Specjalne ostrzeżenia
Losartan Krka
Losartan Krka wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, ryzykiem niedociśnienia objawowego (zwłaszcza przy zmniejszonej objętości wewnątrznaczyniowej i niedoborze sodu), zaburzeniami elektrolitowymi (w tym hiperkaliemią, szczególnie u chorych z cukrzycą typu 2 i nefropatią), oraz u osób z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Monitorowanie stężenia potasu i klirensu kreatyniny jest kluczowe, zwłaszcza przy klirensie 30-50 ml/min. Nie zaleca się łączenia losartanu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu czy inhibitorami ACE ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek. U dzieci z GFR <30 ml/min/1,73 m² stosowanie jest przeciwwskazane. Dawkowanie należy dostosować u pacjentów z marskością wątroby, a u ciężkich zaburzeń czynności wątroby losartan jest przeciwwskazany.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania losartanu potasowego
- Nadwrażliwość i obrzęk naczynioruchowy
- Niedociśnienie i zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej
- Zaburzenia równowagi elektrolitowej
- Zaburzenia czynności wątroby
- Zaburzenia czynności nerek
- Stosowanie u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek
- Stan po przeszczepieniu nerki
- Pierwotny hiperaldosteronizm
- Choroba wieńcowa i zaburzenia naczyniowo-mózgowe
- Niewydolność serca
- Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu
- Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
- Substancje pomocnicze – laktoza
- Ciąża
- Skuteczność w zależności od rasy
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania losartanu potasowego
Podczas leczenia pacjentów produktem Losartan Krka należy uwzględnić szereg istotnych ostrzeżeń i zachować odpowiednie środki ostrożności, których przestrzeganie ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii oraz osiągnięcia optymalnych efektów leczniczych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące sytuacji klinicznych wymagających szczególnej uwagi.1
Nadwrażliwość i obrzęk naczynioruchowy
Pacjenci z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (obejmującym obrzęk twarzy, warg, gardła i/lub języka) wymagają ścisłej obserwacji podczas leczenia losartanem. Ryzyko wystąpienia tej potencjalnie zagrażającej życiu reakcji nadwrażliwości wymaga wdrożenia odpowiedniego monitorowania, szczególnie po rozpoczęciu terapii.2
Niedociśnienie i zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej
Objawowe niedociśnienie może wystąpić szczególnie u pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową i/lub niedoborem sodu, będącym skutkiem intensywnego leczenia diuretycznego, stosowania diety z małą zawartością soli, biegunki lub wymiotów. Stan ten wymaga szczególnej ostrożności po podaniu pierwszej dawki leku oraz po zwiększeniu dawkowania. Przed rozpoczęciem terapii losartanem należy skorygować istniejące niedobory wodno-elektrolitowe lub zastosować mniejszą dawkę początkową. Zalecenie to dotyczy również populacji pediatrycznej w wieku 6-18 lat.3
Zaburzenia równowagi elektrolitowej
Zaburzenia równowagi elektrolitowej występują często u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zarówno ze współistniejącą cukrzycą, jak i bez cukrzycy, i wymagają odpowiedniej korekty. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią stwierdzono zwiększoną częstość występowania hiperkaliemii w grupie otrzymującej losartan w porównaniu z grupą placebo. Podczas leczenia losartanem konieczne jest zatem regularne monitorowanie stężenia potasu w osoczu oraz klirensu kreatyniny, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca i klirensem kreatyniny 30-50 ml/min.4
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania losartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, substytutami soli kuchennej zawierającymi potas lub innymi produktami zwiększającymi stężenie potasu w surowicy (np. preparatami zawierającymi trimetoprim).5
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie należy rozważyć zmniejszenie dawki losartanu, ponieważ badania farmakokinetyczne wykazały znaczące zwiększenie stężenia losartanu w osoczu u pacjentów z marskością wątroby. Ze względu na brak doświadczeń terapeutycznych, losartan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.6
Stosowanie losartanu nie jest również zalecane u dzieci z zaburzeniami czynności wątroby.7
Zaburzenia czynności nerek
W wyniku zahamowania aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron przez losartan obserwowano zaburzenia czynności nerek, włącznie z niewydolnością nerek. Zjawisko to występuje szczególnie u pacjentów, u których funkcja nerek zależy od aktywności tego układu (np. pacjenci z ciężką niewydolnością serca lub wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek).8
Podobnie jak w przypadku innych leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron, u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki obserwowano zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy. Te zmiany czynności nerek mogą być odwracalne po odstawieniu leku. Losartan należy stosować ostrożnie u pacjentów z tym typem patologii naczyniowej.9
Stosowanie u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek
Nie zaleca się stosowania losartanu u dzieci, u których współczynnik przesączania kłębuszkowego wynosi mniej niż 30 ml/min/1,73 m², ze względu na brak odpowiednich danych klinicznych.10
W trakcie leczenia losartanem należy regularnie monitorować czynność nerek, szczególnie gdy występują dodatkowe czynniki mogące wpływać na funkcję nerek, takie jak gorączka czy odwodnienie.11
Jednoczesne stosowanie losartanu i inhibitorów ACE może zaburzać czynność nerek, dlatego nie zaleca się takiego połączenia.12
Stan po przeszczepieniu nerki
Brak wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania losartanu u pacjentów po niedawno przeprowadzonym przeszczepieniu nerki.13
Pierwotny hiperaldosteronizm
Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem zwykle nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe działające poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna, dlatego stosowanie losartanu w tej grupie chorych nie jest zalecane.14
Choroba wieńcowa i zaburzenia naczyniowo-mózgowe
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zaburzeniami naczyniowo-mózgowymi może skutkować zawałem mięśnia sercowego lub udarem mózgu. Konieczne jest zatem dokładne monitorowanie ciśnienia tętniczego podczas terapii u tych pacjentów.15
Niewydolność serca
U pacjentów z niewydolnością serca, z towarzyszącymi zaburzeniami czynności nerek lub bez, istnieje – podobnie jak w przypadku innych leków działających na układ renina-angiotensyna – ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego oraz (często ostrej) niewydolności nerek.16
Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania losartanu jest ograniczone u pacjentów z:
- niewydolnością serca i współistniejącymi ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
- ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA)
- niewydolnością serca i objawowymi, zagrażającymi życiu zaburzeniami rytmu serca
W tych grupach pacjentów losartan należy stosować ze szczególną ostrożnością. Leczenie skojarzone losartanem i beta-adrenolitykami również wymaga zachowania ostrożności.17
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia, należy zachować szczególną ostrożność stosując losartan u pacjentów z:
- zwężeniem zastawki aorty
- zwężeniem zastawki dwudzielnej
- kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu
U tych pacjentów istnieje ryzyko niedostatecznej perfuzji wieńcowej związanej ze spadkiem obciążenia następczego.18
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody naukowe wskazujące, że jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko wystąpienia:
- niedociśnienia
- hiperkaliemii
- zaburzeń czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek)
W związku z powyższym, nie zaleca się podwójnej blokady układu RAA poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu.19
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem specjalisty i pod warunkiem ścisłego monitorowania:
- czynności nerek
- stężenia elektrolitów
- ciśnienia tętniczego krwi
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II.20
Substancje pomocnicze – laktoza
Produkt Losartan Krka zawiera laktozę jednowodną w następujących ilościach:
| Dawka | Zawartość laktozy jednowodnej |
|---|---|
| 25 mg | 27,3 mg |
| 50 mg | 54,7 mg |
| 100 mg | 109,3 mg |
Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.21
Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia losartanem podczas ciąży. Pacjentki planujące ciążę powinny mieć zmienioną terapię na leki przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży leczenie losartanem należy natychmiast przerwać i w razie potrzeby zastosować alternatywną terapię.22
Skuteczność w zależności od rasy
Podobnie jak w przypadku inhibitorów konwertazy angiotensyny, losartan i inni antagoniści angiotensyny wykazują mniejszą skuteczność w obniżaniu ciśnienia tętniczego u osób rasy czarnej niż u osób innych ras. Zjawisko to jest prawdopodobnie związane z większą częstością występowania niskiej aktywności reniny w populacji pacjentów rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.23
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania