Właściwości farmakokinetyczne
Linefor 150 mg

Właściwości farmakokinetyczne pregabaliny

Pregabalina, substancja czynna leku Linefor, charakteryzuje się określonym profilem farmakokinetycznym, który jest zbliżony u różnych populacji pacjentów, w tym u zdrowych ochotników, pacjentów z padaczką otrzymujących leki przeciwpadaczkowe oraz pacjentów z bólem przewlekłym. Znajomość tych właściwości jest kluczowa dla właściwego stosowania leku w praktyce klinicznej.¹

Wchłanianie pregabaliny

Pregabalina charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym na czczo, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) już w ciągu 1 godziny po podaniu zarówno dawki pojedynczej, jak i dawek wielokrotnych. Biodostępność leku po podaniu doustnym jest bardzo wysoka i wynosi ≥90%, co istotne – jest ona niezależna od zastosowanej dawki. Przy podawaniu wielokrotnym, stan stacjonarny stężenia leku osiągany jest stosunkowo szybko, bo już po 24-48 godzinach.²

Spożywanie posiłków wpływa na farmakokinetykę pregabaliny, zmniejszając szybkość jej wchłaniania. Prowadzi to do zmniejszenia wartości Cmax o około 25-30% oraz opóźnienia czasu osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) o około 2,5 godziny. Należy jednak podkreślić, że podawanie pregabaliny z pokarmem nie wpływa istotnie klinicznie na całkowity stopień wchłaniania substancji czynnej.³

Dystrybucja w organizmie

Badania przedkliniczne wykazały, że pregabalina ma zdolność przenikania przez istotne bariery biologiczne, w tym barierę krew-mózg u myszy, szczurów i małp. Przenika również przez łożysko u szczurów i jest obecna w mleku karmiących szczurów. U ludzi pozorna objętość dystrybucji pregabaliny po podaniu doustnym wynosi około 0,56 l/kg. Bardzo istotną cechą pregabaliny jest fakt, że nie wiąże się ona z białkami osocza, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakodynamicznych opartych na wypieraniu innych leków z połączeń z białkami.⁴

Metabolizm pregabaliny

Pregabalina charakteryzuje się minimalnym metabolizmem w organizmie ludzkim. Po podaniu dawki pregabaliny znaczonej radioaktywnie, około 98% radioaktywności wykrywano w moczu w postaci niezmienionej pregabaliny. Główny metabolit – N-metylowa pochodna pregabaliny – stanowił zaledwie 0,9% dawki. Badania przedkliniczne nie wykazały przechodzenia form racemicznych pregabaliny z S-enancjomeru do R-enancjomeru.⁵

Eliminacja z organizmu

Główną drogą eliminacji pregabaliny z organizmu jest wydalanie przez nerki w postaci niezmienionej. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji pregabaliny wynosi 6,3 godziny. Zarówno klirens osoczowy, jak i nerkowy pregabaliny są wprost proporcjonalne do klirensu kreatyniny. Ta zależność ma istotne implikacje kliniczne i wymaga dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub u pacjentów poddawanych dializie.⁶

Liniowość farmakokinetyki

W zalecanym zakresie dawek dobowych farmakokinetyka pregabaliny wykazuje charakter liniowy, co oznacza, że zwiększenie dawki prowadzi do proporcjonalnego wzrostu stężenia leku w osoczu. Międzyosobnicze różnice w farmakokinetyce leku są niewielkie i nie przekraczają 20%. Farmakokinetyka po podaniu dawek wielokrotnych jest przewidywalna i można ją określić na podstawie danych uzyskanych po podaniu dawki jednorazowej. Ta właściwość sprawia, że nie ma potrzeby rutynowego monitorowania stężenia pregabaliny w osoczu pacjentów.<sup data-drug="Linefor" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="W zalecanym zakresie dawek dobowych farmakokinetyka pregabaliny jest liniowa. Międzyosobnicze różnice w farmakokinetyce leku są małe (7

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

Wpływ płci na farmakokinetykę

Badania kliniczne wskazują, że płeć nie wpływa w sposób istotny klinicznie na stężenia pregabaliny w osoczu. Oznacza to, że nie ma konieczności modyfikacji dawkowania leku w zależności od płci pacjenta.⁸

Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Klirens pregabaliny jest wprost proporcjonalny do klirensu kreatyniny, co ma bezpośrednie przełożenie na dawkowanie leku u pacjentów z niewydolnością nerek. Warto podkreślić, że pregabalina jest skutecznie usuwana z osocza podczas zabiegu hemodializy – po 4-godzinnym zabiegu stężenie pregabaliny w osoczu zostaje zmniejszone o około 50%. Z tego powodu u pacjentów poddawanych hemodializie, oprócz zmniejszenia dawki podstawowej, konieczne jest podanie dawki dodatkowej po zabiegu hemodializy.⁹

Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Nie przeprowadzono specjalnych badań dotyczących farmakokinetyki u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Jednak z uwagi na fakt, że pregabalina nie ulega istotnemu metabolizmowi i jest wydalana głównie w postaci niezmienionej w moczu, zaburzenia czynności wątroby nie powinny istotnie zmieniać stężenia pregabaliny w osoczu. Ta właściwość jest korzystna u pacjentów z chorobami wątroby, ponieważ nie wymaga modyfikacji dawkowania.¹⁰

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Farmakokinetykę pregabaliny badano w kilku grupach wiekowych dzieci i młodzieży z padaczką, stosując dawki 2,5, 5, 10 i 15 mg/kg mc. na dobę. Badane grupy wiekowe to: od 1 do 23 miesięcy, od 2 do 6 lat, od 7 do 11 lat i od 12 do 16 lat.¹¹

Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia pregabaliny w osoczu po podaniu doustnym na czczo był zbliżony we wszystkich grupach wiekowych i wynosił od 0,5 godziny do 2 godzin od podania dawki. Parametry Cmax i AUC dla pregabaliny wzrastały liniowo wraz ze zwiększaną dawką w każdej badanej grupie wiekowej.¹²

Zaobserwowano, że wartość AUC była niższa o 30% u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 30 kg. Wynika to z faktu, że u tych pacjentów klirens skorygowany względem masy ciała był o 43% większy niż u pacjentów, których masa ciała wynosiła ≥30 kg.¹³

Czas półtrwania pregabaliny w końcowej fazie eliminacji różnił się w zależności od wieku i wynosił średnio od około 3 do 4 godzin u dzieci w wieku do 6 lat oraz od 4 do 6 godzin u pacjentów w wieku 7 lat i starszych.¹⁴

Analiza farmakokinetyki populacyjnej wykazała, że klirens kreatyniny stanowił istotną współzmienną wpływającą na klirens pregabaliny po podaniu doustnym, natomiast masa ciała była istotną współzmienną wpływającą na pozorną objętość dystrybucji po podaniu doustnym. Zależności te były podobne zarówno u dzieci i młodzieży, jak i u pacjentów dorosłych.¹⁵

Należy podkreślić, że nie ustalono farmakokinetyki pregabaliny u pacjentów w wieku poniżej 3 miesięcy.¹⁶

Farmakokinetyka u osób w podeszłym wieku

Klirens pregabaliny zmniejsza się wraz z wiekiem, co jest zgodne z fizjologicznym zmniejszeniem klirensu kreatyniny u osób starszych. Z tego powodu może być wymagane zmniejszenie dawki pregabaliny u pacjentów, u których doszło do związanego z wiekiem zaburzenia czynności nerek.¹⁷

Farmakokinetyka u kobiet karmiących piersią

Farmakokinetykę pregabaliny w dawce 150 mg podawanej co 12 godzin (łącznie 300 mg na dobę) zbadano u 10 kobiet w okresie laktacji, będących co najmniej 12 tygodni po porodzie. Wykazano, że karmienie piersią ma niewielki wpływ lub nie wpływa wcale na farmakokinetykę pregabaliny.¹⁸

Pregabalina przenika do mleka matki, a jej średnie stężenie w stanie stacjonarnym wynosi około 76% stężenia w osoczu matki. Analizy wykazały, że szacunkowa dawka przyjmowana przez dziecko z mlekiem matki (przy założeniu średniego dziennego spożycia mleka 150 ml/kg mc. na dobę) wynosi:¹⁹

• 0,31 mg/kg mc. na dobę – dla matek przyjmujących pregabalinę w dawce 300 mg na dobę
• 0,62 mg/kg mc. na dobę – dla matek przyjmujących maksymalną dawkę 600 mg na dobę

Te szacunkowe dawki stanowią około 7% łącznej dawki dobowej przyjętej przez matkę, w przeliczeniu na mg/kg mc.²⁰

Parametry farmakokinetyczne leku Linefor – podsumowanie