Przedawkowanie
Losartan Krka 25 mg

Przedawkowanie losartanu – charakterystyka kliniczna

Przedawkowanie losartanu potasowego stanowi istotne zagrożenie kliniczne, choć dostępne dane na temat następstw przekroczenia dawek terapeutycznych u ludzi są ograniczone. Losartan jako selektywny antagonista receptora angiotensyny II typu AT1 może wywołać charakterystyczne objawy związane z nadmiernym obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi oraz zaburzeniami funkcji układu sercowo-naczyniowego.¹

Objawy kliniczne przedawkowania

Manifestacja kliniczna przedawkowania losartanu obejmuje przede wszystkim symptomy związane z nadmiernym spadkiem ciśnienia tętniczego oraz kompensacyjną odpowiedzią układu krążenia. Najbardziej charakterystyczne objawy to niedociśnienie tętnicze oraz tachykardia. Paradoksalnie, w mechanizmie odruchowego pobudzenia układu przywspółczulnego (za pośrednictwem nerwu błędnego) może również wystąpić bradykardia.²

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania losartanu ma charakter objawowy i podtrzymujący, ponieważ nie istnieje swoiste antidotum. Strategia terapeutyczna powinna być dostosowana do czasu przyjęcia leku, rodzaju oraz nasilenia objawów klinicznych.³

Protokół postępowania w przedawkowaniu losartanu powinien obejmować następujące elementy:

• Stabilizacja układu krążenia – priorytet terapeutyczny, obejmujący monitorowanie i wyrównywanie parametrów hemodynamicznych⁴
• Dekontaminacja przewodu pokarmowego – w przypadku niedawnego przyjęcia leku drogą doustną wskazane jest podanie odpowiedniej dawki węgla aktywnego⁵
• Ścisłe monitorowanie parametrów życiowych – regularna ocena ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, saturacji, stanu świadomości⁶
• Wyrównywanie zaburzeń hemodynamicznych – w zależności od wskazań klinicznych (dożylna podaż płynów, wazopresory, atropina w przypadku bradykardii)

Ograniczenia hemodializy w przedawkowaniu

Istotną informacją kliniczną jest fakt, że techniki nerkozastępcze nie są skuteczne w eliminacji losartanu i jego aktywnych metabolitów z organizmu. Ani losartan, ani jego czynny metabolit (karboksylowy metabolit EXP-3174) nie ulegają usunięciu za pomocą hemodializy, co znacząco ogranicza możliwości przyspieszenia eliminacji leku z organizmu.⁷

Ze względu na wysoki stopień wiązania losartanu i jego metabolitów z białkami osocza oraz ich znaczący metabolizm wątrobowy, leczenie przedawkowania opiera się wyłącznie na postępowaniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe, bez możliwości aktywnego usuwania leku z organizmu.