Interakcje leku
Orilukast 5 mg

Montelukast, będący antagonistą receptorów leukotrienowych i substratem głównie dla izoenzymów CYP 2C8, 2C9 oraz 3A4, wykazuje minimalny kliniczny wpływ na farmakokinetykę wielu leków stosowanych w terapii astmy, takich jak teofilina, prednizon, doustne środki antykoncepcyjne, terfenadyna, digoksyna czy warfaryna. Istotne interakcje farmakokinetyczne obserwuje się jednak przy jednoczesnym stosowaniu montelukastu z induktorami enzymów CYP 3A4, 2C8 i 2C9, np. fenobarbital zmniejsza AUC montelukastu o około 40%. Gemfibrozyl, silny inhibitor CYP 2C8 i 2C9, zwiększa ekspozycję na montelukast ponad 4,4-krotnie, co wymaga monitorowania działań niepożądanych, choć rutynowa zmiana dawkowania nie jest konieczna. Inhibitory takie jak itrakonazol czy trimetoprym nie powodują klinicznie istotnych zmian w farmakokinetyce montelukastu.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Montelukast (substancja czynna preparatu Orilukast) może być stosowany jednocześnie z innymi lekami zwykle używanymi w profilaktyce i długotrwałym leczeniu astmy. Przeprowadzone badania nad interakcjami wykazały, że w zalecanej dawce klinicznej montelukast nie wpływa w sposób istotny klinicznie na farmakokinetykę wielu powszechnie stosowanych leków, takich jak: teofilina, prednizon, prednizolon, doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol z noretyndronem w stosunku 35:1), terfenadyna, digoksyna oraz warfaryna.1

Interakcje z induktorami enzymów cytochromu P450

Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie montelukastu z lekami indukującymi aktywność enzymów CYP 3A4, 2C8 i 2C9. U pacjentów przyjmujących równocześnie fenobarbital zaobserwowano zmniejszenie pola pod krzywą stężenia montelukastu w osoczu (AUC) o około 40%. Ponieważ montelukast jest metabolizowany głównie przy udziale izoenzymów CYP 3A4, 2C8 i 2C9, należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego podawania z takimi induktorami jak fenytoina, fenobarbital czy ryfampicyna, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych.2

Wpływ montelukastu na izoenzymy cytochromu P450

Badania in vitro wykazały, że montelukast jest silnym inhibitorem CYP 2C8. Jednak wyniki badań klinicznych dotyczących interakcji z rozyglitazonem (reprezentatywnym substratem dla leków metabolizowanych głównie przez CYP 2C8) wskazują, że montelukast nie hamuje tego izoenzymu w warunkach in vivo. Dlatego nie przewiduje się, aby montelukast istotnie zmieniał metabolizm leków metabolizowanych przez CYP 2C8, takich jak paklitaksel, rozyglitazon czy repaglinid.3

Interakcje z inhibitorami cytochromu P450

Badania in vitro potwierdziły, że montelukast jest substratem głównie dla CYP 2C8, a w mniejszym stopniu dla CYP 2C9 i 3A4. W badaniu klinicznym dotyczącym interakcji między montelukastem a gemfibrozylem (inhibitorem zarówno CYP 2C8, jak i 2C9) wykazano, że gemfibrozyl zwiększa ogólnoustrojową ekspozycję na montelukast ponad 4,4-krotnie. Mimo to, nie jest konieczna rutynowa modyfikacja dawkowania montelukastu podczas równoczesnego stosowania z gemfibrozylem lub innymi silnymi inhibitorami CYP 2C8. Lekarz powinien jednak mieć świadomość potencjalnie zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.4

Na podstawie danych z badań in vitro nie przewiduje się wystąpienia klinicznie istotnych interakcji ze słabszymi inhibitorami CYP 2C8, takimi jak trimetoprym. Co więcej, równoczesne stosowanie montelukastu z itrakonazolem, który jest silnym inhibitorem CYP 3A4, nie powodowało znaczącego zwiększenia ogólnoustrojowej ekspozycji na montelukast.5

Interakcje leku z alkoholem

Nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących interakcji montelukastu z alkoholem etylowym. Jednak biorąc pod uwagę mechanizm działania montelukastu jako antagonisty receptorów leukotrienowych i jego profil metaboliczny, interakcje farmakokinetyczne z alkoholem są mało prawdopodobne. Niemniej jednak, ze względów ogólnomedycznych, należy przestrzegać następujących zasad:

Z klinicznego punktu widzenia, zaleca się ostrożność oraz ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii montelukastem, szczególnie u pacjentów z współistniejącymi schorzeniami wątroby.

Tabela interakcji

Lek/Grupa leków Rodzaj interakcji Opis interakcji Poziom istotności Zalecenia kliniczne
Fenobarbital Farmakokinetyczna Zmniejszenie AUC montelukastu o ok. 40% na skutek indukcji enzymów CYP 3A4, 2C8 i 2C9 Wysoki Zachować ostrożność, monitorować skuteczność terapii montelukastem
Fenytoina Farmakokinetyczna Potencjalne zmniejszenie stężenia montelukastu na skutek indukcji enzymów CYP Średni Zachować ostrożność, monitorować skuteczność terapii montelukastem
Ryfampicyna Farmakokinetyczna Potencjalne zmniejszenie stężenia montelukastu na skutek indukcji enzymów CYP Średni Zachować ostrożność, monitorować skuteczność terapii montelukastem
Gemfibrozyl Farmakokinetyczna Zwiększenie ogólnoustrojowej ekspozycji na montelukast ponad 4,4-krotnie na skutek inhibicji CYP 2C8 i 2C9 Wysoki Nie wymaga rutynowej zmiany dawkowania, monitorować działania niepożądane
Itrakonazol Farmakokinetyczna Brak znaczącego zwiększenia ekspozycji na montelukast mimo silnej inhibicji CYP 3A4 Niski Brak konieczności dostosowania dawki
Trimetoprym Farmakokinetyczna Brak klinicznie istotnych interakcji (słaby inhibitor CYP 2C8) Niski Brak konieczności dostosowania dawki
Teofilina Farmakokinetyczna Brak klinicznie istotnego wpływu montelukastu na farmakokinetykę teofiliny Niski Można stosować jednocześnie
Prednizon/Prednizolon Farmakokinetyczna Brak klinicznie istotnego wpływu montelukastu na farmakokinetykę kortykosteroidów Niski Można stosować jednocześnie
Doustne środki antykoncepcyjne Farmakokinetyczna Brak klinicznie istotnego wpływu montelukastu na farmakokinetykę etynyloestradiol/noretyndron (35:1) Niski Można stosować jednocześnie
Terfenadyna Farmakokinetyczna Brak klinicznie istotnego wpływu montelukastu na farmakokinetykę terfenadyny Niski Można stosować jednocześnie
Digoksyna Farmakokinetyczna Brak klinicznie istotnego wpływu montelukastu na farmakokinetykę digoksyny Niski Można stosować jednocześnie
Warfaryna Farmakokinetyczna Brak klinicznie istotnego wpływu montelukastu na farmakokinetykę warfaryny Niski Można stosować jednocześnie
Alkohol etylowy Farmakodynamiczna Potencjalne nasilenie działań niepożądanych ze strony OUN; alkohol może być czynnikiem prowokującym obturację oskrzeli Średni Zalecana ostrożność, ograniczenie spożycia alkoholu
  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl