Właściwości farmakokinetyczne lizynoprylu

Lizynopryl, substancja czynna leku LisiHEXAL, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego działanie terapeutyczne i schemat dawkowania. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych tego leku, oparte na wynikach badań klinicznych.¹

Wchłanianie

Lizynopryl po podaniu doustnym wchłania się częściowo z przewodu pokarmowego. Badania kliniczne wykazały, że około 25% przyjętej doustnie dawki lizynoprylu ulega absorpcji. Istotne jest, że obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym nie ma wpływu na stopień wchłaniania substancji czynnej.²

Maksymalne stężenie lizynoprylu w surowicy (Cmax) osiągane jest stosunkowo powoli, w przybliżeniu po 6-8 godzinach od momentu podania doustnego. Ta charakterystyka farmakokinetyczna odróżnia lizynopryl od niektórych innych inhibitorów konwertazy angiotensyny, które osiągają maksymalne stężenie szybciej.³

Dystrybucja

Znaczącą cechą farmakokinetyczną lizynoprylu jest brak wiązania z białkami osocza krwi, co odróżnia go od wielu innych leków przeciwnadciśnieniowych. Jest to istotna właściwość, która wpływa na biodostępność leku oraz minimalizuje ryzyko interakcji lekowych na poziomie wypierania z połączeń z białkami.⁴

Rozmieszczenie lizynoprylu w tkankach pacjentów z zaburzoną funkcją nerek pozostaje zbliżone do dystrybucji u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, pod warunkiem że wskaźnik przesączania kłębuszkowego (GFR) nie jest niższy niż 30 ml/min. Poniżej tej wartości obserwuje się istotne zmiany w profilu farmakokinetycznym leku.⁵

Metabolizm

Unikalną właściwością lizynoprylu jest fakt, że nie podlega on procesom metabolicznym w organizmie. Jest to istotna cecha, która minimalizuje ryzyko interakcji z innymi lekami na poziomie enzymatycznym oraz upraszcza przewidywanie zachowania farmakokinetycznego leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.⁶

Eliminacja

Lizynopryl jest wydalany z organizmu w postaci niezmienionej, głównie drogą nerkową. Eliminacja leku charakteryzuje się dwufazowością, przy czym druga faza (końcowa faza eliminacji) przebiega wolniej i jest niezależna od przyjętej dawki. Zjawisko to przypisuje się wysyceniu wiązań lizynoprylu z konwertazą angiotensyny.⁷

Efektywny okres półtrwania (t₁/₂) lizynoprylu w fazie kumulacji po podaniu wielu dawek wynosi 12 godzin, co uzasadnia stosowanie leku raz na dobę.⁸

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Badania farmakokinetyczne wykazały istotne różnice w profilu farmakokinetycznym lizynoprylu u osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) w porównaniu z młodszymi dorosłymi. Po podaniu pojedynczej dawki 20 mg lizynoprylu u osób starszych obserwowano większe stężenia leku w surowicy niż u młodszych osób dorosłych.⁹

Dodatkowe dane pochodzą z badania, w którym pojedynczą dawkę dobową 5 mg lizynoprylu podawano przez 7 dni trzem grupom: młodym zdrowym ochotnikom, zdrowym ochotnikom w podeszłym wieku oraz pacjentom w podeszłym wieku z niewydolnością serca. Maksymalne stężenia lizynoprylu w surowicy oznaczane w 7. dniu badania były:¹⁰

• Największe u zdrowych ochotników w podeszłym wieku
• Mniejsze u młodych, zdrowych ochotników
• Najmniejsze u pacjentów w podeszłym wieku z niewydolnością serca

U osób w podeszłym wieku stwierdzono także mniejszy klirens nerkowy lizynoprylu w porównaniu z osobami młodszymi, co było szczególnie widoczne u pacjentów z niewydolnością serca.¹¹

Pacjenci z niewydolnością nerek

Funkcja nerek istotnie wpływa na farmakokinetykę lizynoprylu. U pacjentów z niewydolnością nerek, u których wskaźnik przesączania kłębuszkowego spadł poniżej 30 ml/min, obserwowano:¹²

• Zwiększenie maksymalnego stężenia lizynoprylu (Cmax)
• Zwiększenie średniego stężenia lizynoprylu w surowicy
• Spowolnienie osiągania maksymalnego stężenia leku
• Wydłużenie czasu potrzebnego do osiągnięcia stężenia stacjonarnego leku w surowicy

Dzieci i młodzież

Profil farmakokinetyczny lizynoprylu u dzieci i młodzieży został oceniony w badaniu z udziałem 29 pacjentów pediatrycznych w wieku od 6 do 16 lat z nadciśnieniem tętniczym i wartością GFR przekraczającą 30 ml/min/1,73m².^{30 ml/min/1,73m2.”>13}

Po podaniu dawek w zakresie 0,1-0,2 mg/kg masy ciała lizynopryl osiągał stężenie w stanie stacjonarnym w ciągu 6 godzin, a stopień wchłaniania (określony na podstawie ilości oznaczonej w moczu) wynosił około 28%. Parametry te były zbliżone do wartości obserwowanych wcześniej u dorosłych.¹⁴

Wartości pola pod krzywą stężenia w funkcji czasu (AUC) oraz maksymalnego stężenia (Cmax) u dzieci były zgodne z wartościami notowanymi u dorosłych pacjentów, co sugeruje podobny profil farmakokinetyczny lizynoprylu w populacji pediatrycznej i dorosłej.¹⁵

Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych