Przedawkowanie
LisiHEXAL 5 5 mg

Przedawkowanie lizynoprylu, inhibitora ACE, prowadzi do istotnego niedociśnienia tętniczego, wstrząsu sercowo-naczyniowego, zaburzeń elektrolitowych (np. hiperkaliemii, hiponatremii), niewydolności nerek oraz kwasicy metabolicznej. Objawy kliniczne obejmują m.in. tachykardię, bradykardię, kołatanie serca, zawroty głowy, hiperwentylację oraz suchy kaszel spowodowany wzrostem stężenia bradykininy. Mechanizmy patofizjologiczne wynikają z nadmiernej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron, prowadzącej do hipoperfuzji narządów i zaburzeń homeostazy wodno-elektrolitowej. Wartości parametrów laboratoryjnych do monitorowania to m.in. stężenia sodu, potasu, chlorków, kreatyniny, mocznika, GFR oraz gazometria krwi tętniczej, a także ciągłe monitorowanie EKG i parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, saturacja). Leczenie przedawkowania lizynoprylu wymaga hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii lub toksykologii klinicznej z możliwością ciągłego monitorowania. Postępowanie obejmuje dożylne podanie roztworu soli fizjologicznej w celu wyrównania niedociśnienia, zastosowanie leków wazopresyjnych (angiotensyna II, katecholaminy) w przypadku opornego niedociśnienia, a także eliminację leku poprzez wywołanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego i siarczanu sodu. W ciężkich przypadkach wskazana jest hemodializa. Leczenie bradykardii opornej na farmakoterapię może wymagać czasowej elektrostymulacji serca. Częstotliwość monitorowania parametrów powinna być dostosowana do stanu pacjenta, często co 1-2 godziny w fazie ostrej. Nieleczone przedawkowanie grozi niewydolnością wielonarządową i poważnymi powikłaniami neurologicznymi.

Przedawkowanie leku LisiHEXAL 5

Przedawkowanie lizynoprylu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane kliniczne dotyczące przedawkowania lizynoprylu u ludzi są ograniczone, jednak znane są charakterystyczne objawy i zalecane procedury postępowania w takich przypadkach. 1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), do których należy lizynopryl, może wywoływać szereg objawów związanych głównie z nadmiernym spadkiem ciśnienia tętniczego oraz zaburzeniami funkcji układu sercowo-naczyniowego i nerek. 2

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm
Niedociśnienie tętnicze Znaczny spadek ciśnienia krwi, mogący prowadzić do zapaści naczyniowej Nadmierna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
Wstrząs sercowo-naczyniowy Stan zagrożenia życia spowodowany niewydolnością układu krążenia Następstwo ciężkiego niedociśnienia
Zaburzenia równowagi elektrolitowej Nieprawidłowe stężenia elektrolitów w surowicy krwi Wpływ na gospodarkę wodno-elektrolitową
Niewydolność nerek Upośledzenie funkcji nerek, wzrost parametrów nerkowych Zmniejszenie przepływu krwi przez nerki
Hiperwentylacja Przyspieszony i pogłębiony oddech Reakcja kompensacyjna organizmu
Tachykardia Przyspieszenie akcji serca Mechanizm kompensacyjny w odpowiedzi na niedociśnienie
Kołatanie serca Subiektywne odczucie niemiarowej pracy serca Zaburzenia rytmu serca w odpowiedzi na zmiany hemodynamiczne
Bradykardia Zwolnienie akcji serca Efekt nadmiernej aktywności układu przywspółczulnego
Zawroty głowy Zaburzenia równowagi i orientacji przestrzennej Niedostateczne ukrwienie mózgu
Lęk Stan wzmożonego niepokoju psychicznego Reakcja na stres i zaburzenia hemodynamiczne
Kaszel Charakterystyczny suchy kaszel Zwiększone stężenie bradykininy w tkance płucnej

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania lizynoprylu powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych, z możliwością ciągłego monitorowania parametrów życiowych i laboratoryjnych pacjenta. Podstawowe działania terapeutyczne obejmują: 3

  1. Wyrównanie niedociśnienia tętniczego – dożylne podanie roztworu soli fizjologicznej w celu zwiększenia objętości krwi krążącej oraz ułożenie pacjenta w pozycji przeciwwstrząsowej (pozycja leżąca z uniesionymi nogami). 4
  2. Zastosowanie leków wazopresyjnych – w przypadkach opornego niedociśnienia należy rozważyć podanie angiotensyny II we wlewie dożylnym i/lub dożylne podanie katecholamin. 5
  3. Eliminacja leku z organizmu – jeśli zażycie leku nastąpiło niedawno, należy zastosować metody zmierzające do usunięcia lizynoprylu, takie jak wywołanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie środków adsorbujących (np. węgiel aktywowany) i siarczanu sodu. 6
  4. Hemodializa – w ciężkich przypadkach przedawkowania lizynopryl można usunąć z krążenia ogólnego metodą hemodializy. 7
  5. Leczenie bradykardii – w przypadku bradykardii opornej na leczenie farmakologiczne należy rozważyć zastosowanie czasowej elektrostymulacji serca. 8

Monitorowanie pacjenta

W trakcie leczenia przedawkowania lizynoprylu konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta oraz podstawowych parametrów laboratoryjnych, w tym: 9

  • Parametry życiowe – ciśnienie tętnicze, tętno, częstość oddechów, temperatura ciała, saturacja krwi
  • Równowaga elektrolitowa – stężenie sodu, potasu, chlorków w surowicy
  • Funkcja nerek – stężenie kreatyniny, mocznika, GFR, bilans płynów
  • Równowaga kwasowo-zasadowa – gazometria krwi tętniczej
  • EKG – monitorowanie zaburzeń rytmu serca, przewodzenia

Częstotliwość kontroli parametrów życiowych oraz badań laboratoryjnych powinna być dostosowana do stanu klinicznego pacjenta, a w okresie ostrej fazy zatrucia może być konieczne ich wykonywanie co 1-2 godziny. 10

Powikłania przedawkowania

Nieleczone przedawkowanie lizynoprylu może prowadzić do rozwoju poważnych powikłań, w tym:

  • Niewydolność wielonarządowa – w wyniku długotrwałego niedociśnienia i hipoperfuzji tkanek
  • Ostra niewydolność nerek – jako bezpośredni efekt nadmiernego działania leku oraz niedociśnienia
  • Zaburzenia elektrolitowe – hiperkaliemia, hiponatremia
  • Kwasica metaboliczna – w wyniku hipoperfuzji tkanek
  • Powikłania neurologiczne – w efekcie niedokrwienia ośrodkowego układu nerwowego

Ze względu na ryzyko rozwoju powyższych powikłań, każdy przypadek podejrzenia przedawkowania lizynoprylu powinien być traktowany jako stan nagły, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej i hospitalizacji pacjenta na oddziale intensywnej terapii lub toksykologii klinicznej. 11

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl