Właściwości farmakokinetyczne
Maxitrol (1 mg + 3500 j.m. + 6000 j.m.)/g

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Maxitrol

Produkt leczniczy Maxitrol w postaci maści do oczu zawiera trzy substancje czynne: deksametazon (1 mg/g), siarczan neomycyny (3500 j.m./g) oraz siarczan polimyksyny B (6000 j.m./g). Poniżej przedstawiono szczegółowe dane farmakokinetyczne dla poszczególnych składników aktywnych tego produktu.¹

Wchłanianie substancji czynnych

Wchłanianie deksametazonu

Deksametazon podawany miejscowo do oczu w postaci 0,1% zawiesiny wykazuje określony profil wchłaniania u pacjentów po zabiegach usunięcia zaćmy. Maksymalne stężenie tego glikokortykosteroidu w cieczy wodnistej osiąga wartość około 30 ng/ml i występuje po upływie 2 godzin od aplikacji. Warto zauważyć, że biodostępność deksametazonu podawanego drogą doustną jest znacznie wyższa i wynosi około 70%.²

Wchłanianie neomycyny

Siarczan neomycyny charakteryzuje się farmakokinetyką typową dla antybiotyków aminoglikozydowych. W badaniach przeprowadzonych z udziałem zdrowych mężczyzn, którym aplikowano na nieuszkodzoną skórę do 47,7 g maści zawierającej 0,5% siarczanu neomycyny i pozostawiano ją na 6 godzin, nie wykryto mierzalnych stężeń neomycyny w surowicy krwi. Wskazuje to na ograniczone wchłanianie systemowe leku przy zastosowaniu miejscowym na nieuszkodzoną skórę.³

Wchłanianie polimyksyny B

Siarczan polimyksyny B cechuje się słabym i zmiennym wchłanianiem przez błony śluzowe, a w niektórych przypadkach wchłanianie może nie występować wcale. Badania kliniczne wskazują, że nawet przy miejscowym stosowaniu polimyksyny B na rozległe powierzchnie ran oparzeniowych, na spojówki oraz do zatok szczękowych, nie wykrywa się mierzalnych stężeń tego antybiotyku w surowicy pacjentów.⁴

Dystrybucja

Szczegółowe dane dotyczące dystrybucji są dostępne głównie dla deksametazonu. Po wchłonięciu do krwiobiegu deksametazon wiąże się z albuminami surowicy w zakresie 77% – 84%. Parametry farmakokinetyczne tego glikokortykosteroidu wskazują, że jego klirens mieści się w zakresie od 0,111 l/h/kg do 0,225 l/h/kg, natomiast objętość dystrybucji wynosi od 0,576 l/kg do 1,15 l/kg.⁵

Metabolizm

Deksametazon podlega procesom metabolicznym w organizmie, w wyniku których powstaje główny metabolit – 6-β-hydroksydeksametazon. Badania wykazały, że około 60% zastosowanej dawki jest wydalane właśnie w postaci tego metabolitu, co wskazuje na istotną rolę przemian metabolicznych w eliminacji deksametazonu z organizmu.⁶

Eliminacja substancji czynnych

Eliminacja deksametazonu

Po osiągnięciu maksymalnego stężenia, poziom deksametazonu w organizmie stopniowo maleje. Okres półtrwania tego glikokortykosteroidu wynosi około 3-4 godziny. Główną drogą eliminacji deksametazonu z ustroju jest transformacja metaboliczna. Jak wspomniano wcześniej, około 60% dawki ulega wydaleniu z moczem w postaci metabolitu 6-β-hydroksydeksametazonu. Co istotne, w moczu nie stwierdza się obecności niezmienionej formy deksametazonu.⁷

Eliminacja neomycyny

W przypadku siarczanu neomycyny, badania przeprowadzone z udziałem zdrowych mężczyzn, u których zastosowano do 47,7 g maści zawierającej 0,5% siarczanu neomycyny na nieuszkodzoną skórę przez okres 6 godzin, nie wykazały obecności wykrywalnych stężeń neomycyny w moczu. Sugeruje to brak istotnego wchłaniania systemowego przy miejscowym stosowaniu na nieuszkodzoną skórę.⁸

Eliminacja polimyksyny B

Siarczan polimyksyny B stosowany miejscowo na duże powierzchnie ran oparzeniowych, na spojówki oraz do zatok szczękowych nie prowadzi do wykrywalnych stężeń tego antybiotyku w moczu pacjentów. Wyniki te potwierdzają ograniczone wchłanianie systemowe polimyksyny B przy aplikacji miejscowej, co przekłada się na brak wykrywalnej eliminacji nerkowej.⁹

Charakterystyka farmakokinetyczna – zestawienie