Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania mianseryny

Produkt leczniczy Miansegen (chlorowodorek mianseryny) wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności podczas stosowania ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono najważniejsze informacje, które należy uwzględnić podczas terapii tym lekiem.¹

Przeciwwskazania wiekowe i zagrożenia w populacji pediatrycznej

Mianseryny nie należy stosować w terapii dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Badania kliniczne wykazały zwiększoną częstość występowania zachowań samobójczych (próby samobójcze, myśli samobójcze) oraz wrogości (szczególnie agresji, zachowań buntowniczych i przejawów gniewu) u młodych pacjentów przyjmujących leki przeciwdepresyjne w porównaniu z grupą otrzymującą placebo.²

Jeżeli jednak, w oparciu o istniejącą potrzebę kliniczną, zostanie podjęta decyzja o wdrożeniu leczenia u osoby poniżej 18 roku życia, pacjenta należy poddać szczególnie uważnej obserwacji pod kątem występowania zachowań samobójczych. Należy również pamiętać, że brakuje długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania mianseryny u dzieci i młodzieży w odniesieniu do wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowań.³

Ryzyko samobójstwa i nadzór nad pacjentem

Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samookaleczenia oraz samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do momentu osiągnięcia pełnej remisji. Ponieważ poprawa stanu klinicznego może nie nastąpić przez kilka pierwszych tygodni leczenia lub dłużej, pacjentów należy poddać ścisłej obserwacji do czasu wystąpienia poprawy.⁴

Z doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko samobójstwa może paradoksalnie zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia. Szczególnie narażeni są:⁵

• Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie
• Pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem leczenia znacznego stopnia skłonności samobójcze
• Pacjenci w wieku poniżej 25 lat

Powyższe grupy wymagają ścisłej obserwacji w trakcie leczenia. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad lekami przeciwdepresyjnymi stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat, stosujących leki przeciwdepresyjne w porównaniu z placebo.⁶

W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i w przypadku zmiany dawki, należy ściśle monitorować stan pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów oraz ich opiekunów należy uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na:⁷

• Każdy objaw klinicznego nasilenia choroby
• Wystąpienie zachowań lub myśli samobójczych
• Nietypowe zmiany w zachowaniu

W razie wystąpienia powyższych objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Ze względu na możliwość samobójstwa, szczególnie na początku leczenia, pacjent powinien otrzymać tylko ograniczoną liczbę tabletek produktu leczniczego Miansegen.⁸

Zaburzenia hematologiczne

Podczas leczenia mianseryną obserwowano przypadki zahamowania czynności szpiku, występujące zwykle w postaci granulocytopenii lub agranulocytozy. Objawy te najczęściej pojawiają się po 4-6 tygodniach leczenia i zwykle ustępują po odstawieniu leku.⁹

Powyższe zaburzenia obserwowano we wszystkich grupach wiekowych pacjentów, jednak częściej występują u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów przyjmujących mianserynę należy zwrócić szczególną uwagę na następujące objawy:¹⁰

• Gorączka
• Ból gardła
• Zapalenie jamy ustnej
• Inne objawy zakażenia

W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy natychmiast przerwać leczenie i wykonać badanie krwi.¹¹

Choroba afektywna dwubiegunowa

Mianseryna, podobnie jak inne leki przeciwdepresyjne, może spowodować wystąpienie stanu hipomanii u pacjentów z afektywną chorobą dwubiegunową. W takim przypadku należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Miansegen.¹²

Specyficzne grupy pacjentów wymagające szczególnej uwagi

W czasie leczenia poniższych grup pacjentów należy zachować ogólnie przyjęte środki ostrożności, a dawki leków stosowanych jednocześnie należy stale kontrolować:¹³

• Pacjenci z cukrzycą – wymagają regularnego monitorowania poziomu glukozy oraz dostosowania dawek leków przeciwcukrzycowych
• Pacjenci z niewydolnością wątroby – mogą wymagać redukcji dawki ze względu na zmieniony metabolizm leku
• Pacjenci z niewydolnością nerek – może być konieczne dostosowanie dawkowania

Ryzyko zaburzeń rytmu serca i wydłużenia odstępu QT

W okresie po wprowadzeniu mianseryny do obrotu raportowano przypadki wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca (w tym częstoskurczu komorowego typu „torsade de pointes”). Należy zachować szczególną ostrożność stosując mianserynę u pacjentów z czynnikami ryzyka sprzyjającymi tym zaburzeniom.¹⁴

Do czynników ryzyka należą:¹⁵

• Wrodzony zespół wydłużonego QT
• Wiek powyżej 65 lat
• Płeć żeńska
• Organiczna choroba serca i/lub zaburzenia czynności lewej komory serca
• Choroba nerek lub wątroby
• Stosowanie leków hamujących metabolizm mianseryny
• Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych powodujących wydłużenie odstępu QTc

Przed rozpoczęciem leczenia należy skorygować hipokaliemię i hipomagnezemię. Należy rozważyć przerwanie stosowania produktu leczniczego Miansegen lub zmniejszenie jego dawki, jeśli odstęp QTc wynosi powyżej 500 milisekund lub ulegnie wydłużeniu o więcej niż 60 milisekund.¹⁶

Inne ważne ostrzeżenia

Chociaż nie należy spodziewać się działania przeciwcholinergicznego mianseryny, należy szczególnie wnikliwie obserwować i częściej kontrolować:¹⁷

• Pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania
• Pacjentów z objawami wskazującymi na rozrost gruczołu krokowego

W przypadku wystąpienia żółtaczki lek należy niezwłocznie odstawić.¹⁸

Należy również przerwać stosowanie leku, jeżeli wystąpią drgawki.¹⁹