Właściwości farmakokinetyczne
Neuair Airmaster (50 mcg + 100 mcg)/dawkę

Właściwości farmakokinetyczne leku Neuair Airmaster

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Neuair Airmaster mogą być analizowane na podstawie oceny farmakokinetyki obu składników aktywnych: salmeterolu i flutykazonu propionianu, które należy rozpatrywać oddzielnie ze względu na różnice w ich zachowaniu w organizmie ¹.

Farmakokinetyka salmeterolu

Salmeterol wykazuje działanie miejscowe w płucach, dlatego też jego stężenia w osoczu krwi nie są bezpośrednim wskaźnikiem efektu terapeutycznego. Należy podkreślić, że istnieje stosunkowo niewiele danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych salmeterolu, co wynika z technicznych trudności w oznaczaniu jego stężenia w osoczu. Po podaniu wziewnym w dawkach terapeutycznych stężenia osiągają bardzo niskie wartości – około 200 pikogramów/ml lub nawet mniejsze ².

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu

Biodostępność flutykazonu propionianu po podaniu wziewnym u zdrowych osób waha się w zakresie od 5% do 11% dawki nominalnej. Wartość ta jest zależna od typu zastosowanego inhalatora. Warto zauważyć, że u pacjentów z astmą obserwuje się mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową na wziewnie podawany flutykazonu propionian w porównaniu do osób zdrowych ³.

Podstawowe procesy farmakokinetyczne

Wchłanianie

Wchłanianie ogólnoustrojowe flutykazonu propionianu zachodzi głównie poprzez płuca. Proces ten początkowo przebiega szybko, a następnie przechodzi w fazę powolną. Część podanej wziewnie dawki może zostać połknięta, jednak jej wchłanianie do krążenia ogólnego jest minimalne (poniżej 1%). Ta niska biodostępność po podaniu doustnym wynika z małej rozpuszczalności leku w wodzie oraz znaczącego efektu pierwszego przejścia. Istotną cechą farmakokinetyki flutykazonu propionianu jest liniowa zależność między zastosowaną dawką a ekspozycją ogólnoustrojową ⁴.

Dystrybucja

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu charakteryzuje się dużym klirensem osoczowym wynoszącym 1150 ml/min oraz znaczną objętością dystrybucji w stanie stacjonarnym, która osiąga około 300 l. Okres półtrwania flutykazonu propionianu wynosi około 8 godzin. Substancja ta wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza, wiążąc się z nimi w 91% ⁵.

Metabolizm

Flutykazonu propionian jest szybko eliminowany z krążenia ogólnoustrojowego. Główną drogą jego metabolizmu jest przekształcenie do nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego. Reakcja ta jest katalizowana przez specyficzny izoenzym – cytochrom P450 3A4. W kale zidentyfikowano również inne, niescharakteryzowane do końca metabolity flutykazonu ⁶.

Eliminacja

Wydalanie flutykazonu propionianu przez nerki jest pomijalne z klinicznego punktu widzenia. Mniej niż 5% podanej dawki jest wydalane z moczem, głównie w postaci metabolitów. Przeważająca część leku jest usuwana z organizmu z kałem, zarówno w formie metabolitów, jak i niezmienionej substancji czynnej ⁷.

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

Dzieci i młodzież

Należy podkreślić, że produkt leczniczy Neuair Airmaster nie jest wskazany do stosowania u dzieci poniżej 12. roku życia. Przedstawione poniżej dane dotyczą badań przeprowadzonych z wykorzystaniem wcześniej zatwierdzonych produktów, a nie z użyciem Neuair Airmaster ⁸.

W analizie farmakokinetycznej przeprowadzonej w populacji składającej się z 350 pacjentów z astmą w wieku od 4 do 77 lat (w tym 174 pacjentów w wieku 4-11 lat), wykorzystano dane z 9 kontrolowanych badań klinicznych. W badaniach tych stosowano różne urządzenia inhalacyjne (inhalator suchego proszku, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem). Zaobserwowano większą ekspozycję ogólnoustrojową na flutykazonu propionian w przypadku stosowania inhalatora suchego proszku zawierającego salmeterol i flutykazon w dawce 50 + 100 µg w porównaniu do inhalatora suchego proszku zawierającego sam flutykazonu propionian w dawce 100 µg ⁹.

Przeprowadzono również 21-dniowe badanie, w którym oceniano wyniki leczenia u 31 dzieci w wieku od 4 do 11 lat z łagodną astmą. W badaniu stosowano trzy różne schematy terapeutyczne:

• salmeterol i flutykazon w inhalatorze ciśnieniowym w dawce 25 + 50 mikrogramów (2 inhalacje dwa razy na dobę, bez komory inhalacyjnej)
• salmeterol i flutykazon w inhalatorze ciśnieniowym w dawce 25 + 50 mikrogramów (2 inhalacje dwa razy na dobę, z komorą inhalacyjną)
• salmeterol i flutykazon w inhalatorze suchego proszku w dawce 50 + 100 mikrogramów (1 inhalacja dwa razy na dobę)

Analiza wyników wykazała, że ekspozycja ogólnoustrojowa na salmeterol była podobna we wszystkich trzech schematach leczenia i wynosiła odpowiednio: 126 pg×h/ml [95% CI: 70, 225] dla inhalatora ciśnieniowego bez komory inhalacyjnej, 103 pg×h/ml [95% CI: 54, 200] dla inhalatora ciśnieniowego z komorą inhalacyjną oraz 110 pg×h/ml [95% CI: 55, 219] dla inhalatora suchego proszku ¹⁰.

Natomiast ekspozycja ogólnoustrojowa na flutykazonu propionian różniła się w zależności od zastosowanego urządzenia. Podobne wartości zaobserwowano dla inhalatora ciśnieniowego z komorą inhalacyjną (107 pg×h/ml [95% CI: 45,7, 252,2]) oraz inhalatora suchego proszku (138 pg×h/ml [95% CI: 69,3, 273,2]). Znacząco mniejsza ekspozycja ogólnoustrojowa wystąpiła w przypadku stosowania inhalatora ciśnieniowego bez komory inhalacyjnej (24 pg×h/ml [95% CI: 9,6, 60,2]) ¹¹.