydzień) zwiększa AUC i Cmax paklitakselu o średnio 26% i 31%.12
Metabolity pazopanibu, GSK1268992 i GSK1268997, mogą dodatkowo hamować BCRP, a sam pazopanib może hamować BCRP i P-gp w przewodzie pokarmowym, co wpływa na wchłanianie innych leków.13
In vitro pazopanib hamuje również polipeptyd transportujący aniony organiczne (OATP1B1) oraz transferazę urydyno-difosforano-glukuronozylową 1A1 (UGT1A1). Ta ostatnia interakcja jest szczególnie istotna w przypadku jednoczesnego stosowania z irynotekanem, którego aktywny metabolit SN-38 jest substratem OATP1B1 i UGT1A1.14
W badaniach klinicznych wykazano, że jednoczesne stosowanie pazopanibu (400 mg raz na dobę) z cetuksymabem i irynotekanem zwiększa ekspozycję na SN-38 o około 20%. U pacjentów z polimorfizmem UGT1A1*38 wpływ pazopanibu na SN-38 może być jeszcze większy.15
Wpływ jednoczesnego stosowania pazopanibu i symwastatyny
Jednoczesne stosowanie pazopanibu i symwastatyny znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia hepatotoksyczności. W metaanalizie badań klinicznych z pazopanibem obserwowano aktywność AlAT > 3 x GGN u 14% pacjentów nieprzyjmujących statyn, w porównaniu do 27% pacjentów jednocześnie przyjmujących symwastatynę (p = 0,038).17
Wpływ pokarmu na pazopanib
Podawanie pazopanibu z posiłkiem (zarówno wysokotłuszczowym, jak i niskotłuszczowym) prowadzi do około dwukrotnego zwiększenia AUC i Cmax. Dlatego pazopanib należy przyjmować co najmniej 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku.18
Produkty lecznicze zwiększające pH soku żołądkowego
Jednoczesne stosowanie pazopanibu z esomeprazolem zmniejsza biodostępność pazopanibu o około 40% (AUC i Cmax). Należy unikać skojarzonego stosowania pazopanibu z produktami leczniczymi zwiększającymi pH soku żołądkowego.19
Zalecenia kliniczne:
- Jeśli konieczne jest zastosowanie inhibitora pompy protonowej (PPI) – zaleca się przyjmowanie pazopanibu raz na dobę wieczorem, bez jedzenia, jednocześnie z inhibitorem pompy protonowej
- Jeśli konieczne jest zastosowanie antagonisty receptora H2 – pazopanib należy przyjmować bez jedzenia przynajmniej 2 godziny przed lub przynajmniej 10 godzin po dawce antagonisty receptora H2
- W przypadku stosowania leków zobojętniających – pazopanib należy przyjmować przynajmniej 1 godzinę przed lub przynajmniej 2 godziny po zastosowaniu krótkodziałającego leku zobojętniającego
20
Interakcje pazopanibu z alkoholem
Pazopanib jest lekiem przeciwnowotworowym, który metabolizowany jest głównie w wątrobie przy udziale enzymu CYP3A4. Chociaż nie przeprowadzono formalnych badań klinicznych oceniających interakcje pazopanibu z alkoholem, należy uwzględnić potencjalne konsekwencje jednoczesnego spożywania alkoholu.
Spożywanie alkoholu podczas terapii pazopanibem może być problematyczne z kilku powodów:
- Zwiększone ryzyko hepatotoksyczności – Zarówno pazopanib, jak i alkohol mogą wykazywać działanie hepatotoksyczne. Pazopanib może powodować podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, a jednoczesne spożywanie alkoholu może potęgować ten efekt, zwiększając ryzyko uszkodzenia wątroby.
- Wpływ na metabolizm leku – Alkohol może wpływać na aktywność enzymów cytochromu P450, w tym CYP3A4, który jest głównym enzymem metabolizującym pazopanib. Może to teoretycznie prowadzić do zmian w stężeniu leku we krwi.
- Zwiększone ryzyko działań niepożądanych – Jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilać niektóre działania niepożądane pazopanibu, takie jak zmęczenie, nudności czy zawroty głowy.
- Potencjalny wpływ na skuteczność leczenia – Poprzez wpływ na metabolizm leku, alkohol może teoretycznie zmniejszać skuteczność terapii pazopanibem.
Zalecenia kliniczne: Ze względu na brak konkretnych danych dotyczących interakcji pazopanibu z alkoholem oraz potencjalne ryzyko nasilenia hepatotoksyczności, zaleca się ograniczenie lub całkowite unikanie spożywania alkoholu podczas terapii pazopanibem. Pacjenci powinni być poinformowani o potencjalnym ryzyku związanym z jednoczesnym spożywaniem alkoholu podczas leczenia pazopanibem.
Tabela interakcji pazopanibu z innymi produktami leczniczymi
| Grupa leków/substancja | Mechanizm interakcji | Efekt kliniczny | Poziom istotności interakcji | Zalecenia |
|---|---|---|---|---|
| Silne inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, atazanawir, indynawir, nefazodon, nelfinawir, rytonawir, sakwinawir, telitromycyna, worykonazol) | Hamowanie metabolizmu pazopanibu | ↑ AUC pazopanibu o 66% i Cmax o 45% | Wysoki | Unikać jednoczesnego stosowania. Jeśli konieczne, zmniejszyć dawkę pazopanibu do 400 mg/dobę. |
| Sok grejpfrutowy | Hamowanie CYP3A4 | ↑ stężenia pazopanibu w osoczu | Umiarkowany | Unikać podczas terapii pazopanibem |
| Lapatynib | Hamowanie P-gp i BCRP | ↑ AUC i Cmax pazopanibu o 50-60% | Wysoki | Unikać jednoczesnego stosowania |
| Induktory CYP3A4 (ryfampicyna) | Indukcja metabolizmu pazopanibu | ↓ stężenia pazopanibu w osoczu | Wysoki | Stosować alternatywne leki bez działania indukującego |
| Paklitaksel | Hamowanie CYP3A4 i CYP2C8 przez pazopanib | ↑ AUC paklitakselu o 26% i Cmax o 31% | Umiarkowany | Zachować ostrożność, monitorować działania niepożądane |
| Substrat BCRP i P-gp (podawane doustnie) | Hamowanie BCRP i P-gp w przewodzie pokarmowym | Potencjalne ↑ biodostępności tych leków | Umiarkowany | Zachować ostrożność |
| Symwastatyna i inne statyny | Hamowanie OATP1B1, potencjalny wpływ na metabolizm statyn | ↑ ryzyka hepatotoksyczności (AlAT >3xGGN: 27% vs 14%) | Wysoki | W przypadku zwiększenia AlAT przerwać stosowanie symwastatyny. Ostrożnie stosować z innymi statynami. |
| Irynotekam (z cetuksymabem) | Hamowanie UGT1A1 i OATP1B1 | ↑ ekspozycji na SN-38 o 20% (większe u osób z polimorfizmem UGT1A1*38) | Umiarkowany | Zachować ostrożność |
| Pokarmy (wysokotłuszczowe i niskotłuszczowe) | Wpływ na wchłanianie | ↑ AUC i Cmax pazopanibu około 2-krotnie | Wysoki | Pazopanib przyjmować 1h przed lub 2h po posiłku |
| Inhibitory pompy protonowej (esomeprazol) | Zmniejszenie rozpuszczalności pazopanibu | ↓ biodostępności pazopanibu o 40% | Wysoki | Unikać jednoczesnego stosowania. Jeśli konieczne, pazopanib przyjmować wieczorem, bez jedzenia, jednocześnie z PPI. |
| Antagonisty receptora H2 | Zmniejszenie rozpuszczalności pazopanibu | ↓ biodostępności pazopanibu | Umiarkowany | Pazopanib przyjmować ≥2h przed lub ≥10h po dawce antagonisty H2 |
| Leki zobojętniające | Zmniejszenie rozpuszczalności pazopanibu | ↓ biodostępności pazopanibu | Umiarkowany | Pazopanib przyjmować ≥1h przed lub ≥2h po leku zobojętniającym |
| Alkohol | Potencjalny wpływ na CYP3A4, ryzyko hepatotoksyczności | Teoretycznie ↑ ryzyka hepatotoksyczności i działań niepożądanych | Potencjalnie wysoki | Ograniczyć lub unikać spożywania alkoholu podczas terapii |
| Midazolam | Słabe hamowanie CYP3A4 przez pazopanib | ↑ AUC i Cmax midazolamu o 30% | Niski do umiarkowanego | Monitorować działania niepożądane midazolamu |
| Dekstrometorfan | Hamowanie CYP2D6 przez pazopanib | ↑ stosunku dekstrometorfanu do dekstrofanu o 33-64% | Niski do umiarkowanego | Zachować ostrożność przy stosowaniu substratów CYP2D6 |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania