Właściwości farmakokinetyczne
Masultab 200 mg

Wprowadzenie do farmakokinetyki amisulprydu

Amisulpryd, substancja czynna leku Masultab, dostępna w czterech mocach dawkowania (50 mg, 100 mg, 200 mg i 400 mg), charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych leku z uwzględnieniem wszystkich istotnych parametrów klinicznych istotnych dla personelu medycznego. ¹

Wchłanianie amisulprydu

Amisulpryd wykazuje specyficzny profil wchłaniania z dwoma wyraźnymi maksimami stężeń osoczowych. Pierwsze maksimum występuje szybko, około 1 godziny po podaniu leku, osiągając stężenie w osoczu 39±3 ng/mL (po podaniu 50 mg). Drugie maksimum pojawia się po 3-4 godzinach od przyjęcia leku, ze stężeniem 54±4 ng/mL (dla dawki 50 mg). ²

Całkowita biodostępność amisulprydu wynosi 48%, co oznacza, że prawie połowa przyjętej dawki wchłania się do krążenia ogólnego. ³

Wpływ pokarmu na wchłanianie

Standardowe posiłki nie wpływają istotnie na ogólny profil kinetyczny amisulprydu. Jednakże udokumentowano, że posiłki bogate w węglowodany (zawierające 68% płynów) znacząco zmniejszają wartość AUC (pole pod krzywą stężenie-czas), Tmax (czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia) oraz Cmax (maksymalne stężenie) amisulprydu. Interesujący jest fakt, że podobnego efektu nie zaobserwowano przy posiłkach bogatych w tłuszcze. Niemniej jednak, kliniczne znaczenie tych obserwacji w codziennej praktyce medycznej pozostaje nieustalone. ⁴

Dystrybucja amisulprydu

Amisulpryd charakteryzuje się stosunkowo dużą objętością dystrybucji wynoszącą 5,8 L/kg, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek. Ważną cechą leku jest niski stopień wiązania z białkami osocza, który wynosi zaledwie 16%. Ta właściwość minimalizuje ryzyko interakcji lekowych opartych na wypieraniu z połączeń białkowych. ⁵

Metabolizm amisulprydu

Amisulpryd podlega niewielkiemu metabolizmowi w organizmie. Zidentyfikowano dwa nieaktywne metabolity, które stanowią zaledwie około 4% podanej dawki. Warto podkreślić, że amisulpryd nie kumuluje się w organizmie, a jego farmakokinetyka pozostaje niezmieniona nawet po wielokrotnym podaniu. ⁶

Eliminacja amisulprydu

Okres półtrwania w fazie eliminacji amisulprydu po podaniu doustnym wynosi około 12 godzin. Lek wydalany jest głównie przez nerki w postaci niezmienionej. Po podaniu dożylnym 50% dawki jest wydalane z moczem, przy czym aż 90% tej ilości jest eliminowane w ciągu pierwszych 24 godzin. Klirens nerkowy amisulprydu wynosi 20 L/h (330 mL/min). ⁷

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Ze względu na niewielki metabolizm wątrobowy amisulprydu, nie jest konieczne zmniejszanie dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby. Jest to istotna zaleta leku u pacjentów z współistniejącymi chorobami wątroby. ⁸

Pacjenci z niewydolnością nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się istotne zmiany parametrów farmakokinetycznych amisulprydu, co wymaga dostosowania dawkowania:

• Okres półtrwania w fazie eliminacji pozostaje niezmieniony nawet przy zaburzonej funkcji nerek. ⁹
• Klirens nerkowy ulega znaczącemu zmniejszeniu o 2,5 do 3 razy. ¹⁰
• Wartość AUC (pole pod krzywą stężenie-czas) dla amisulprydu zwiększa się dwukrotnie w łagodnej niewydolności nerek i aż prawie dziesięciokrotnie w umiarkowanej niewydolności nerek. ¹¹

Należy podkreślić, że doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania amisulprydu u pacjentów z niewydolnością nerek jest ograniczone, szczególnie dla dawek przekraczających 50 mg. Ponadto warto zaznaczyć, że amisulpryd jest bardzo słabo dializowany, co ma znaczenie przy planowaniu terapii u pacjentów dializowanych. ¹²

Pacjenci w podeszłym wieku

Dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) są ograniczone. Wykazano jednak, że po pojedynczej dawce doustnej 50 mg, u tych pacjentów następuje zwiększenie o 10-30% następujących parametrów:

• Cmax (maksymalne stężenie w osoczu)
• T1/2 (okres półtrwania)
• AUC (pole pod krzywą stężenie-czas)

Należy zaznaczyć, że brakuje danych dotyczących farmakokinetyki amisulprydu po dawkach wielokrotnych u pacjentów w podeszłym wieku, co może mieć istotne znaczenie przy długotrwałej terapii. ^{65 lat) wykazują zwiększoną o 10-30% wartość Cmax, T1/2 i AUC po pojedynczej dawce doustnej 50 mg. Brak danych dla dawek wielokrotnych.”>13}

Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych amisulprydu